Fertiliteitsproblemen deel 1.

Op t.v. zien we heel wat programma’s die dat probleem behandelen.

Vaak betreft het koppels die heel wat pogingen doen om toch tot een normale zwangerschap te komen en een gezond kind op de wereld te zetten.

De techniek en de wetenschap staan niet stil en vaak worden ze ook gelukkige ouders. En toch..

Waarom lukt het bij het ene koppel  en niet bij het andere ?

We zullen hier andermaal een van de belangrijkste factoren van de mislukking aantonen, dankzij het gebruik van de Lecherantenne en dit staven met een voorbeeld.

We stellen vooraf dat de gespecialiseerde onderzoeken bij de koppels geen ernstige afwijkingen hebben vastgesteld, zoals b.v. de doorgankelijkheid van de eileiders of een andere anatomische anomalie hetzij bij de vrouw, hetzij bij de man.

Het probleem van de man zullen we nadien bespreken. Eerst de vrouw.

Laat ons opnieuw beginnen met een voorbeeld uit de praktijk.

Ik was pas gepensioneerd toen ik uit Frankrijk een geboorte kaartje kreeg.

Er stak een briefje bij dat begon met de woorden;” Met fierheid, trots  en dankbaarheid….”

Ik zocht mevrouw haar dossier op en wat las ik?

Mevrouw kwam op de raadpleging in September 2004.

In haar antecedenten noteren we twee misvallen en een aantal vruchteloze pogingen om met technische middelen en hormoon behandeling een zwangerschap tot een goed einde te brengen. 

Ze was zes jaar geleden verhuisd en tracht reeds geruime tijd een kind te adopteren, voorlopig zonder succes.

Bij onderzoek met de Lecherantenne, vind ik opnieuw een sterke invloed van exogene vectoren op baarmoeder en ovaria.

Bij verdere opmeting constateer ik een sterke daling van het immuun stelsel, en een sterk verminderde energie vooral in de baarmoeder en ook, zij het iets minder, in de ovaria.  Zie foto.

De diagnose is gesteld. In die toestand is het quasi onmogelijk dat de baarmoeder de kracht heeft om een foetus vast te houden, laat staan harmonieus te laten groeien.

Hetgeen hier eerst moet gebeuren is een betere slaapplaats vinden, de immuniteit opbouwen en de functie van ovaria en vooral de baarmoeder verbeteren. Met een paar magneten  op de huid, een op de plaats van het ovarium rechts en links  en een op de baarmoeder verbeterd de energetische waarde ervan al onmiddellijk.

Drie maanden later is patiënte zwanger en er volgt een normale zwangerschap en geboorte.

Ze heeft ondertussen een geadopteerd kind, en ik weet wel dat de wetenschapper hieruit zal besluiten dat het die emotionele schok is die de zwangerschap mogelijk heeft gemaakt.

Ik bezit echter nog wel enkele dossiers waar we na een gelijkaardig onderzoek en behandeling tot een even goed resultaat kwamen, en waar geen adoptie gebeurde…

De kankerpatiënt deel 3.

Baarmoederkanker

.

Deze vrouw is geboren in 1939.

In 1984 onderging ze een linker borstamputatie, halsted operatie, (dus met wegname van de klieren ook onder het oksel), wegens borstklier carcinoma.

Achteraf kreeg ze radiotherapie en chemotherapie.

In 1987 operatie wegens discus hernia L4-L5.

Oktober 1989: abdominale hysterectomie radicalis wegens adenocarcinoma.

Er werd geen verdere behandeling gedaan omdat het niet nodig bleek. Ze neemt wel nolvadex forte. Normaal moet hier genezing volgen, en toch..

April 1993: biopsie van vagina koepel wegens bloedverlies.

Tongvormig weefsel vaginakoepel:

endometroid adenocarcinoom passend bij recidief in loco van primair endometriaal adenocarcinoom.

Radiotherapie en intracavitaire Curie therapie worden voorgesteld en uitgevoerd.

Dus geen borstkanker en ook geen uitzaaiing vanuit de borstkanker.

In die toestand komt ze voor het eerst op consult.

Zie eerst naar de  tekening van de stoorsporen op haar lichaam: niets op de borst en alles nu onderaan. Wanneer ik haar zeg dat ik niet begrijp waarom ze borstkanker had, aangezien ik daar geen stoorsporen vind, verklaart ze mij dat ze ondertussen verhuisd is. Nu  begrijp ik waarom ze geen problemen aan de borst meer heeft maar wel onderaan in het abdomen waar alles zich concentreert rond de baarmoeder.

