375 Pastoor ... beet genomen
375 De goedhartige pastoor … beet genoemen.
D.J.Delestré verhaalt in “Eigen Schoon “ 1ste
nummer 01967, het bezoek van drie Franse soldaten bij de pastoor van Meise:
“Den 15 november 1792, op een zaterdag zijn er bij ons tot Meys omtrent 11 uren
drie Franse soldaeten gekomen die vroegen “un coup de bière” (te drinken).
De pastoor liet ze komen in de keuken en zij waeren heel beleefd. Zij begosten veel nieuws te vertellen
bijzonderlijk van de bataille (slag) omtrent Bergen. De pastoor gaf hun een boterham en een glas
bier en hoorde nogal geerne hetgeen zij vertelden maar hij en wist niet wat
deugnieterij er achter stak … Als ze bezig waeren met eten, vroegen zij ook
wijn en hebben een caffron gedronken.
Een van de soldaten hield de pastoor aan de klap … de anderen verlieten de
keuken.
Deze gingen eerst naer de zolder, vandaer in de kleine kaemers boven waer één
paer waggenen hingen, die zij mede namen … seffens gingen zij naar ’t scribaen
(in de schrijfkamer) waarin wel 500 guldens was een deel van hem, een deel van
de kerk en de rest van de arme. Geluk
dat de knegt hen in de kamer had zien gaan .
Zonder dat hadden zij weg geweest met de 500 guldens.
De knegt vermaende de pastoor in de keuken die aanstonds boven liep en hen bezig
vond met het eerste kaske te rooven waarin het geld was van de kerk Solvo 100
guldens.
Hij bad hen van het geld daer te laeten zeggende dat het van hem niet was maer
van de kerk. Zij lachten met hem ende
lieten niet een oord inj.
Daermede gingen zij beneden bij hun ander compagnon, dronken nog een keer,
naemen hun afscheyd van de pastoor en bedankten hem voor zijn vriendelijk onthael”.
Het spel was gespeeld aan de klap en de andere luist
hem af. Dat gebeurt in alle
oorlogen en in alle tijdenvolgens de klassieke methode – de ene houdt de baas -
ook in onze dagen.