Archief

Huisarts worden?

 

Wie wil er nog huisarts worden? Dat is de vraag die in de artsenkrant gesteld wordt?

Persoonlijk zou ik ook gaan twijfelen onder de huidige omstandigheden.

Kunt U zich inbeelden dat pas afgestudeerde  dokters, na zeven jaar intense studies, wanneer ze eindelijk op de markt komen, eerst nog eens twee jaar onder toezicht moeten gaan werken vooraleer zij in staat zouden zijn zelfstandig te werken?

Wat hebben ze in ’s hemelsnaam aan de Universiteit ondertussen gedaan en geleerd?

Nooit waren er zoveel uren stage, nooit eerder er was er  zoveel informatie te krijgen langs allerlei kanalen en toch moeten ze nog altijd braafjes en in gesloten gelederen twee jaar lang, ja knikkers zijn.

Ik zou het waarschijnlijk niet meer aan kunnen en zou revolteren.

De jeugd is niet meer strijdvaardig, ze laten zich doen door het instituut.

De Orde regeert en allen zwijgen en ondergaan.

 

Geef mij die pas afgestudeerden twee jaar onder mijn hoede en ik maak er echte dokters van.

Ik leer ze op die tijd de meest doeltreffende beginselen van de meest werkende alternatieve vormen van geneeskunde.

Dan pas zouden ze opnieuw erkend worden als voorvechters en belangrijke gezondheidsmakers.

Dan zouden ze op vele domeinen de specialisten overtreffen en opnieuw gegeerde dokters worden.

 

Indien dat niet mag of kan zou ik ook liever een paar jaar langer studeren en specialist worden.

Ziek zijn…”zonder ziekte”.

 

Als gepensioneerd dokter, lees ik ook met aandacht in  “ Plus magazine “ vooral dan de artikels met betrekking tot onze gezondheid.

Ik vind ze goed onderbouwd, proficiat, maar soms heb ik ook mijn bedenkingen, vooral dan als alternatief arts. Daarom wou ik ook graag eens reageren op dit laatste artikel.

De uiteenzetting die Professor Boudewijn Van Houdenhove er geeft is knap bedacht en getuigt van veel ondervinding op het gebied van psychosomatische klachten.

Als klassiek geschoold arts zou ik daar niets kunnen aan toevoegen maar als alternatief arts wel.

 

Zie hier mijn bijdrage.

1. Het dualistisch denken.

Een ziekte is ofwel somatisch ofwel psychisch.

Persoonlijk denk ik dat er nog een derde mogelijkheid bestaat, een ziekte kan ook energetisch zijn, zowel primair als secondair.

Wie daar meer wil over weten ùoet maar eens volgen op https://blog.seniorennet.be/dokter_met_lecherantenne

Er staan  heel wat voorbeelden beschreven met betrekking tot de energetische geneeskunde, o.a psychosomatische  gevallen, maar ook over fibromyalgie, Sudeck….

 

2. De meeste psychosomatische klachten, ook C.V.S., fibromyalgie, alle soorten chronische pijnen, kunnen verklaard worden aan de hand van een onderzoek dat gebeurt met behulp van de Lecherantenne, ik heb daar duizenden mensen mee geholpen en ook van hun pijnen verlost met behulp van precies geplaatste magneten en door hun woning te laten biosaneren door goed opgeleide mensen, die weten hoe zij dit moeten aanpakken.

 

3.  Het biopsychosociaal model.

Er ontbreekt dus duidelijk een schakel, het  moet dus worden.

Het bio-energetisch-psycho-sociaal model.

 

Dat stress een rol speelt is evident, maar de stress die men onbewust ’s nachts ondergaat door in een bed te slapen dat onderhevig is aan exogene pathogene en elektromagnetische  straling is minstens even erg. Een derde van zijn leven doorbrengen op zo een plaats vormt de ergste stress.

Elektromagnetisme: deel twee.

De magnetische component.

 

Hier verlaten we een beetje de gekende wetenschappelijke wereld.

Wel is gekend dat er een noord en zuid gepoold magnetisme bestaat.

Waar men wetenschappelijk nog in het duister tast is dat men beide componenten afzonderlijk kan meten en een waarde kan toekennen.