De ontleding van de vectoren toont hier opnieuw aan dat ze kanker stimulerend werken.

Wetende dat deze dame erfelijk belast is, haar moeder stierf aan veralgemeende kanker, moet men hier dubbel voorzichtig zijn en voorzorgen nemen.

Welke voorzorgen, zult U zich afvragen?

De gekende klassieke en de belangrijkste van al: uit de pathogene stralen blijven. Dat is hier

over het hoofd gezien.  Elke behandeling zal hier op den duur daardoor falen.

De woning werd gebiosaneerd, de immuniteit opgebouwd en geleidelijk aan verbeterde de toestand. Jaren later werd er nog steeds geen recidief van kanker gevonden, het enige spijtige aan de zaak is, dat ze verslaafd bleef aan de pijnstillers en opiaten die ze vroeger kreeg.

Met een paar voorbeelden zal ik U dit trachten aan te tonen.

De kanker patiënt, deel 2.

1. Een  Dame geboren in 1944 komt op de raadpleging ten einde raad en veel te laat. U zult straks  begrijpen waarom ik zeg , te laat.

Haar medische geschiedenis ziet er uit als volgt.

1987: linker borstamputatie, geen oksel evidement, (er worden geen klieren verwijderd), de kanker is nog klein en werd perfect weggenomen. Er is zelfs geen verdere therapie nodig.

Normaal moet patiënte dus genezen zijn, maar wat zien we?

1990: recidiverende kanker op de operatienaad.

Opnieuw operatie en bestraling. Geen nood aan chemotherapie alles blijft lokaal.

Nolvadex forte elke dag, dat zou moeten volstaan. Tweede misrekening..

1992: terug recidief op dezelfde plaats, opnieuw operatie bestralen en nu nog chemotherapie tot augustus 1993.

Nu worden er ook "plekken" dus metastasen gezien in de rechter bekkenstreek en de rechter voorarm. Ze wordt zo moe, is kortademig, kan niets meer doen.

Dus: medrol en nu ook sterecyt.

Dank zij deze  medicatie is ze tijdelijk iets beter, werken kan ze niet maar ze kan zich toch opnieuw verplaatsen en komt nu op aanraden van kennissen op consult. Waarom toch zo lang wachten?

Zie op de tekening waar de stralen kruisen .

De opgemeten cijfers tonen aan dat de immuniteit zeer laag is, maar dat gebeurt ook wanneer men chemotherapie toedient,  de kanker aanwezigheid is zeer duidelijk meetbaar ondanks de therapie. Zolang deze dame op die stralen slaapt heeft ze geen enkele kans.

Drie weken later komt ze reeds terug, alleen de slaapkamer is gebiosaneerd; omdat ze gaan bouwen werd er op de kostprijs van de ontstoring gespaard. De stoorsporen zijn verdwenen, alleen de 7,6 west is nog voelbaar zij het minder intens en lager op het rechter been. Is het daardoor dat ze wat last heeft in het rechter been?

Dit is in feite niet de perfecte behandelingsmethode; ook waar we de ganse dag rusten en verblijven moet het gezond zijn, maar 't is toch beter dan niets te doen.

De felle kanker aanval die we zagen op de cijfers tijdens de eerste opmeting is iets minder agressief. Er blijft nog een lange weg af te leggen.

8 3 94: patiënte hoest opnieuw meer, men heeft door middel van punctie nu vocht uit de long gehaald. De agressie was te ver gevorderd, we zijn hier te laat geraadpleegd, onze hulp zal slechts tijdelijk zijn. U ziet het trouwens aan de cijfers.

Indien deze patiënte in 1987 door ons was onderzocht en mede behandeld zou haar leven er heel waarschijnlijk anders hebben uitgezien.

.

Met het volgend voorbeeld wil ik aantonen hoe belangrijk de inpakt van de exogene  factoren kan zijn op het ontstaan van een kanker.

De kanker patiënt, deel 1.

1. Vandaag lees ik in de krant dat het leefmilieu een onderschatte kankerverwekker is.

Wie omgaat met de Lecherantenne weet reeds lange tijd dat kanker, behalve door een genetische factor, niet alleen veroorzaakt wordt door het inademen en eten of drinken van een groot aantal toxische chemicaliën.
De wetenschap aanvaardt nog altijd niet dat de kankerverwekker ons ook langs elektromagnetische weg kan bereiken, zij het door te hoge concentratie van elektromagnetische velden in de woning, waar toch al enige beroering over ontstaat,  maar ook door de vectoren van de aardmagnetische netten en de watervoerende breuklijnen.
Daar zal het hierna hoofdzakelijk om gaan.

