Archief

Morgen is het mijn half-jaarlijkse bespreking....weer een spannend moment in mijn proces hier.

Ik heb in mijn 2de lijn ook een extra sessie bijgegevraagd" narratieve" ik hoop dat ik deze ga krijgen ondanks dat deze op vrijdagnamiddag valt en ik dus later ga thuis zijn.

Ben ook benieuwd hoe de therapeuten me hier zien, echt curieus naar hun feedback, ikzelf heb alles op papier gezet( 2blz lang) hoe ik mezelf op dit moment zie.

Ondertussen is de rust in de cluster teruggekeerd en krijgen we vanaf Januari ong. een nwe therapeute.

Ook dat zal voor sommige van de groep goed doen en de rust helemaal ten goede komen.

duimen voor morgen...

liefs

feniks

Morgenavond staat het hier allemaal een beetje op z'n kop.

Al 2 dagen is het hier een drukte want het is donderdagavond plechtige opening van een kunstproject.

De kunstenaar is nu heel wat materiaal aan het binnenbrengen, en wordt geboord, tafels verschoven....

Ge voelt dat er iets in de lucht hangt.

Ook voor mij een heel klein beetje spannend want enkele vrienden komen kijken samen met mijn man en mijn oudste zoon.

Dat vond ik super-lief dat hij wou meekomen, want wat heeft een tiener nu aan zoiets iets?

Ik voelde dat hij dat echt voor mij deed, en ja zelfs bij het typen hier begin ik terug te stralen.

Ondertussen is er al een beetje meer rust in de cluster, hoop dat we de goeie weg opgaan.

Liefs

een "zou ik morgen een broek of kleedje aandoen" Feniks     ;-)

Vandaag superleuke dag gehad met enkele van mijn top-maatjes hier.(ganse dag verg,sinds het 5-jarig bestaan,wat kan beter en wat moet zeker blijven)

Wat hebben wij gedaan...vooral heel heel veel gelachen

Heb net gemerkt dat sinds het opstarten van mijn blog deze nu op 1990 staat...

Ben dus echt wel erg curieus wie de 2000ste zal zijn?

Zou fijn zijn als je dan ook een klein berichtje zou achterlaten als dat binnen jou mogelijkheden ligt natuurlijk.

In alle geval na zulk een TOP-dag start ik mijn week super-enthousiast.

Liefs

van een opgewekte feniks

ik wordt hier in onze eigen groep door 1 iemand nogal zwaar verbaal aangepakt ook buiten de sessie's ben daar echt niet goed van.

De laatste 2 dagen al ganse dagen wenend rondgelopen, heb nu de opdracht gekregen om seffes om 9u in de sessie mijn gevoel t.o.v. haar te uiten....

Amai ik doe het bijna in mijn broek, mijn hart gaat als een razende te keer en voel me vreselijk klein.

Schrik dat ze weer gaat roepen, of dingen zeggen die kant noch wal raken, 1 ding heb ik nu mee en dat is dat de therapeute me nu wel zal steunen als ik de kracht vind om het zelf te verwoorden dat ik dit niet langer pik.

dus als er duimen zijn dit nog op de valpreep lezen....ik kan ze gebruiken

Liefs

een met een klein hartje Feniks

Hoelanger ik hier ben, des te dieper ik zak, en als antwoord krijg ik dan:

da's heel goed, dat wil zeggen dat er beweging in zit...

Hopelijk komt er dan toch snel beweging in de andere kant.

Wil hoelanger hoe vaker alleen zijn, en heb moeite met mensen rond me heen, ondanks ik me dan weer in de steek gelaten voel.

Maar als we ergens op een terraske zitten kan ik me ni concentreren want dan ben ik een spons en neem ik ook de gesprekken&gebeurtenissen van de buren/andere tafels in me op dat ik al snel volledig op.

Vroeger kon ik perfect functioneren in zelfs grote groepen en nu is zelfs een babbelke met een 6-tal al een mega-inspanning voor mij...

Dus ja soms lijkt het wel de processie van Echternach, maar we moeten positief blijven.

Dinsdag is het feestdag en ook de jaarlijkse familiedag, ik ga bewust niet mee.

