Antwerpen - Het 't Zuid

     Dank zij de medewerking van Maria Ooms, die
een bewerking van de parochieregisters van
Zandhoven kon inkijken, konden wij de rubriek :
 
IX.272.-
- DE RIDDER Guilielmus
      - Oudbetovergrootvader

aanvullen met de plaats en datum van het huwelijk, 
van zijn 6° kind, namelijk :

IX.272.6.-
- DE RIDDER Jacobus, namelijk :
   x Zandhoven (A), 8.6.1799, met :
      - KENNIS Joanna
         ° Zoersel 11.9.1768
            Dochter van :
            - Petrus KENNIS, en
            - Petronella SOMERS
  
                                  -o-o-o-O-o-o-o-

     Veel te vroeg en zonder kans tot enig woord
          van afscheid is van ons heengegaan :

VI.32.7.d.I.-
- VAN CAMP Francisca Irma Augusta
   ° Borgerhout (A), op 21.9.1941 en
   + Antwerpen, (AZ Middelheim) op 22.7.2006.


(zie ook bericht dd. 6.5.2005)

                                           -o-o-o-O-o-o-o-
 

     Vanaf vandaag zal de rubriek :

X.512.-
- VAN CAMP Laurentius - stamvader -
   ° Antwerpen, ca 1692 en
   = Boechout (A), op 11.12.1770

 aangevuld worden met de getuigen bij zijn huwelijk en
 doopgetuigen bij de geboorte van zijn kinderen. 

                              -o-o-o-O-o-o-o-

Gemeente Borsbeek :

Borsbeek is een plaats en gemeente in de provincie Antwerpen. De gemeente telt ruim 10.000 inwoners. Binnen de gemeentegrenzen liggen geen andere kernen.

Inhoud 1 Evolutie van het inwoneraantal 1.1 19e eeuw 1.2 20e eeuw tot aan herinrichting gemeenten 1.3 Na de gemeentelijke herinrichting 2 Natuur 3 Externe link ------------------------

Bron van herkomst : Wikipedia de vrije encyclopedie

                               -o-o-o-O-o-o-o-

Gemeente Merksem :
               

Geboorteplaats van overgrootvader
IV.8.-
-VAN CAMP Augustinus

Geschiedenis

De geschiedenis van Merksem gaat terug tot in de Gallo-Romeinse tijd. Toen was er al sprake van "Merk" (grens) en "Heim" (nederzetting), behorend tot het bisdom Kamerijk.

Merksem heeft eeuwenlang één geheel gevormd met Schoten en Sint-Job-in-'t-Goor. Al in de zesde of zevende eeuw kwamen de eerste Frankische kolonisators zich in de omgeving van de Sint-Bartholomeuskerk vestigen. In de 16e eeuw werd Merksem van Schoten gescheiden.

De Bredabaan, nu één van de bekendste en meest bezochte winkelassen deed al van in de Middeleeuwen dienst als poort van Antwerpen naar het noorden. Vanaf 1742 werden er de eerste bareeltaksen geïnd.

Merksem telde begin 1800 zo'n 750 inwoners en het was tot in de helft van de 19e eeuw een landelijke gemeente. Vanuit Merksem werd er stro geleverd aan de stad Antwerpen, vandaar dat de Merksemenaars nog altijd de bijnaam stroboeren hebben. Dit landelijk karakter verdween met de industrialisatie die in 1874 begon. In dat jaar werden de gronden van het "Hof van Merxem" opgekocht door de S.A.Etablissements Industriels et Commerciaux de Merxem waarvan Eugene Meeus directeur was.

Deze vennootschap vroeg en kreeg de toelating om twee, met de Kempische vaart in verbinding staande nijverheidsdokken te graven. In 1891 waren er in de omgeving van "het dokske" al 16 bedrijven gevestigd. Tegenwoordig is er nog altijd veel bedrijvigheid. Heel wat firma's vinden de ligging aan het Albertkanaal een groot pluspunt. De industrialisering en de centrale ligging van het district werkte ook de bevolkingstoename in de hand.
_______________________
Bronvermelding : "Wikipedia" de vrije encyclopedie

                           -o-o-o-O-o-o-o-

Nog 2 foto\'s van de pupillenschool

Overgrootvader- links bij een huwelijk aan het Stadhuis te Antwerpen en rechts als jonge brievenbesteller

Nog een aanvulling over :
 
