Eindejaarsdagen

Vanmorgen was er sprake op Radio 2 vanwaar de Sint nu wel is, van Spanje of uit Turkije. Ik heb daar zo mijn bedenkingen over. Door over die ganse kwestie altijd maar te palaveren wordt de aandacht en de scepsis van de kinderen getrokken. Toen ik mijn kleindochterke zag deze morgen en haar blije gelukom wat de Sint had gebracht moest ik ongewild denken aan de tijd dat ze niet meer zal kunnen verlangen naar de komst van de Sint omdat ze weeral een ervaring rijker zal zijn en een ogenblik van geluk armer. Moeten wij met al die reclame rond het gebeuren de kinderen hun illusies ontnemen? De commercie  wil het zo dat na dat de Sint pas vertrokken is daar alweer een Kerstman zal rondlopen.Als het van de handelaars afhangt dan zullen er een deel heiligen worden gecreëerd zodat de verkoop van de ene naar de andere maand zou kunnen draaien.
Laten wij de lieve kindjes toch dat ene ogenblik van geluk en maken wij ze toch niet te vroeg rijp.
Op 11 november is het het feest van St Martinus, die heilige die tijdens zijn leven zijn mantel of toch een stuki ervan aan de arme behoeftige gaf. Zou hezt niet beter zijn om de Sint in te ruilen voor ie heilige man. Hij gaf een voorbeeld tijdens zijn leven en op de koop toe zouden de kinderen een vrije dag hebben om hun speelgoed eens te testen. 

Het ezinde van november is meestal het moment waarop men in de scholen ook eens aan de grootouders denkt.
Zo mochten mijn echtgenote en ik verleden vrijdag nog eens gaan kijken hoe onze oudere kleinkinderen en voor de eerste maal ook het kakkernest een opvoeringske deden voor ons.
Ik sta altijd in bewondering voor die juffen en lerraars die in een korte tijd die kinderen en dan vooral die kleine kinderen kunnen klaarstomen zodat hun opvoering lukt.
De zondag was het dan weeral feest want ons Penelopje werd 3 jaar. Volgend jaar zullen wij naar een andere school moeten gaan kijken want dan zullen mijn dochter en haar man verhuizen.
Ik ben benieuwd hoe het daar zal zijn.  

Hallo, hier ben ik weer!! Na enkele weken genietend van ons verlof zijn wij terug. Na een tweetal dagen bij onze zoon te hebben doorgebracht nabij Toulouse trokken wij verder naar de Costa Daurada. De eerste twee weken hadden wij tropische temperaturen. Jullie hier in België hadden dan ook wel beter weer. De derde week daar ter plaatse kregen wij eerst drie nachten met donder en bliksem waarvan de tweede nacht niet moest onderdoen voor ons vuurwerk hier op 21 juli. Na die drie dagen hadden wij dan nog eens drie nachten met stormachtige wind.
Enkele landgenoten die wij in Salou ontmoeten waren reeds spijtig dat zij weggelopen waren van thuis waar het dan juist mooi weer was.
Wat wij daar deden? Een beetje boeken lezen, wat van de zon genieten zwemmen in het mooie zwembad en "fossielen" rapen (zie de foto) of eens naar Salou of Tarragona gaan.Men noemt die schelpjes daar fossielen maar het zijn precies afgesleten slakkenhuisjes waarvan nog het onderste stukje is blijven bestaan. Regelmatig voert de zee die schelpjes aan. Naar het schijnt zijn die schelpjes veel geld waard in gespecialiseerde winkels.
Wij hebben er slechts enkele geraapt voor de kleinkinderen. Rond de 20e september zijn wij dan op ons gemakjes naar huis teruggekeerd.

Binnen een week vertrekken wij weer naar de Costa Daurada in Spanje naar Hospitalet de'l Infante om precies te zijn. Wij gaan daar reeds enkele jaren heen en ontmoeten er telkens vrienden van de vorige jaren.
We zitten daar op een mooie confortabele camping nabij de zee. Eén nadeel dat wij er hebben is het feit dat het er soms vervaarlijk kan waaien waarbij onze caravan dan wel eens goed door mekaar schudt.Wij kennen intussen veel plaatsjes in de omgeving. Eentje dat het noemen waard is , is Almetlla de mar op een 15 km van daar af.(zie de foto). Het is een dorpje dat leeft voornamelijk van de visvangst. Er is een vismijn die stipt om 16 uur begint en waar de vangst van de dag wordt verkocht.
Juist zoals het vroeger ook langs hier gebeurde krijgen de vissers hun portie vis mee en op het marktje nabij de vismijn verkopen de vissersvrouwen hun deel. Je kan er van alle soorten vis kopen aan een zacht prijsje per lot zoals linguadas, nieroogkreeftjes en dergelijke.
Het dorpje is beslist de moeite van het bezoeken waard ook voor de stemmige restaurantjes die er zijn of om er een pinjte te drinken op het terras. Bij leven en welzijn ben ik einde september terug .

