mop
De Janssens hadden geen kinderen en besloten een donor
te zoeken om hun gezin te starten. Op de dag dat de donor lang
zou komen, moest meneer
Janssen op zijn werk zijn. Dus hij kuste zijn
vrouw en zei: "Ik ga ervandoor, die meneer zal hier snel zijn."
Een half uur later kwam heel toevallig een deur-tot-deur baby fotograaf langs,
"Oh, je hoeft niets uit te leggen hoor. Ik
verwachtte je al, " onderbrak
mevrouw Janssen hem.
"Werkelijk? " vroeg de fotograaf. "Nou, prima!
Mijn specialiteit zijn baby's. "
"Dat hoopte mijn man en ik al. Kom alsjeblieft
binnen en ga zitten."uhum
"waar gaan we precies beginnen? " vroeg mevrouw
Janssen blozend
"Laat alles maar aan mij over, mevrouw. Meestal
doe ik er eerst twee in de
badkuip, één op de bank, en soms nog een paar
op het bed. Vaak is de vloer
in de huiskamer ook leuk. Dan heb je een groter
oppervlak. "
"Badkuip, huiskamervloer? Geen wonder dat het
niet werkte voor mij en Harry."
"Nou, mevrouw, niemand kan het in één keer goed
doen. Maar als we
verschillende posities proberen, en ik schiet
van zes of zeven verschillende
hoeken, dan weet ik zeker dat U tevreden zal
zijn over de resultaten. "
"Ik, hoop dat we dit snel achter de rug hebben,
piepte mevrouw Janssen
"Mevrouw, in mijn soort werk, moet een man zijn
tijd nemen. Het kan
makkelijk binnen vijf minuten, maar dan weet ik
zeker dat U daar niet
tevreden over zal zijn. "
"Ik weet het wel zeker! ! " riep mevrouw
Janssen uit.
De fotograaf opende zijn koffer en pakte zijn
album met babyfoto's.
"Deze is gemaakt op de bovenkant van een
dubbeldekkerbus midden in Antwerpen. "
"Mijn God! ! ", riep mevrouw Janssen uit, aan
haar zakdoek plukkend.
"En deze tweelingen zijn bijzonder goed gelukt,
er rekening mee houdend dat
gaf haar de foto
"Moeilijk? " vroeg mevrouw Janssen.
"Ja, helaas wel. We moesten uiteindelijk naar
het stadspark om het voor
elkaar te krijgen. Overal om ons heen stonden
mensen te
dringen om het maar
goed te kunnen zien. "
Te dringen? " vroeg mevrouw Janssen, haar ogen
open van verbazing.
"Ja. . . " vertelde de fotograaf. ". . . en
voor langer dan drie uur!Het
mens bleef maar schreeuwen en commentaar geven.
Ik kon me amper concentreren
Toen begon het donker te worden en moest ik het
snel afwerken
Toen er uiteindelijk eekhoorntjes aan mijn
gereedschap gingen knabbelen
moest ik alles wel weer snel terugstoppen. "
Mevrouw Janssen leunde naar voren. "U bedoelt
dat ze werkelijk aan uw uhum
gereedschap knabbelden? "
"Jazeker. Nou mevrouw, als U er klaar voor
bent, zal ik de standaard
opzetten, zodat we aan de slag kunnen. "
"Standaard? ? " Mevrouw Janssen keek nu
ontzettend bezorgd.
"Ja natuurlijk, ik heb de standaard nodig om
mijn Canon op te laten rusten
Hij is veel te groot voor mij om vast te houden
wil ik goed kunnen schieten
"Mevrouw? Mevrouw? . . Goeie God, ze is
flauwgevallen!
GROETJES ELISABETH





