Wanneer men bij een patiënt een kanker ontdekt spreekt men klassiek over een kankerpatiënt. Welliswaar erkent men verschillende graden in de ernst van de toestand.

Door het regelmatig gebruik van de Lecherantenne, hebben we ook nog een andere benadering en persoonlijk maak ik een onderscheid tussen een patiënt met een kankergezwel en een andere die ik een kankerpatiënt noem. De eerstgenoemde heeft, mijns inziens, meer kans om definitief te genezen dan de andere. Daar gaat dus mijn uitleg over, gestaafd met een paar voorbeelden.

Laat ons veronderstellen dat  er bij twee dames een kankergezwel wordt ontdekt in dezelfde borst en in een vroeg stadium. De chirurgische weg name van het gezwel alleen volstaat, er zijn geen uitzaaiingen en er wordt geen verdere therapie toegepast, ze is klinisch genezen. Beiden zullen dezelfde medicatie nemen, want de tumor is bij allebei hormonaal gevoelig.

Waarom zal de ene definitief genezen en de andere niet?

De belangrijkste reden is volgens mij niet alleen de erfelijkheidsfactor maar ook de invloed van de exogene factoren op de plaats van het ontstaan van de tumor.

Wanneer b.v. een van de vrouwen op kruisingen slaapt van pathogene vectoren, die kankerverwekkend zijn en het immuun stelsel ondergraven zal de tumor meestal terugkomen wat men ook probeert.

Met een paar voorbeelden zal ik U dit trachten aan te tonen.

De prostaat 1.

Wanneer een man van rond de 50  plasmoeilijkheden krijgt denkt met onmiddellijk aan de prostaat.

Het is nochtans niet zo vanzelfsprekend, het kan even goed een blaas of nierprobleem zijn.

Het eerste wat er moet gebeuren is een grondige analyse van een urinemonster, daarmee kan men al een infectie vaststellen of uitsluiten, een bloedanalyse kan  ook aanwijzingen geven omtrent de nierfunctie, al dan niet wordt dan ook een radiografisch onderzoek uitgevoerd.

Wat de prostaat betreft wordt een manueel onderzoek, langs het rectum, uitgevoerd en een bloedanalyse geeft o.a. een waardemeter van de prostaat, genaamd PSA.

Een verhoging van de  PSA betekent niet noodzakelijk dat er kanker aanwezig is.

Het betekent voornamelijk dat de prostaat groter is dan normaal en misschien dat er ergens een verhoogde activiteit of infectie aanwezig is.

De volgende stap is dan een echografie van de prostaat en uiteindelijk ook vaak puncties van de plaatsen waar er een vermoeden van degeneratie zichtbaar is.

Vaak geeft men ook eerst nog een antibiotica kuur om de mogelijke infectie haarden te zuiveren en wordt er nadien een controle van de PSA uitgevoerd.

Dan wordt de uiteindelijke beslissing genomen.

Afwachten? Medicatie geven of opereren?

Indien de subjectieve en objectieve toestand van de patiënt verbeterd is en geen kwaadaardigheid wordt vermoed of geen  tumorcellen zijn gevonden, kan men gerust nog verder medisch behandelen.

Indien de toestand niet verbeterd en ook de PSA niet daalt kan men opereren en de prostaat laten wegnemen.

Indien er kankercellen worden gevonden zal men uiterst voorzichtig zijn en vaak niet opereren, maar er bestaat wel een goed alternatief en dat is medisch behandelen: medicatie en eventueel bestraling. Daar heeft met vaak goede resultaten mee  en toch loopt het soms mis . Waarmom? Dat zal ik U volgende keer vertellen.

Dossier 2.

Jaren geleden kwam er een man op consult met chronische hoofdpijn.

De talrijke behandelingen hielpen weinig of niets.

Tijdens het onderzoek met de Lecherantenne viel het mij op dat alle invloeden van de exogene factoren dwars door zijn hoofd gingen, allemaal door zijn kruin naar beneden: de 7,6 west of ook Decumanus genaamd, samen met een watervoerende breuklijn. De behandeling was vrij eenvoudig:

Een paar magneten en de eis zijn bed onmiddellijk 180 graden te draaien.

Toen hij na zes weken op controle kwam was hij verlost van zijn hoofdpijn en ik kon hem dan ook niet meer overhalen zijn woning te laten biosaneren, hij was toch genezen?

