Donderdag 2 juni 2005

WELLNESS

WELLNESS

Als ik mocht baden in de wellness van jou dromen,
dan baad'ik in de druppels op je huid.
Ik werd het druppend, droppend, zoete nat,
dat in regens van verlangen, parels van behagen
langzaam gleed van bovenaf.

Als ik mocht baden in de wijsheid van jou woorden,
liet ik mij overspoelen door hun kracht.
'k Vond in klanken, zinnen, woorden,
in het zingen, de akkoorden
die het leven van elk mens verzacht.

Als ik mocht baden in het diepste van jou zinnen,
dan ontdekte ik er tussen lief en leed,
nog honderdduizend and're dingen.
En, heel apart, gekoesterd of vergeeld,
misschien ook mijn beeld.

't Gaf mij wellness om te weten
dat in 't hoekje van het heden,
ik omringd was door jouw dromen,
en bijwijlen, in de koorts van het verlangen,
jij mijn beeld zocht om het op je eigen plekje op te hangen.

Ervee

Geschreven door Ervee om 21:47 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

ienepien11 juni 2005 om 11:54

'dubbel' genoten

wauw .... deze is schitterend !! Ik kom juist terug van een paar dagen strandlopen , luchtkastelen bouwen en dan lees ik nu dit moois , een fijn welkom . Ik blijf genieten van je woorden , liefs , Ienepien . p.s. een geheimpje ..... hoe vind je het blog van Parnassia ??? Selene en Ienepien , twee namen voor één vrouw .....

Reageer op dit bericht

Maandag 2 mei 2005

Een wens voor elke dag

Ik wens je elke dag :

De slagkracht van de branding,
die niet achterom kijkt naar de zee,
maar in haar golven, zwoegend,
elk getij wat geeft en elk getij wat neemt.

De ochtendnevel, dauwend, op het gras.
Schitterend in honderd kleuren,
kristal getint talent in 't zonlicht
bij het gloren van de dag.

De dauw aan 't einde,
die in 't ondergaande avondrood
haar deken spreidt waarop een vlijtig mens
voldaan te rusten mag.

De kinderhand die op het strand
een parel vindt, verloren in het zand,
en zich verwonderd, dankbaar, afvraagt :
waarom hij elke dag 't geluk weer vinden mag.

Ervee

Geschreven door Ervee om 20:41 Reageer op dit bericht

Zondag 24 april 2005

EEN VLINDER

Wiegen in de armen van de wind.
Zwiepen, zwalpen, zweven.
Gouden vleugels, elfen, feeën,
over weiden, bos en land,
't overrijpe koren,
papaver aan de rand.
Een vlinder voert
een druppel ochtenddauw,
bij 't gloren,
naar het bloempje aan de kant
dat, tussen distels, doornen,
haar kelk van rode wangen
verdrinken doet in zoete wijn
van vriendschap en verlangen,
die haar stralen doet.

Ervee

Geschreven door Ervee om 09:58 2 reacties Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van SPROKKELINGEN