Berichten van 1 december 2008 tot 7 december 2008

 Ik was ongeveer dertien weken oud toen ik door mijn baasje
 met de auto werd weg gebracht,enop een kleine afstand van
 mijn hok glost werd samen met mijn hokgenoten. Dit was geen 
 probleem, daar ik bij mijn dagelijkse oefen vluchtjes in de omgeving
 van het hok steeds groottere kringen maakten.wij werden zo ook steeds verder weg gebracht in de richting die wij later nog veel zouden moeten afleggen.Na enkele weken werd ik samen met mijn hotgenoten bij 
 andere soortgenoten in een grootte mand gestoken,waarin door  sommige nogal wat kabaal gemaakt werd.Na een tijdje werden wij op een camion geladen en weg gevoerd naar onbekende oorden, daar toe 
 gekomen werd ons een hele poos rust gegund omdat wij door het
 schokken van de wagen een beetje versuft waren.Dan werd de mand
 geopend samen met nog vele anderen die hier en daar waren opgeladen
 Wij vormden een weier boven de lossingsplaats en deden enkele toeren
 aldaar, om dan de richting te kiezen die volgens ons de goede was,
 niet helemaal goed want onderweg hebben wij de richting moeten
 korigeren,nadat wij erkennings punten in het landschap erkenden van
 de vluchtjes door ons baasje opgelegd en waar wij nu de vruchten
 van droegen.Zo ging dat week na week maar door en steeds een beetje
 verder.Maar op een dag met sterke tegen wind en wij de luwte bij de
 grond opzochten gebeurde het.Bij een weiland zag ik de draden veel te 
 laat,en vloog er pardoes ten aan.Mijn borst werd open gereten,en een
 gebroken pootje had ik ook, maar dat ondervond ik pas later omdat ik     ook helemaal versuft was. Toch ben ik nog thuis geraakt,mijn baasje zag mij vallen op de valplank van het hok.Ik werd na gekeken en mee in zijn
 huis genomen, alwaar ik verzorgd werd, mijn borst werd uitgewassen en
 terug dicht genaaid. Nu kwam mijn pootje aan de beurt,met twee stukje
 lussifers werd een spalkje aangebracht en met een doekje omwonden.
 terug op het hok werd ik in een klein hokje met wat eten en drinken
 opgesloten zodat mijn hokgenoten mij niet konden lastig vallen.Alles
 geneesde goed van mijn borst had ik na een veertien tal dagen al geen
 last meer, enkel nog jeuk en op mijn pootje begon ik ook al stillaan
 terug te steunen, nog wat later begon ik terug vluchtje om het hok te
 maken. Maar ik ben nu heel oplettend dat ik nergens meer tegen aan
 vlieg.  voor mijn baasje kom ik nu steeds vlugger naar huis mede
 doordat ik nu ook een lief vrouwtje en een jongke in de nestschotel
 heb waar ik mede moet voor zorgen en mij stimmuleerd om zo snel 
 mogelijk naar huis te komen, tot daar mijn verhaal.