352 Muurschilderingen
352 De fresco’s van Meise (Muurschilderingen)
In België zijn fresco’s (muurschilderingen) zeer zeldzaam.
Boven het altaar van Sint-Jozef, de rechterbeuk van de parochiekerk, was een
muurschildering gepenseeld die het laatste oordeel voorstelde. Kristus gezeten op een regenboog, de
rechtervoet op de aardbol. Aan de rechterhand
zit de H. Maagd geknield , omringd door de apostelen. In het midden van de schildering stond een
katafalk bewaakt door een geraamte : de dood – mensen staan op uit hun graf en
daartussen engelen en duivels.
Onder dit tafereel – linker hoek : de bekering van St.-Hubertus en het hert met
een kruisbeeld tussen het gewei.
Rechter hoek : de liefdadigheid van St.-Martinus die zijn mantel deelt met een
arme bedelaar.
Boven het altaar van Onze Lieve Vrouw (linker hoek) een muurschildering
eveneens met drie panelen.
Boven : afbeelding van het overlijden van de H. Maagd Maria, die op haar
sterfbed ligt en daarrond de twaalf apostelen – en van de ten hemel opneming
van de moeder Gods – dan enkele mensen die waarschijnlijk leden van de familie
Van Immerzele voorstellen en de bemiddeling van Maria komen afsmeken.
Onderpaneel rechts : is Maria’s boodschap en links aanbidding van de herders.
Op de rechter pilaster van het hoogkoor was een beeltenis van de H. Petrus
geschilderd. De prins der apostelen
hield in de rechter hand een symbolische sleutel.
Er wordt verondersteld dat eveneens op de andere zuilen beeltenissen van
apostelen waren gepenseeld die bij het afkrabben van de kalkbezetting te loor
zijn gegaan.
Volgens de aantekeningen van pastoor Van Daelen zou reeds in 1862 of zelfs in
1852 bij een door pastoor Bosselaers aan architect Appelmans gevraagd plan voor
restauratie van de kerk, de kalk afgekrabt zijn van de fresken en van de
pilaren waar twaalf apostelen op geschilderd waren (dan moeten er op meerdere
pilaren, twee apostelen gestaan hebben).
De beeltenis van Sint-Pieter was reeds hersteld en toen de kerkmeesters
vernamen dat dit 200 F kostte, hebben zij aanstonds de andere beeltenissen van
de apostelen op de pilaren doen afkrabben en aan de architect laten weten dat
zij zijn plan niet konden uitvoeren.
Graaf Amedéé de Beauffort, de heer van Boechout en voorzitter van de Kommissie
van Monumenten had destijds geoordeeld dat deze muurschilderingen in zeer
slechte staat waren en van weinig waarde.
Eindelijk op 10.8.1885 werden de zijaltaren weggenomen en de muren
afgekrabt. De Kommissie van Monumenten
zond Mr Albert De Vriendt van Yzendyck (architect) en Franz Meerts (schilder)
die besloten dat de fresken het waard waren hersteld te worden.
Franz Meerts werd aangesteld om de herstelling te doen, doch hij stierf kort
nadien. Als opvolger duidde hij zijn
leerling Jef Middeleer aan, die alles deed verdwijnen, wat zijn medeleerling
reeds uitgevoerd had. Ze waren voltooid
in oktober 1897. Jef Middeleer heeft al
de fresken hersteld behalve deze uiterst rechts en uiterst links (St.-Martinus
en St.-Hubertus) welke totaal van zijn
hand zijn, echter in een stijl die niet geheel van dezelfde tijd is als
de overige.