Visumperikelen
Visumperikelen
Gisteren ben ik opnieuw naar de Ghanese ambassade in Brussel geweest, tweede poging, met mijn nieuwe brief uit Ghana.
Zoals jullie mij kennen, stipt op tijd, ondanks de files. De ambassade was nog niet open. Gelukkig stond daar een zwarte ambtenaar met zijn computertas, ook aan de deur te wachten. 'They soon will come', wist hij te zeggen. Nu 'soon' in 't Ghanees kan soms wel enkele uurtjes duren. Na een half uurtje wachten kwam het busje toe met Ghanese ambtenaren. De deur werd geopend en ik kon als eerste mijn wachtbriefje trekken. Intussen was een blanke man toegekomen, iemand van de douane, die vier ambassades moets aflopen voor visum voor handelaars. Die man vertelde mij dat ik mij niet mocht laten doen, en toen was het mijn beurt...
De zeer strenge vrouw deed opnieuw moeilijk over mijn brief, hij was niet officieel. Blijkbaar was het hoofdding van de brief niet goed, hoewel men daar in Nederland geen problemen van maakt en iedere vrijwilliger met die brief een visum krijgt. Nu, ik gaf niet op, en ben blijven aandringen. Uiteindelijk stemde ze toe en heeft ze mijn visumaanvraag gevraagd. Nu nog afwachten of haar 'boss' die zal goedkeuren. Volgende week mag ik er om, zonder tegenbericht van hen, voor het geval het niet zou goedgekeurd zijn. Spannend, wordt vervolgd...