Zoerle-Parwijs

         
Het woordje "Zoerle", etymologisch opgebouwd uit de woorden "zuur" en "lo", was aanvankelijk een naam om een bepaald gebied aan te duiden. Het ging dus niet zozeer om een territoriaal welomschreven entiteit. Tot nog toe had alleen J. STERCKX in zijn studie Westerloo (1908) een klare kijk op de zaak: "De plaats Zoerle strekt zich uit grotendeels op Westerlo, en het overige op het voormalige laathof van Parwys, hetwelk afhing der heerlijkheid Gheel". In 1286 behoorde een deel van dit Zoerle reeds tot de heer van Geel, Hendrik III Berthout, want Geel aanvaarde ook (geestes)zieken uit Zoerle-Parwijs. Nadat in 1366 de familie van Hoorne in het bezit kwam van het land van Geel gaf Dirk van Hoorne ca. 1380 enkele heerlijkheden aan zijn broer Hendrik van Perwijs. Het is in die tijd dat het Geelse deel van Zoerle mogelijk zijn tweede naamlid "Parwijs" kreeg, ter onderscheiding van dat gebied dat tot de heer van Westerlo behoorde, nl. Zoerle-Westerlo.

Het woord "Perwijs" is afgeleid van het Waals-Brabantse "Perwez". Perwez was een heerlijkheid die in het bezit van de familie van Hoorne was. Na hun opvolging van de Berthouts van Duffel en Geel kreeg het bewuste stukje Zoerle van de van Hoornes "Perwijs" in zijn naam.

In de haardstedentellingen van de 15^e eeuw wordt dit Zoerle-Parwijs ook "Zoerle onder Duffel" genoemd. De laatste heer van Geel uit het geslacht van Hoorne, Hendrik van Hoorne en kleinzoon van hogervermelde Hendrik van Perwijs, was immers ook heer van Duffel.

Uit de 17^e eeuwse archivalia van bestuurlijke aard blijkt dat de gezworenen van Zoerle-Parwijs zich vaak "laten van Zoerle onder Perwijs" noemden, terwijl in de meeste bronnen van Westerlo sprake is van kortweg "Parwijs", dit om verwarring met Zoerle-Westerlo te voorkomen. Vandaar dat het vreemd is dat Lauwerys in zijn uitgave van de Keuren van Westerloo een ernstige vergissing begaat door te stellen dat de beschreven keuren ook voor Zoerle-Parwijs golden. Want het "Zoerle" dat herhaaldelijk opduikt in de keuren slaat alleen op Zoerle-Westerlo. In artikel 112 van het keurboek wordt het immers duidelijk gemaakt: alle inwoners van het land van Westerlo maar ook "sij die gheseten waren buijten onder eenige Laetbancken twaere Parwez, Ham oft andere" zullen moeten bijdragen in de onderhoudskosten van vreemde ruiters, omdat die vreemde inwoners ook mogen genieten van de gemene gronden onder het land van Westerlo. Het gaat hier over de inwoners van Zoerle-Parwijs en Eindhout-hamme.

In Zoerle-Parwijs vinden we voor het eerst in 1537 de naam van een meier terug. Hij stond als vertegenwoordiger van de heer van Geel in voor de ordehandhaving en diende bij ernstige delicten zich te richten tot de drossaard van Geel. Omstreeks 1700 vond er een onduidelijke overgang plaats van een laatbank naar een schepenbank, iets wat ook in de scabinale akten van die tijd weerspiegeld wordt. Interessant is dat in deze kleine gemeente met een beperkt aantal inwoners – 250 à 400 tijdens het Ancien Régime – een relatief grote kans tot echte participatie in de gemeentelijke aangelegenheden bestond. Een groot deel van de min of meer geletterde Zoerlenaren kreeg de kans in de 18^e eeuw de functie van schepen, burgemeester, kerkmeester of H.-Geestmeester te vervullen indien ze tenminste niet zelf hulpbehoevend waren. Wellicht via zeer oude gewoonten werden de tienden in Parwijs niet door de heer van Geel, maar door de abt van Tongerlo, de heer van Westerlo en de pastoor van Westerlo geïnd. Deze laatste beschikte over de tienden van 21 ha goed, het "Persoonstiendeke" geheten. De overige 161 ha die Zoerle-Parwijs groot was, werden door de abt en de heer van Westerlo verdeeld voor de inning.

De schepenen van Zoerle-Parwijs zegelden in 1785 met het schild met drie palen met vrijkwartier van hermelijn van het huis Berthout-Duffel(¹), wapen dat ook gebruikt werd door de schepenen van Geel. De Hoge Raad van de Adel, overwegende dat voldoende vaststond dat de gemeente Zoerle-Parwijs in het bezit was van een wapen van lazuur met een Sint Niklaas van goud, heeft dit erkend. Een Koninklijk Besluit van 31 januari 1839 heeft deze erkenning bekrachtigd.

Overgenomen van het Internet.

                          -o-o-o-O-o-o-o-

Gemeenteschildje van de gemeente Meer

Geboorteplaats van Oudgrootvader :
VII.70.- GOETSCHALCKX Gerard