Een paar jaar later kwam hij terug. Hoofdpijn? Welnee.

Sinds enkele maanden had hij een blaasontsteking die niet wou genezen ondanks antibiotica en andere medicatie.

Het onderzoek wees uit dat de bundels exogene vectoren, die vroeger zijn hoofd raakten, nu eerst  de blaas raakten: hij had toch zijn bed 180 graden gedraaid.

Zo ziet U dat het bed verplaatsen soms eigenaardige gevolgen kan hebben indien uw woning getroffen wordt door pathogene vectoren.

Dit zal dan voorlopig alles zijn wat betreft het onderwerp, hoofdpijn.

Indien U vragen hebt wil ik er wel op antwoorden.

Er zijn nog andere interessante onderwerpen, zoals  de prostaat bij voorbeeld.

Ik veronderstel dat er wel enkele 55 plussers zijn die meer willen over vernemen.

Dat wordt dan het volgende onderwerp.

Dossier 1.

Het betreft een dame die al heel lang hoofdpijn heeft en die er moet leren mee leven.

Deze mevrouw is geboren in 1965.

Sinds haar kinderjaren klaagt ze van hoofdpijn, die geleidelijk veranderde in migraineachtige hoofdpijn, soms recht dan weer links. Omdat het familiaal nog voortkwam, zou ze er moeten leren mee leven. Alle bestaande medicatie had ze al uitgeprobeerd zonder veel succes.

Nu ze bijna 40 was had ze horen zeggen, zou gaat dat meestal, dat ik haar misschien kon helpen. Ze kwam dus op de raadpleging.

Een van de eerste vragen die ik stel en nooit gesteld wordt door een klassiek geschoold dokter is de volgende. Sinds wanneer is de toestand ontstaan of (hier) verergerd en van wanneer                                              woont ge of slaapt ge op die plaats? Indien er een verband bestaat tussen beide kunt ge ervan uitgaan dat er iets niet in orde is met de slaapplaats.

Ze was twee jaar en half geleden verhuisd en de migraine werd sindsdien steeds erger, ze had nu dag en nacht hoofdpijn met daarbij nog migraine aanvallen.

De volgende vraag wordt ook nooit gesteld : in welke richting staat uw bed?

Voor een gewone dokter speelt dat geen rol, want hij kent toch niets van aardmagnetische straling, maar voor mij is dat essentieel.

Met de Lecherantenne, kan ik haar lichaam onderzoeken op vectoren van het aardmagnetisch net, watervoerende breuklijnen en andere elektromagnetische stralen, en wat vind ik?

De twee belangrijkste aardenergetische banen kruisen op haar hoofd,zijnde 7,6 west en 8,2 zuid west, samen met een watervoerende breuklijn. Daar zit dus het probleem.

De volgende behandeling is essentieel: verplaatst het bed naar de andere kant van haar grote kamer, zodat de patiënte minstens een viertal meter verwijderd is van de maximale invloed van die straling, een nog betere oplossing bestaat erin de woning te biosaneren.

Een even belangrijk element in de behandeling is het volgend:.

Met de Lecherantenne zoek ik de plaatsen op in de halsstreek waar de vectoren het lichaam raken en plaats daar heel precies magneten.

Het onmiddellijk effect laat zich voelen, de pijn trekt weg uit hals en hoofd, ze voelt de weldoende invloed onmiddellijk.

Ze kwam alles samen driemaal op consult en ze is nog steeds zonder klachten.

Met een goede biosanering zou ze definitief genezen.

Waarom zeg ik definitief genezen?

Door haar bed te verplaatsen is haar hoofd nu praktisch vrij van de invloed van exogene stralen, maar niet haar hele lichaam. Het is best mogelijk dat ze binnen afzienbare tijd andere klachten krijgt. Alles hangt af van de plaats waar haar lichaam nu zal getroffen worden door de exogene stralen, die nog steeds aanwezig zijn in haar woning, en de frequenties van de meegedragen golven. Als voorbeeld zal ik U binnen kort een ander geval beschrijven.

Hoe kan de pijn nu zo snel verdwijnen?

Door, op de plaats waar de ziekmakende exogene vectoren langs de huid het lichaam binnen komen, zeer precies een magneet te plaatsen.

De magneet wordt met de zuidpool of de rechts draaiende polariteit op de huis geplaatst, neutraliseert op deze wijze de noordpool of linksdraaiende vector en het pijn signaal verdwijnt,  de cel kan opnieuw functioneren.

Deze behandeling is dus niet alleen pijnstillend maar heeft ook een genezende werking.