Soms is het leven ….

Soms is het leven te hard voor mij
Dan glijd alles zo maar aan me voorbij
Dan zou ik willen schuilen
Kan dan alleen maar huilen

Maar iedere keer opnieuw
Probeer ik het weer
Ga ik het gevecht weer aan
Tot ik als winnaar overeind  zal staan

Ik kan wel vragen o waarom
Ik kan wel kijken …achterom
Maar niets zal het veranderen
Ik zal door moeten wandelen

En hopen dat er op een dag
Een wonden weer genas
Dat zo geleidelijk aan
Mijn leven verder kan gaan

Dit gedicht is niet van mij maar van Shadow



Had wat moeilijkheden te verwerken maar zal proberen  om toch weer te zijn en van me afschrijven.

Hoe wil ik zijn

Soms draag ik een masker

Om mijn ware ik te verbergen

Zodat niemand kan zien

Wat mij steeds weet te tergen

Soms draag ik een masker

Om mijn gevoel te verstoppen

Omdat ik me niet wil blootgeven

En mijn”eigen ik” niet laat ontpoppen

Soms draag ik een masker

Maar als ik alleen ben zet ik hem af

Dan kan ik helemaal mezelf zijn

En het masker even afschaf

*Lopen op het strand...*

Lopen op het strand...
ontzettende stilte om je heen...
Niemand heb je aan je hand...
je bent helemaal alleen...
De zee klotst tegen de hoge rotsen...
De sterren die hoog aan de hemel staan...
Heerlijk in je eentje op het strand zitten...
Niemand om je heen...
Even je dromen laten gaan...
En dan met je dromen varen naar het eindeloze bestaan..


Geschreven door H.Timmers

Vandaag

Even terug gaan

naar toen

even stilstaan

bij ‘t verleden

even wachten

met andere gedachten

even daar zijn

waar je leven begon

even afvragen

het hoe een waarom

Soms.........

is het leven mooier
dan je aanvankelijk dacht,
is de wereld beter
dan je had verwacht.

Soms.........

hoor je de vogels
in de bomen fluiten,
fladderen vlinders binnen
door open ruiten.

Soms.........

hoor en zie je dit
slechts in je dromen
en hoop je dat die dromen
elke dag kunnen uitkomen

Dromen
Als ik ontwaak uit mooie dromen
laat ik de werkelijkheid weer voorzichtig komen

Maar ik denk terug aan wat ik zag
toen ik daar te dromen lag


Dit gedicht is gemaakt door:    Cobie Lagrouw

Je ogen zijn een spiegel van je ziel

Ik kijk in je ogen
en zie dat je hebt gelogen
Jij doet precies wat wordt verwacht,
je bent vrolijk en je lacht
maar ogen liegen niet
ik zie toch je verdriet

Twee spiegeltjes van je ziel vertellen de waarheid
Ze vertellen hoe je lijdt
Een spiegel kan niet liegen
en zal je nooit bedriegen

Dus kan je beter eerlijk zijn over je pijn