Teveel mensen, te druk dus ik blijf hier.

We hebben besloten om met een aantal anderen die ook hier gingen blijven er een leuk dagje van te maken.

wil zeggen, ik kijk er al naaruit,maar dat zou niet kloppen, we zien de dag zelf wel.

Wat wel klopt is dat ik hoop dat het een leuk dagje mag worden.

Liefs

een eenzame feniks

Ben zo moe fysiek&mentaal en ik geraak er precies maar niet door.

Ben het ook beu om steeds maar te moeten zeuren en klagen,zou zo graag eens een gewoon rustig dagje EN nachtje willen,zonder dat mijn molentje weer overuren aan het draaien is ;-)

dat vraagt zoveel energie en ik weet het en toch kan ik nergens dat knopje niet vinden op dat molentje af te zetten.

Al was het maar een kwartierke eens niet denken,gewoon een leeg hoofd hebben en niet volgestouwd met allerlei rampscenario's en demonen uit het verleden Als er ergens een goede fee zou bestaan laat ze dan aan mijn huizeke ook eens passeren heel eventjes maar.Want er zijn mensen die haar hulp veel meer nodig hebben dan ik, maar zo af en toe....een stille hoop

Liefs

een uitgeputte Feniks

na een maand en 3 dagen thuis te zijn en ziekenhuis is zoonlief eindelijk terug naar school kunnen gaan.

nu hopen dat alles goed blijft gaan

Van alle opgebouwde spanningen zijn er nu ontladingen die er niet altijd op de juiste momenten uitkomen.

Maar het zijn dan ook wel erg stress-volle weken geweest en die spanning zit nog in mijn lijf en dan schrijf ik hier nog niet alles neer ...

Dit weekend een fietstochtje gedaan en ik voelde zelfs daaraan dat het nog niet optimaal zat,we hebben de tocht moeten verkorten mijn lijf gaf forfait.

Nu dus weer stillekes opbouwen, maar we blijven erin geloven samen met een superman die aan de zijlijn mijn trouwste supporter is.

Liefs

een vermoeide feniks

Eindelijk is de jongste terug thuis, maar moet nog heel wat rusten&recuperen.

Alsook ikke de vermoeidheid van dagen op een stoeleke aan een ziekenhuisbed te zitten zit echt in mijn lijf.

En ondanks mijn hooo zo moe zijn is het net het slapen dat ne lastige is wat overdag dan weer ne weerslag heeft.

Maar ja ook hier komen we wel weer door, een paar keer uitslapen in het weekend

Liefs

een vermoeide Feniks

Na een wel heel stressvolle week = ziekenhuisopname onze jongste ben ik totaal op.

Gelukkig is het met de jongste aan de betere hand,maar we zijn er nog niet...

Ook in de sessie's worden op dit moment zeer moeilijke thema's aangehaald , kwestie van effe diep /heel diep te graven.

en ik ..ik ben het Noorden kwijt kan niet meer slapen, en ondanks ik zo moe ben kan ik niet rusten.

Moet van mezelf wassen&plassen en als ik nog maar effe tijd heb dan begin ik in de kasten te rommelen e.d

Mijn spieren staan precies op springen, zo gespannen

en het is niet dat ik niet wil, graag zelfs en ik krijg ook de aanmoediging maar er is iets of iemand dat me tegenhoudt, en ik zou toch zo graag wat rust willen fysiek&mentaal.

Iemand tips....altijd welkom

Liefs

een depri Feniks

sinds deze ochtend is 1 van de kinderen opgenomen na een 2-tal weken sukkelen en al 13 dagen antibiotica te slikken.

Voel me mega-rot omdat de artsen met hun handen in het haar zitten en het nu effe niet weten.

Voel me ook echt wel rot dat ik nu niet daar kan zijn zowel in het ziekenhuis maar ook om de andere kids bij te staan en zeker mijn ventje.

Dus stress&verdriet gaan nu hand in hand.

Waren we maar al enkele dagen verder  ik duim/hoop dat mijn kleine manneke snel weer beter mag zijn.

Moet me echt in de hand houden om niet constant naar huis te bellen en te sms'en...

Liefs

een ongeruste Feniks