Met de Lecherantenne is proefondervindelijk gemeten dat bij een gezond persoon de magnetisch rechtsdraaiende component van een elektromagnetisch veld op alle frequenties van het lichaam een waarde heeft van 8 %  en de linksdraaiende of noord component 5 %.

Elke afwijking van een of beide cijfers geeft een begin van ziekte aan.

Het interessante daar aan is dat de eerste meetbare tekens van ziekte altijd kunnen gemeten worden dank zij de antenne, zelfs als geen enkel klassiek meetinstrument iets kan ontdekken.

We zouden dus kunnen concluderen dat de allereerste tekens van ziekte een magnetische wijziging zijn en een gebroken evenwicht tussen rechts en links gepolariseerde straling.

Het links of noord magnetisme krijgt dan de overhand en wijst naar beginnende ziekte. In een verder stadium zullen zowel links als rechts aan kracht inboeten en het magnetisme zal steeds zwakker worden en sterven met het overlijden.

 

Invloed van magnetisme op ons leven.

 

Magnetisme is uiterst belangrijk voor elke levende cel.

Ons lichaam bestaat uit een amalgaam van miljarden cellen zwemmend in een oplossing genaamd intercellulair milieu.

De voeding en de ontlasting van deze cellen gebeurd uitsluitend langs het intercellulair milieu, dat op zijn beurt in verbinding staat met de uitlopers van de circulatie banen en zenuwuiteinden.

Aan de oppervlakte van elke cel bestaat er een elektrisch veld van ongeveer 60 mvolt. Tot daar is alles gekend door de klassieke geneeskunde.

 

Nu komt het belangrijkste nieuw gegeven.

Volgens W.Kunnen en andere onderzoekers gebeurt er het volgende.

Aan de binnenzijde van elke cel ontstaat er een rechtsdraaiende beweging, genaamd de zuidpool vector meetbaar met de Lecherantenne.

Aan de buitenzijde van de cel ontstaat er een tegenovergestelde beweging, de linksdraaiende of noord magnetische beweging.

De meeste voedingsstoffen hebben een positieve lading.

Wanneer ze in het intercellulair milieu terechtkomen, worden ze specifiek aangetrokken door de buitenwand van de cel die negatief geladen is.

Van daaruit, en dit is opnieuw gekend, worden de voedingstoffen langs kanaaltjes in de cel gebracht.

De afvalstoffen in de cel, zoals de vrije radicalen en dies meer, zijn negatief geladen en worden naar de binnenzijde van de cel getrokken vanwaar ze opnieuw langs kanalen uit de  cel geholpen worden.

Dat gebeurt dus bij een normale cel.

 

Veronderstel nu dat een zeer sterk noord gepoolde en dus linksdraaiende stralingbundel de cel polariteit in de war brengt en de positieve aan de binnenzijde vernietigt, wat gebeurt er dan?

Geen voedingsstof gaat nog de cel in en geen afvalstof verlaat nog de cel.

Dit is het allereerste stadium van elke ziekte, zeker de chronische ziekte.

Met de Lecherantenne kunnen wij vanaf dit eerste stadium de toestand van elk orgaan of functie meten en dus ook preventief de patiënt verwittigen wat hem te wachten staat.

Is het niet erg dat geen enkele instantie daar aandacht voor heeft?

 

Is dat nu zo belangrijk?

Natuurlijk, de meeste elektromagnetische storingen geven een te steke noord of linksdraaiende magnetische afwijking en zijn dus schadelijk.

Vandaar het belang van een gezonde woning en een goede afscherming tegen de ziekmakende vectoren die ik reeds meermaals heb genoemd.

Elektromagnetisme.

 

We gaan het nu even uitgebreid hebben over elektromagnetisme en alles wat daarmee verband houdt op gebied van gezondheid.

Dit alles gerelateerd aan het gebruik van de Lecherantenne.

 

Het woord elektromagnetisme dekt twee ladingen:

 

1. Elektrisch: men weet dat de invloed van elektrische velden op zijn omgeving  sterk afneemt met de afstand waar  U zich bevindt.

