Vandaag hadden we in Dordrecht een vergadering voor alle vrijwilligers die naar Ghana zouden vertrekken tussen november en februari. Eerst kregen we een filmpje te zien over het werk in Ghana zelf en dan vertelde Eefje over haar ervaringen als vrijwilligster in Tamale. Het was leuk de andere vrijwilligers te ontmoeten. En na de film en de getuigenis van Eefje was ieder van mening, we willen meteen vertrekken. Tamale, here we come!
Vol goede moed, goed voorbereid en met de juiste documenten (allé, dat dacht ik toch), vertrek ik naar de ambassade van Ghana in Brussel om mijn visum aan te vragen. Dank zij mijn gps en de Ghanese vlag als herkenningsteken aan de gevel van de ambassade, heb ik vlot het gebouw gevonden. Een paar zwartjes in kostuum lieten me binnen, heel vriendelijk. Dan in de wachtzaal, briefje trekken en wachten tot mijn nummertje verscheen. Intussen een babbelke gedaan met het enige blanke meisje in de wachtzaal (voor degene die mij kennen, een babbelke is niet moeilijk.) Ik vertelde haar dat we precies zaten te wachten voor een mondelinge examen, we waren alle twee gestresseerd. Een zwarte vrouw voor mij had pech, afgekeurd (reden weet ik niet). Een zwarte man voor mij, ook afgekeurd, hij had het verkeerde formulier mee. En dan, mijn beurt. Ook gebuisd! Voor de eerste keer in mijn leven tweede zit. De reden, mijn uitnodigingsbrief uit Ghana was niet goedgekeurd. Ik moet een nieuwe brief aanvragen. Zo zie je maar, niet zo eenvoudig om Ghana binnen te geraken. Maar intussen heb ik van Bash uit Ghana een nieuwe brief ontvangen, en ga ik volgende week met nieuwe moed terug naar Brussel. Duimen maar!
Deelnamedag Vrijwillig Wereldwijd