WEER EEN HEEL KLEIN STUKJE UIT MIJN LEVEN

Stralende sneeuw.

Nogfris geen voetstap te zien.

Zo is het begin van nieuw leven onberoerd,

de eerste voetstap wordt gezet,

nog rent zij onbekommert door de sneeuw,

ze lacht en springt een onbekommert kind,

en daarmee begint haar leven,

De tijd van onbekommert is voorbij,

zij leert de schaduwzijde van het leven.

En die kan verdomd hard zijn ook voor haar.

Striemen op haar ziel,

haar tranen zijn van bloed.

De sneeuw is weg,

Weggespoeld door de werkelijkheid van het leven,