De vakantie voor onze schoolkinderen is volop aan het heenvlieden. Toekomende week zijn wij reeds half augustus. 15 augustus was vroeger gekend voor de processies die overal te lande rondgingen.
Ik herinner mij nog dat wij als kinderen toen bloempjes moesten gaan plukken of varens ergens in het bos en dan werden de blaadjes van bloemen en planten afgeplukt om 's anderendaags een bloementapijt op straat te leggen waarover de processie toen heen liep.
Het verkeer en het drukke leven hebben die oude geplogendheden verdrongen en 15 oogst is nog een feestdag waarop de meesten naar strand of Ardennen trekken om hun vrije tijd door te brengen. Als wij nu zo het slechte weer bekijken dan zullen wij al veel geluk moeten hebben opdat die feestdag die meestal toch een zomerse dag is nu ook als zomers te kunnen bestempelen. Juli was te mooi en nu is augustus momenteel in het water gevallen.

Zoals ik vroeger reeds vertelde heb ik een kleindochtertje Penelope 2 1/2 jaar oud.
Toen wij deze week een onweer kregen werd die voorafgegaan door veel wind. Haar haartjes waaiden dooreen en plots zegde de kapoen:" Oh Opa mijn haartjes vliegen weg !"
Gisteren morste zij op haar T shirtje en toen Oma zegde dat ze nu geen hemdje meer had zei ze:" Ik ga lopen in mijn blote kleed." Toen deed ze haar T shirt af. Die kindjes zorgen toch altijd voor een beetje vreugde in het leven van ons senioren.

Gisteren brachten wij een bezoek aan het Atomium, mijn vrouw met enkele vroegere schoolvriendinnen de man van één van hen en ikzelf.
Van het Atomium op zich geen kwaad, ik geloof dat die firma die destijds dit monument helemaal heeft opgekalefaterd nu ook instaat voor de regelmatige reiniging van de bollen. Toen wij daar aankwamen zagen wij daar op een bol drie mannen hangen die  die bol aan het kuisen waren.
Anders was het gesteld met de lift, dat er maar één lift is kan ik begrijpen, er is ook maar één pijp die naar de bovenste bol gaat. Wij kwamen daar aan en toen wij aan het hostesje vroegen hoe het werkte gaf ze ons de raad om te wachten. Toen de rij der wachtenden voor de lift nog was aangezwollen moesten wij plots ook gaan aanschuiven wat eigenlijk normaal is maar waardoor wij toch reeds achteruit waren.
Terwijl we echter aanschoven zagen wij iemand waarvan wij oorspronkelijk aannamen dat hij misschien ziek was of zo maar niets was minder waar. Achteraf bleek dat hij lid was van een groep die achter ons mee aan het aanschuiven was. Toen het bijna aan onze beurt was kwam daar nog een groep  rechts van de liftdeur staan die nog eens voorschoven. Het bleek een groep te zijn van Fortis die gereserveerd had in het restaurant; tussen haakjes wij hadden ook gereserveerd in het restaurant. Toen wij dus eindelijk boven waren stonden die mannen van Fortis daar nog altijd rond te draaien.
Oef eindelijk konden wij aanschuiven aan het buffet, je had de keuze uit "le petit buffet"à 3 euro of " the lunch" à 20 euro. Dames van ons gezelschap hadden dus het voorgerecht van de lunch genomen en wij ook maar toen ze aan de kassa kwamen betaalden de eersten slechts voor 'le petit buffet'. Mijn echtgenote en ik hebben de lunch betaald à 20 euro, Mensen die wij hadden zien betalen voor 'le petit buffet'gingen nadien ook van de hoofdschotel gaan nemen en betaalden niets meer. Ons gezelschap ging nadien net zoals wij het dessert gaan nemen waarop zij in feite geen recht meer hadden. In het kort verteld, een warboel waarvan wij denken dat als ze daar in het restaurant zo voortboeren, ze in de kortste keren failliet zullen zijn of dat ze de prijzen zullen moeten opslaan. De prijs voor een half flesje plat water is 3 1/2 euro, niet mis hé !
De lunch van 20 euro was niet mis maar niet zijn 20 euro waard.
Als u dus binnenkort beslist om het Atomium te bezoeken,4,50 euro voor de senioren schik dan uw trip zo dat u ZEKER niet gaat eten of rond de tijd van het middagmaal daar moet zijn. Het is er te druk en tenzij je een beetje scheef loopt te duur voor wat het is.
Wat ons ook ergerde, het meeste personeel was volledig Nederlands onkundig. Een meisje dat van Kosovo afkomstig is dat kon dan wel Nederlands en deed er alle moeite voor om het ook te spreken. Daarvoor doe ik mijn hoed af.