2. Magnetisch: de invloed van de magnetische component is veel minder bekend en nochtans veel belangrijker.

De magnetische component gaat door alles heen, ook door muren.

 

Heel wat invloeden kunnen U treffen in uw woning.

Elk elektrisch apparaat in werking zendt elektromagnetische straling uit, sluit ze dus indien U ze niet nodig hebt.

Zo ook voor uw gsm.

Laadt hem niet de ganse nacht op en zeker niet naast uw bed.

Sluit hem indien U hem niet nodig hebt en plaats hem in een andere kamer.

Mijdt draagbare telefoons, neem de hoorn niet mee naar bed.

Zorg ervoor dat uw elektrische installatie perfect onderhouden is en er geen zwerfstromen in uw woning zijn.

Zorg ervoor dat alle apparatuur op een goed werkende aarding aangesloten is.

Elektrische leidingen in de woning zijn de beste dragers voor alle, vooral niet gewenste, stralingen die ons langs overal bedreigen.

 

En dan komt het allerbelangrijkste: de geopathische belasting.

Dat wordt een ander paar mouwen.

Onder geopathische belasting ressorteren twee belangrijke componenten.

1. De aardmagnetische netten.
2. De watervoerende breuklijnen.

 

We weten wel dat zeer geleerde mensen de spot drijven met onze beweringen.

Er zijn, volgens hun normen, geen wetenschappelijke bewijzen.

Wanneer je meer dan 7000 patiënten onderzocht hebt met de Lecherantenne en er 20 jaar dagelijks mee werkt, dan weet je wel beter.

Zij, die het allemaal voor het zeggen hebben  nooit zo’n instrument leren bedienen. Op knopjes duwen is veel gemakkelijker.

We hebben het er al uitgebreid over gehad, ik zal dus niet in herhaling vallen, tenzij men mij opnieuw de vraag zou stellen.

 

Wanneer kan men zeggen dat iets wetenschappelijk is?

Als het meetbaar, controleerbaar en herhaalbaar is. Dan zitten we goed met onze manier van werken. De officiële wetenschap moet het maar verder uitzoeken.

 

De magnetische component.

 

Hier verlaten we een beetje de gekende wetenschappelijke wereld.

Wel is gekend dat er een noord en zuid gepoold magnetisme bestaat.

Waar men wetenschappelijk nog in het duister tast is dat men beide componenten afzonderlijk kan meten en een waarde kan toekennen.

Met de Lecherantenne is proefondervindelijk gemeten dat bij een gezond persoon de magnetisch rechtsdraaiende component van een elektromagnetisch veld op alle frequenties van het lichaam een waarde heeft van 8 %  en de linksdraaiende of noord component 5 %.

Elke afwijking van een of beide cijfers geeft een begin van ziekte aan.

Het interessante daar aan is dat de eerste meetbare tekens van ziekte altijd kunnen gemeten worden dank zij de antenne, zelfs en zeker al geen enkel klassiek meetinstrument iets kan ontdekken.

We zouden dus kunnen concluderen dat de allereerste tekens van ziekte een magnetische wijziging zijn en een gebroken evenwicht tussen rechts en links gepolariseerde straling.

De links of noord magnetisme krijgt dan de overhand en wijst naar beginnende ziekte. In een verder stadium zullen zowel links als rechts aan kracht inboeten en het magnetisme zal steeds zwakker worden en sterven met het overlijden.

 

 

Invloed van magnetisme op ons leven.

Dat is voor volgende keer.

Aangezien dit blog niet te herstellen valt, heb ik een nieuw blog.
Deze blijft bestaan maar er wordt niet meer op geschreven.
Nieuw blog=

dokterenlecherantenne
.
Bedankt

De waarheid.

 

Enkele dagen geleden las ik in het dagblad de Morgen een artikel geschreven ter gelegenheid van een interview met Filosoof Simon Blackburn (°1944, Bristol ) over zijn zoektocht naar de waarheid.

Hij zou de uitvinder zijn van het ‘quasi-realisme’, dat er van uit gaat dat onze ethische oordelen projecties zijn van onszelf op de wereld, maar dat we ze wel zelf als realistisch en dus niet subjectief ervaren.

