Dinsdag 2 augustus 2011
4 Rolstoelgebruikers – ‘Wauwgevoel’ en ‘Hoe is dat toch mogelijk?’
4 Rolstoelgebruikers – ‘Wauwgevoel’ en ‘Hoe is dat toch mogelijk?’
Empathische zorg wordt geprikkeld door directe ervaringen. Ervaringen die een ‘Wauwgevoel’ en ‘Hoe is dat toch mogelijk?’uitlokken. Dit ervoeren we onlangs nog aan de Kust. Op de dijk zie je verschillende soorten rolstoelgebruikers. Vlak voor en na de drukste periodes zie je bussen met groepen met personen met fysieke beperkingen die voor enkele dagen logeren in hotels en medische instellingen. Telkens krijg je prikkels om je in te leven in deze personen en in hun familie en begeleiders.
Zo keek ik onlangs met ‘empathie’ naar een vader die met een strandrolstoel (ballonachtige wielen) zijn zoon reed in de kleine golven. De jongen schreeuwde het uit van de pret toen zijn voeten de oprollende golven voelde. Ik had een positief wauw – gevoel.
Verhalen omtrent hindernissen voor rolstoelgebruikers zetten ook aan voor Empathische zorg in de zin van ‘Hoe is dat toch mogelijk?’.
We hebben het dan niet enkel over de toegankelijkheid van trottoirs, gebouwen, openbaar vervoer… die tot het openbaar domein behoren.
‘Hoe is dat toch mogelijk?’ hoorden we ook van bezoekers aan het indrukwekkende MAS- museum (Museum aan de Stroom - Antwerpen). Liften die traag of niet werken, toiletten moeilijk bereikbaar enz. Men verzekerde ons dat er beterschap komt.
Empathische zorg wordt geprikkeld door directe ervaringen. Ervaringen die een ‘Wauwgevoel’ en ‘Hoe is dat toch mogelijk?’uitlokken. Dit ervoeren we onlangs nog aan de Kust. Op de dijk zie je verschillende soorten rolstoelgebruikers. Vlak voor en na de drukste periodes zie je bussen met groepen met personen met fysieke beperkingen die voor enkele dagen logeren in hotels en medische instellingen. Telkens krijg je prikkels om je in te leven in deze personen en in hun familie en begeleiders.
Zo keek ik onlangs met ‘empathie’ naar een vader die met een strandrolstoel (ballonachtige wielen) zijn zoon reed in de kleine golven. De jongen schreeuwde het uit van de pret toen zijn voeten de oprollende golven voelde. Ik had een positief wauw – gevoel.
Verhalen omtrent hindernissen voor rolstoelgebruikers zetten ook aan voor Empathische zorg in de zin van ‘Hoe is dat toch mogelijk?’.
We hebben het dan niet enkel over de toegankelijkheid van trottoirs, gebouwen, openbaar vervoer… die tot het openbaar domein behoren.
‘Hoe is dat toch mogelijk?’ hoorden we ook van bezoekers aan het indrukwekkende MAS- museum (Museum aan de Stroom - Antwerpen). Liften die traag of niet werken, toiletten moeilijk bereikbaar enz. Men verzekerde ons dat er beterschap komt.