Ruimteschip maan
http://www.evawaseerst.be/ruimteschipmaan.htm
Heeft het leven op aarde de maan écht nodig?
In elke populaire wetenschappelijke benadering van dit thema komt naar voor dat de maan onmisbaar is voor het leven op aarde. Ze moet dus wel al honderden miljoenen jaren aan de hemel staan. Ook hier mogen we echter van een raadsel spreken. Want waarom krijgt een ongefundeerde wetenschappelijke stelling zoveel aandacht en blind gevolg? Na enig onderzoek is het immers duidelijk dat de simpele modellen waar wetenschappers zich op baseren helemaal niet zo simpel zijn. Zonder maan worden de getijden kleiner en zal het 's nachts meestal veel donkerder zijn. Dat de aardas een knik zal krijgen, met een klimaatswijziging en gigantische catastrofen tot gevolg, mogen we ook aannemen. Maar de kans is groot dat - eens de aardas gestabiliseerd - alles opnieuw zijn gewone gang gaat. Dus mét seizoenen en met niet méér gewiebel van de aardas dan nu het geval is. Overigens wiebelen Venus en Mercurius maar weinig, en die hebben geen maan.
Tussen haakjes: Niemand weet met hoeveel graden de aardas zich zal corrigeren als de maan zou verdwijnen. Dus ook de astronoom niet waar hierna naar wordt verwezen. (voor verwijzingen: ga via de link hierboven)
…
De Milankovitch curve brengt opheldering voor de steeds weerkerende klimaatveranderingen op aarde. Ze houdt rekening met de kleine verschillen in de helling van de aardas en de baan die de aarde volgt om de zon. Over een periode van honderdduizenden jaren blijkt de curve te kloppen. Alleen bij de megacatastrofen stokt ze. Na onderzoek kwam men tot de conclusie dat met een inclinatie van 10 tot 12 graden vóór de zondvloed en ongeveer 23 erna, alles plots in de plooi zou vallen. Opgelet: klik op het pijltje 'vorige pagina' in je browser om terug te keren naar deze site als je de verwijzing naar de volgende bron hebt gevolgd. (voor verwijzingen: ga via de link hierboven)
Uiteraard durven geleerden niet overwegen dat ruimteschip maan de schuldige was van de onwaarschijnlijke versnelling waarmee de ijskap smolt. Wel denken ze dat die versnelling een gigantische aardverschuiving teweegbracht die op haar beurt de aardas deed kantelen. Maar wat was de oorzaak van het plotse smelten van al dat ijs? Een reusachtige komeet? Waar zijn dan de bewijzen? Voorstanders van de maantheorie zijn ervan overtuigd dat een reusachtige komeet - in tegenstelling tot zijn kleinere soortgenoten - wel degelijk zodanig te traceren is dat iedereen het vandaag eens zou zijn over de reden van het plotse einde van de laatste ijstijd.
Dus misschien kantelde eerst de aardas? En moeten we durven te kijken naar de maan.