 

Mij interesseerde vooral de wetenschappelijke waarheid en ik vroeg me af of deze ook toepasselijk is op het gebruik van de Lecherantenne in de geneeskunde?

 

De waarheid heeft in de loop van de menselijke geschiedenis al heel wat gedaantewisselingen ondergaan.

 

Ten tijde van Aristoteles was de waarheid:

zeggen  dat het is wat het is, of een kat en kat noemen.

Ondertussen is men de vraag gaan stellen over welke kat men het dan heeft?

Zo ook kan men zeggen dat Brussel een grote stad is, maar wat is groot? Is Brussel nog groot tegenover Moskou?

De correspondentietheorie zoals men ze noemde heeft dus afgedaan.

 

De coherentietheorie was dan een volgende stap.

Een specifiek oordeel is waar als het coherent is met de rest van je oordelen.

 

Dan komt ook nog het minimalisme aan de beurt en dat is ongeveer zoals Brussel een grote stad  noemen, dus min of meer juist.

Er zijn nog een aantal verdere ideeën over de waarheid, maar laat het ons over de wetenschappen hebben.

Wat zegt hij daarover?

Kunnen we over waarheid in de wetenschappen spreken?

 

Wetenschappelijke theorieën gelden zolang ze niet weerlegd zijn, zonder dat ze Per Se de waarheid verkondigen.

Men spreekt nu van wetenschappelijk realisme. In plaats van revolutie spreekt men liever van continue vooruitgang, en die is er inderdaad, en alleen in de wetenschap en niet elders.

 

Wat gebeurt er nu met de Lecherantenne en is de wetenschap te overtuigen?

 

Volgens Blackburn komt men veel verder met ervaring en onderwijs dan met argumenten. Zodra er een discussie begint, (met argumenten) over een bepaalde  waarde (hier de Lecherantenne) gaat men zich aan beide zijden ingraven in zijn stelling en is er geen compromis of oplossing mogelijk.

Waar het op aan komt is ervaren dat er andere ideeën of methoden bestaan en bereid zijn je eraan over te geven.

Doe, dat geachte collega’s, en dan zult U het recht en de mogelijkheid hebben te onderzoeken en te oordelen over waarde van het gebruik van de Lecherantenne.

 

En zo ziet U dat filosofie kan helpen om problemen op te lossen, maar welke professor zal bereid zijn iets helemaal nieuws te leren?

Hij alleen kent toch de wetenschappelijke waarheid.

Inderdaad in zijn huidige aanvaarde context of paradigma. Hoe lang nog?

 

 

Voorlopig geen nieuws. Men heeft mij beloofd de voorstelling op mijn blog dit W.E te verbeteren, zo kan het niet verder.. Dus begin volgende week ben ik er opnieuw met een interessant artikel over: de waarheid.

Allergie.

 

In Wenen vond een paar maanden geleden het 25^ste Europees Congres plaats over allergie.

De 6000 aanwezige wetenschappers kregen een dubbele boodschap mee:

“Willen we de incidentietoename van 10 % over de komende 10 jaar tegengaan, dan moeten we de krachten bundelen…” ( Prof. Antony Frew, President), onze geneeskundestudenten hebben nood aan een betere opleiding in de allergologie ten einde de patiënten een goede zorgkwaliteit aan te bieden   …” (Prof. Werner Pichler).

 

Volgens het beknopt verslag dat ik er over las in Artsenkrant, zou binnenkort helft van Europeanen allergie hebben?

De komende 10 jaar zal de incidentie van astma met 10 % stijgen.

Nu reeds zou één op de drie Europese kinderen lijden aan allergie en daarvan zou dan 30 tot 50 % later astma ontwikkelen.

Verschrikkelijke cijfers.

 

Wat stellen zij dan voor naast de gebruikelijke behandeling ervan?

Hoofdzakelijk immunotherapie.

Daar ben ik al jaren mee bezig en heel wat klassieke artsen ook.

 

Waar zit dan het verschil tussen mijn werkwijze en die van de klassieke dokter?

 

De klassieke dokter gebruikt hoofdzakelijk specifieke immunotherapie.

