Naar de inhoud

gedichten

akke.beakke.be
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us

Archief

De weg van het leven

De weg van het leven is soms genadeloos lang.
en die weg kent vele onvoorspelbare bochten.
En toch zal je die lange weg moeten belopen,
Ook al weet je nog niet hoe het einde zal zijn.

Loop maar, toe, wees nu maar niet bang,
houdt moed, al heb je zo vaak gevochten.
Er is geen reden om niet te blijven hopen,
Ook al stierf je duizend keer door de pijn..

Houdt, als je wilt,mijn hand maar vast,
ik zal je op weg helpen en je leiden.
Laat het oude achter, het geeft niet,
maar ik laat je zien hoe je verder kunt.

Pak de droom op die goed bij je past,
de hoop die je van pijn zal bevrijden.
Oud verdriet is zwaar en het leeft niet.
maar echte liefde, het wordt je gegund.

Kijk vooruit, kijk naar de zonsondergang,
je zal vinden wat al vele mensen zochten.
Die liefde zal je niet met tranen bekopen
maar proef het,het is zo zoet als rode wijn.

En dan lijkt die weg minder genadeloos lang,
en tel je niet langer de onvoorspelbare bochten.
Je zal lachend die lange weg met me belopen,
ook al weet je nog niet hoe het einde zal zijn.

Geschreven door ellianne om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

mijn liefste


mijn handen leg ik op je hart
doorgloei je met mijn vuur.
gelouterd als het fijnste goud.
verwijs je nieuw en puur.

neem jij nu mijn hand.
dan volg ik je vlug.
mijn liefste ben jij en mijn hartelust.
bij jou wil ik toeven in je trotst paleis.
want jij bent mijn wijn en mijn kostelijkste spijs.
en hoor ik je stem ik stem er mee in.
mijn hart verheugt zich in dit nieuwe begin.

Geschreven door ellianne om 21:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Troost

O, hoe kan ik je nu troosten
bij je oneindige verdriet?
Stil stromen droeve tranen
om wie jou hier achterliet.

Toekomst lijkt zo grauw en donker,
de zon is weg, het gras verdort.
Doch na weken, maanden, jaren
staat vast dat het weer lichter wordt.

Want de tijd heelt alle wonden,
alleen littekens blijven bestaan.
Die zullen pas geheel verdwijnen
als we zelf zijn heengegaan.

Geschreven door ellianne om 21:01 Reageer op dit bericht Stuur door

Gothic


zwart paars donker
vaak is het nog al eng
ze maken eigen regels
die zijn vaak nogal streng

de muziek is vaag en hard
je moet er echt van houden
het is een beetje vreemd
je wordt er van weerhouden

Maar onder het duister
Klopt gewoon een normaal hard
Mensen denken altijd van niet
Erg als je dat ziet

Ze zijn aardig als je ze kent
En ze zijn zeker niet verwent
Hun muziek is donker en mooi
Stop hun gevoelens maar niet in kooi

Geef ze een eerlijke kans
Althans open je hart er voor
Dan sta je er gelijk anders voor

Geschreven door ellianne om 21:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Stilte

Voel de stilte om je heen
Recht je rug en trek je schouders naar achter
hou je hoofd recht en sluit je ogen
Voel het bloed stromen door je lichaam
Geef je over aan de stilte
Geen muziek, geen lawaai
Alleen jij en je stilte
Treed in alle rust naar je zelf
Voel je hart bonken
En volg het ritme van je hart
Laat je zweven op de muziek van uit je hart
Leer te ervaren hoe je lichaam denkt en voelt
Sluit niet alles af, maar laat het vrij
Open je handen en ontvang de warmte
De warmte vanuit jou hand, is de warmte van uit jouw hart
Dit samen spel, is jou spel van de stilte om je heen
Niemand kan je nu nog storen
Want je bent alleen
Volg je gedachten en geef een antwoord op je zelf
Dan zal je voelen in je gedachten
Dat je niet alleen bent
Maar je bent samen met je zelf.

Geschreven door ellianne om 15:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Lucht ben ik

Lucht ben ik
ingezogen ademtocht
zonder mij is er
geen idee
en zelfs daarna
vervuild en uitgeblazen
en opgenomen in de nacht
ben ik lucht.

Aarde ben ik
geurende vruchtbaarheid
zonder mij komt niets
tot groei
en zelfs daarna
opgebruikt en omgespit
of verworden tot woestijn
ben ik aarde.

Water ben ik
golvend beweging
zonder mij komt niets
tot bloei
en zelfs daarna
door de diepte verzwolgen
of wergreizend als een wolk
ben ik water.

Vuur ben ik
ontvlammende passie
zonder mij komt niets
tot stand
en zelfs daarna
bevochten en uitgeblust
en nasmeulend in mijn resten
ben ik vuur.

Geschreven door ellianne om 14:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Nacht rust

De nacht valt, de natuur rust.
Gevoelens worden in slaap gesust
Zorgen wegen minder zwaar.
Dromen worden voor even waar.
De maan en sterren houden wacht.
Het leven verzamelt nieuwe kracht
Zuigt zich vol met nieuwe moed.
Die diepe rust maakt alles goed.

Geschreven door ellianne om 20:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van gedichten

↑ Terug naar de berichten