Werelden vol Zon

De tijd was geen

slechts een onbeschreven blad

waarop jouw aanwezigheid

Licht en liefde op deze wereld bracht

Verstild nu in dat ene moment

    ging je heen

je woont nu in mijn hart

en elke harteklop

brengt mij naar haar

geheime ruimte

waar ik jou ontmoet

     lieve Ziel

  Duizend ogen

dingen gebeurend in het heden

Duizend wensen komen uit

     in het heden

duizenden woorden

   geschreven

in Een enkele tijd

Leven dat komt uit

Een enkele Adem

Vormt vrede uit het Nu

en alles is Nieuw

gevouwen handen

licht van de Zon

Een in de energie

vanwaar het begon

Een in het Licht

omring en binnenin

maak vrede en liefde

een nieuwe wereld

   in je Hart

en adem haar uit

in deze Nieuwe Aarde

een ster in het avondrood

duizend afstanden ver

en toch als dichterbij

    niet kan

verder dan jouw stem reikt

vind ik je hand

geen afstand nu te gaan

een ogenblik in samenzijn

verloren in herinnering

breng ik jou heel dichtbij

nabij als nooit te voren was

ik draag je in mijn hart

op vleugels van de engelen geleend

naar Huis van vrede en vreugde

   ontslapen in Zijn Naam

      nooit meer alleen

Buiten tijd en ruimte

buiten alle dimensie,

van het Zijn jouw Ster

Aanwezigheid

Volmaakt terugkerend

in de Bron

gedragen op vleugels

die Zijn Stem fluisteren

Ongekende hoogten die

in jouw gehele Wezen

reeds eerder hebben bestaan

het had geen naam

slechts de kleuren van de Bron

gedragen door een Zon

Ontsluierd in de Dageraad

haar Licht op de

Nieuwe Wereld laat schijnen

en vele samenbrengt

    tot Een 

 in Eenheid en Vreugde

De vragen zijn niet meer

ontdaan van alle gedachten

  alle niet weten

teruggestroomd   naar de Bron

Geschenk van de vrijheid

ongesproken beelden die

de tijdreis van dit leven beroeren

Bevroren velden van herinnering

kloppend hart dat zich nu met jou vermengt

en meer maakt dan wij ooit samen apart waren

een reis terug naar Huis

Liefdevol en teder gedragen op

vleugelen van de Engelen

 Machtig en sterk

ruisend door de nacht

naar de Nieuwe Dageraad

Alles wat leeft

alles wat liefde

ademend zich beweegt

dans de Eenheid samen

breng Hemel en Aarde

op Een lijn

laat alles wat apart was

Een geheel genezend zijn

en rond af in Vrede

         Moeder Aarde

Een moment in deze werkelijkheid

Een moment in vele werelden

Geschapen in Uw Hand

Duizend Sterren rondom mij

deze schitterende nacht

 leven brengend in zich

zoals nog nooit verwacht

en als de kleuren rijpen

zich vullen als een groot geschenk

de aarde die uitdijde

volmaakt nu in Haar element

geen tijd nu reeds te gaan

geen sfeer die onbeproefd

dit machtige geschenk

mij nu opnieuw beroerd

en Hemel reeds tot Aarde komt

de Maan is reeds gegaan

de avond in de stilte vond

in Haar nu Nieuw bestaand

Sterren vol dromen die bestaan

wevend in miljoenen werelden

een kleed vol kleuren wonderschoon

een droom die zal bestaan

door alle tijden heen gegaan

het Licht heeft zich reeds aangediend

het is mijn wens om daar te zijn

bekleed nu  met dit Licht

zo heel dicht nu al Thuis te zijn

ontwaar ik Uw Aangezicht

op Vleugelen van Licht

onderweg naar ons Thuis

Een Ziel verbonden in Allen

Eenheid van Licht en Liefde

Vormt ons uit de Maker van Alles

Lichtveld dat Goddelijke Liefde

in ons allen samenbrengt

Een Klank in U

die duizend namen kent

die Allen kent

,ons Verlicht en Vleugelen geeft

om op te stijgen

Vader en Moeder God

in U komen wij allen Thuis

op deze nieuwe Aarde

die een hele nieuwe Hemel maakt

en voor altijd in u

Uw Vrede draagt

En in dit Uitspansel

dit schitterende Hemelse kleed

mengt zij zich met haar Kern

tot wat straks komen zal

een droom die zal bestaan

door alle tijden heen

het Licht reeds in zich Aan

een wens om daar te zijn

mengt zij zich met haar Ster

en kleed zich in dit Licht

draagt nu haar Hemelse naam

en reist nu hier te gaan

Zoals de bloemen elke dag

zich openen voor de Zon

zo mogen wij ons hart openen

voor de goddelijke inspiratie

en creatie en het

in onze eigen woorden

neerzetten in de nieuwe wereld

        hier en Nu

op onze Moeder Aarde

Het zuiverste kristal

hoort de liefde van mijn hart

haar klank van een hemelse schoonheid

stem die tot ver in de sterrenhemel reikt

en terugkeert naar mij

versmelt met mijn licht

en liefde door alles wat is

laat stromen

Het gezamenlijk kloppend Hart

van Moeder Schepping

Onthult onze oorsprong

stroomt in Licht en Liefde

in ons bewustzijn

en brengt ons Thuis

naar onze bestemming

in de Sterrenhemel

De niet ontgonnen velden van verleden

de niet erkende reden van bestaan

de vragen die reeds vele levens leven

de zin van elke logica ontdaan

de wens om louter nu te wezen

de hoop op groeien alle levens een

gebed om stilte in mijn diepste wezen

te gaan waar niemand ooit nog was , spontaan

en toch de kiem die telkens weer gaat leven

en reiken naar een groter diep bestaan

vergeten zijn de al geleefde levens

voetsporen in de verse sneeuw gedaan

Bevlogen in het Weten van

    vertrouwen in de Ene

werkend aan de nieuwe Wereld  

Eenheid en vrede het wezenlijke altijd Zijn

Binnen en buiten op Een lijn

verbonden in de Eenheid

en het Goddelijke Universum

dat zichzelf opnieuw ontdekt

       Vlinder

de rups in zijn cocon

een veilige vertrouwde wereld

bekend in alle opzichten

  dan kruipt zij eruit

komt op een takje te zitten

en de zon droogt haar vleugeltjes

al het vertrouwde is weg

er is een heel nieuwe wereld

vol van geur ,kleur en geluid

zonder aarzelen vliegt ze

dit onbekende tegemoet

weet zich gedragen en thuis

 en zo is het met de Nieuwe wereld ook

           onbekend  

  geen vaste ankers

    de Eenheid draagt je

   met iedereen en alles

  is Verbonden en Bewust

   en heeft de Adem van

          THUIS

Elke Zee vol liefde

stromend op de hartslag

       van de Ene

Vloeiend in overvloed

koesterend in het Licht van Vader

Thuiskomend in de branding van het verlangen

     geheeld en volmaakt

   vrede in elke druppel

   in elke golfslag die

  onze Thuiskomst zingt