Wat is dat?

Door het kind gedurende een drietal jaar een stijgende dosis van het allergeen (pollen.vb.) in te spuiten hoopt men de weerstand van het kind op te bouwen  en zo de evolutie naar astma te stoppen. Dat zou inderdaad bij een aantal kinderen succes hebben.

Maar er zijn ook heel wat kinderen waar men de inspuitingen moet stoppen wegens verergering van de symptomen.

Hoe zou dat komen?

Daar komen we op ons terrein.

 

Wel is geweten dat kinderen met een verminderde immuniteit vaak slecht reageren op die inspuitingen, maar de klinische testen om gedaalde immuniteit op te sporen zijn volgens mij ontoereikend voor een groot aantal onder hen.

Bij ALLE kinderen die ik onderzoek met de Lecherantenne en die allergisch zijn vind ik altijd afwijkingen, ook wanneer de klassieke testen in de kliniek niets opleveren.

 

De waarden van de immuniteit in haar geheel zijn altijd gedaald, zeker bij deze kinderen.

 

Een eerste vraag die zich dan stelt is: wat is de oorzaak daarvan?

Hoe komt het dat bij de grote meerderheid van de patiënten die ik onderzoek, en niet alleen bij diegenen die allergisch zijn, de immuniteit gedaald is?

 

Dan komen we onvermijdelijk terug op mijn domein: de pollutie.

Nu hechten de allergologen wel belang aan de lucht pollutie en de ALLERGENEN die in de lucht rondzweven, en met recht en rede.

Maar er is veel meer: ook de voeding en al de polluenten en toxische stoffen die ze bevatten spelen een rol in de immuun depressie.

Daar begint men nu toch ook enige aandacht aan te besteden.

 

Het grootste gevaar schuilt echter in ons leefmilieu: onze woning en daar spreekt niemand over.  Binnen enkele tientallen jaren zal men daar wel meer aandacht aan besteden, wanneer er  instrumenten zullen zijn om dit te onderzoeken.

Met de Lecherantenne kan dat nu al zeer goed.

 

In mijn vorige bijdragen, op mijn blog, heb ik meermaals aangetoond, hoe belangrijk een gezonde woning is. Daar komt heel wat bij kijken.

 

Een goede elektrische installatie is een prioriteit.

Vooral in de slaapkamer moet elke bron van elektromagnetische pollutie tijdens de slaap vermeden worden.

Hebt U al eens nagegaan hoe weinig apparatuur aan de aarding is?

Uw klokradio, uw nachtlampje? Verwijder die dus zo ver mogelijk van uw bed.

Uw TV op de slaapkamer.

Hoe sluit U die af? Van op afstand? Verkeerd.

Uit uw bed en volledig afsluiten. Oppassen met de antenne draad niet naast uw bed, enz..

Uw GSM niet op de slaapkamer en zeker niet opladen. En zo kan ik doorgaan.

 

De woning moet desnoods gebiosaneerd worden om elke pathogene vector komende van buiten de woning te neutraliseren.

Dan heb ik het over de GSM masten  en de andere vectoren van elektromagnetische pollutie.

Ook nog over de decumanus en de zuidwest vectoren van het aardmagnetisch net en ook de watervoerende breuklijnen.

 

Zolang men daar geen aandacht aan besteed zal er geen vermindering komen van het aantal allergiepatiënten en astma patiënten en trouwens ook niet van het aantal chronische zieken.

Noteer het maar en zeg het aan uw kinderen en kleinkinderen.

Er komt een dag dat dit alles zal aanvaard worden door de wetenschap en pas dan zal er een echte vooruitgang komen in het bestrijden van chronische ziekten.

 

Maar laat ons terugkomen op de immuniteit.

Deze wordt dus aangetast door de pollutie van ons milieu.

Met de Lecherantenne kan men dit heel goed nagaan.

Het belangrijkste is niet alleen de diagnose stellen maar ook er iets aan te doen.

 

In de klassieke geneeskunde probeert men dat door immunotherapie toe te passen bij immuundepressie.

Bij een klein aantal van die gevallen waar men het ook via bloedanalyse kan vaststellen zal men deze therapie gebruiken, soms met succes, soms niet.

