Archief

Sinds dinsdagavond 18u30 ben ik terug thuis na 2 maanden Op reis naar Portugal te zijn geweest.
Het begin verliep eerst wat moeilijk. Het was de bedoeling om naar de Algarve en op de camping in het plaatsje Fuzeta te verblijven maar uit een telefoontje met een vriend ter plaatse bleek dat de (eerder kleine camping) volledig volzet was. Na een week in Beja in de Alentejo te hebben verbleven. vonden wij het daar goed en dus vertrokken wij naar Vilanova de Milfontes dat is gelegen vlak aan de oceaan. Het is een mooi plaatsje maar er ligt niet teveel dichtbij zodat om iets te bezoeken men eerder groete afstanden moet afleggen.

Het was daar dat wij ook een aardbeving waarnamen, die had haar epicenter in Sagres, dat is links onderaan in de Algarve. Na iets meer dan een week hielden wij het daar voor bekeken en vertrokken wij naar Olhão ( spreek uit Oljau) dat ligt zo middenin de Algarve. Het is een stadje dat nog veel herinneringen heeft aan de Moorse tijd. 

Intussen waren wij op bezoek geweest naar de camping In Fuzeta dat daar dichtbij ligt. Wij vernamen dat de volgende week vrijdag kennissen van ons  daar zouden vertrekken en wij hun plaats konden krijgen. Op donderdagnamiddag de 22 februari stonden wij dan ook in een hoekje van de camping zodat wij op vrijdagmorgen  de plaats konden innnemen. Waar de vorige weken wij eerder labiel weer hadden begon de zon te schijnen op de donderdagmiddag en bleef  het warm en zonnig tot bij ons vertrek op 20 maart.

Na een viertal weken kwam die vertrekdatum uiteraard veel te vroeg. Op televisie hadden wij gehoord dat er massa's sneeuw werden verwacht in de streek van Burgos. Het was dan ook met een bang hart dat wij vertrokken. De eerste stop was opnieuw Beja en daar hoorden wij dat er inderdaad veel sneeuw was gevallen in Burgos maar dat die nu geruimd werd. Vrachtwagens en auto's zonder sneeuwkettingen mochten echter niet dazdelijk door.
Wij vertrokken op 23 maart dan toch maar en stopten die nacht op een 60 kilometer boven Salamanca. Het was die nacht zeer koud. 's Anderendaags zijn wij dan toch maar vertrokken en inderdaad toen wij rond Burgos zagen wij een sneeuwlandschap maar de baan was inderdaad open.
Tot een 30 kilometer vòòr San Sebastian in Baskenland hadden wij dezelfde toestand. Maar toen verwarmde de temperatuur en waren er geen problemen meer. Natuurlijk hadden wij onderweg wel enkele vrachtwagens en enkele gewone auto's in de berm in de sneeuw zien liggen ten bewijze dat de wegen daar uitzonderlijk glad waren geweest. De vrijdagnamiddag kwamen wij dan aan op de camping van Le Vernet (Haute Garonne) op 1 kilometer van waar onze zoon en zijn echtgenote wonen.
Alles bijeen was het toch wel een aangenaam verlof geweest. 

Zaterdag werd Claire 11 jaar oud, gewis reeds een grote meid. Ik herinner mij dat ik toen ik 11 jaar oud werd mij reeds een grote man achtte. Elk jaar dat erbij kwam gaf mij nog een groter idee van mezelf. Het is pas als men dan volwassen is dat men de jaartjes zou willen terugdraaien. maar dat gaat dan weer niet. Claire houdt veel van haar zusje, haar zusje mag wel dikwijls wat meer doen van haar ook met haar poppen, spelen.
Ik denk dat Claire als ze wat ouder wordt zal kiezen om voor onderwijzeres te leren net zoals haar moeke.

2007 is nog een onbeschreven blad.
Het is aan u, uw familie en vrienden om dit blad in te kleuren.
Ik wens al mijn vrienden hier op het blog
dat hun blad mag ingekleurd worden met
het groen van de hoop;
het blauw van het geluk
het rood van de liefde.
Dat voorspoed en gezondheid uw deel mag zijn.
Dat wij elkaar terug mogen zien of horen
op het einde van dit jaar waavan wij nu aan het begin staan.