Omdat de  diagnostische methode zo ontoereikend is komen de meeste patiëntjes met allergie niet in aanmerking voor de algemene behandeling.

 

Met de Lecherantenne kan men deze groep diagnosticeren maar ook behandelen.

 

Er bestaan enkel zeer waardevolle producten voor die behandeling.

Maar helaas kan men de juiste remedie niet raden maar moet men ze ook uit testen met de Lecherantenne.

Het heeft dus geen enkele zin van er zo maar eentje uit te kiezen, en dan te proberen, soms kan het zelfs schadelijk zijn.

Vandaar dat men in de klassieke geneeskunde beweert dat het niet werkt.

Bij elke patiënt past slechts een medicatie en dit voor een bepaalde periode.

Door het gunstig effect van de medicatie verbetert ook de immuniteit en na enige tijd, meestal een vijftal weken moet de behandeling aangepast worden en komt er een andere remedie uit de bus.

Dit gaat door tot de patiënt normale waarden krijgt op gebied van immuniteit en dan stopt men best met de medicatie.

Op dat moment zal de allergiepatiënt reeds anders reageren ook op zijn  medicatie en kan men ook die aan passen.

Heel wat kinderen geraken zo bevrijd van hun allergie en krijgen geen astma.

Dit geldt trouwens ook voor volwassenen en ook voor heel wat andere klachten, zoals vermoeidheid, slapeloze nachten, hoofdpijn en zo veel andere problemen.

 

Terug in de tijd. Een paar dagen geleden werd een diep betreurde vriend van ons heen gegaan. Een gerespecteerd en zeer waardevol mens heeft ons veel te vroeg verlaten. Het is een groot verlies voor ieder van ons, zijn familie, zijn vrienden en ook voor gans de streek waar hij een bijzondere band mee had en veel steun verleende aan de verenigingen. Tijdens de gebruikelijke maaltijd na de begrafenisplechtigheden, komen veel oude kennissen elkaar nog eens tegen. Zo zaten we aan tafel samen met een stel ook reeds wat ouder wordende landbouwers uit de streek. Het koppel begon te vertellen van vroeger, toen ik als jong en beginnend huisarts nog werkte. Ja, zei de vrouw: gij waart onze jonge huisarts en volgde ook mijn toestand van nabij toen ik voor de eerste keer zwanger werd. Ik moest bij U op controle komen en mijn urine meebrengen. Toen U de urine bekeek en onderzocht op mogelijke aanwezigheid van eiwit en suiker, keek U naar mij en zei: “ zoiets heb ik nog niet meegemaakt, wat is er met die urine gebeurd?” Wel zei ik, “ ik heb mijn emmer gespoeld met bleekwater voor dat ik hem gebruikte, omdat hij zou proper zijn.” Dan kwam de man tussenbeide. Ja, zei hij, mijn vrouw moest dan nog een keizersnede ondergaan, en het was nog de tijd van de varkenshaken ( agrafen) en de kattensnaren (catgut). Zij was een van de eerste waar de gynaecoloog catgut gebruikte. Toen vertelde de vrouw me nog iets heel bijzonders. Toen het ogenblik gekomen was dat de operatie moest uitgevoerd worden, begon de anesthesist aan zijn werk. Ik was zo onrustig en angstig omdat gij, mijn huisdokter er nog niet waard, ze hadden U wel verwittigd en ge waart op komst. De anesthesie moest wel licht geweest zijn want ik voelde geen pijn maar kon alles horen, de gynaecoloog zei me later, toen ik hem vertelde dat ge over een film van Jerry Lewis had gesproken, dat het inderdaad waar was. Toen hoorde ik uw stem, ik wist dat mijn huisarts bij mij was en de rust kam over mij, nu was ik zeker dat alles goed zou verlopen. Dit is toch wel belangrijk. De gynaecoloog deed alles samen met de anesthesist Ik stond er naast en keek er naar. Mijn aanwezigheid heeft de patiënte AANGEVOELD als veel belangrijker dan de operatie zelf. Zeg nu nog dat wat de patiënt voelt niet wetenschappelijk is en dus onbelangrijk.