Archief

Hé hé, 

Wat een opluchting seg, ik mag van cluster veranderen.

Wat ben ik content,vooral als je weet dat ze dat raar of zelden doen, dus als ik deze middag mocht gaan om te horen wat het "verdict" zou zijn.....mijn tikker ging effe in over-drive ;-)

Maar nu geen gezeur, heb nu echt het gevoel dat we er nu echt voor kunnen gaan, ondanks het feit dat ik pas maandag weet in welke ik dan wel terechtkom, maar het is sowieso een verbale-groepsgerichte !

En dat is pas echt mijn ding, niks individueel en niks non-verbaal

dus ja :me happy

Dus wordt vervolgd over dewelke het zal zijn...

Liefs

een contente Feniks

Vandaag in sessie "drama" echt wel mezelf tegengekomen, was dus best wel heftig.

Het ging letterlijk over het loslaten van je kinderen,en dan vooral om diegene die het moeilijker hebben dan het doorsnee kind.

Leren van als mama je eigen grenzen te bewaken,ook als je kind blijft aandringen,toch neen zeggen.

Dit gebeurde a.d.h. van een rollenspel, kwam dus heel erg binnen, nadien dus best wel wat traantjes laten vloeien.

Ik ben me dan ook gaan afreageren in de fitness en dat heeft me echt deugd gedaan, had nadien zelfs meer energie.

Denk dat die fitness mijn nieuwe verslaving zal worden.

Liefs

Feniks

Dit was 1 van de meest rotte dagen hier ooit...., deze voormiddag ben ik verbaal aangevallen door iemand van de mede-clienten.

Plots zei ze me dat ik meer moest lachen en niet negatief moest doen..ja hallooo waar moeit da mens zich mee, ten eerste zij heeft geen flauw idee waarom ik hier ben en ten 2de ik gedraag me zoals ik dat wil.

Ben haar dan ook ferm van antwoord gediend,maar daar schrok ik achteraf van.

Gelukkig kon ik deze middag ontspannen want een hele lieve vriendin kwam op bezoek dat was echt heerlijk.

Maar nadien hadden we een heel confronterende sessie het ging over parentificatie wat ik dus ook heb, nu ik dit gevolgd heb ga ik toch veel alerter omgaan met mijn kinderen ik wil absoluut niet dat ook zij in de zorgrol komen te staan naar mij toe(wat ik vroeger wel deed als kind), of dingen doen om mij te sparen.

Dus ja dat was toch effe confronterend om te horen allemaal.

Was er echt van aangedaan om dat allemaal te lezen en te horen.

Ik ga hier dus zeker nog verder iets meedoen;

liefs

Feniks

weeral eventjes geleden dat ik nog tijd heb gemaakt om iets neer te schrijven.

Ondertussen gaat het leven hier rustig door,van de ene sessie naar de andere met daar tussen veel rustpauze's.

Naar mijn aanvoelen soms wat veel rustmomenten, maar ja....blijkbaar moet ik voor mezelf die rust leren toelaten ( ze hebben wel een punt hoor)

Thuis verlopen de weekends stillekesaan beter en beter het laatste weekend heb ik zelfs echt genoten we zijn samen met enkele van de kids gaan fietsen in de natuur, dat was echt ontspannend.

Lang geleden dat ik zomaar kon fietsen en tetteren zonder heel den tijd te zitten denken.

dus ja goe bezig zeker ;-)

Liefs

hoopvolle Feniks

de kliniek-periode is voorbij, we kunnen ons weer vollen bak gooien op de sessie's.

Moet nog wel enkele dagen antibiotica slikken, maar da's maar een kleintje hé ;-)

Toch wel maf hoe sommige dokters kunnen reageren, er was daar1 dokteres die vernam van mijn huidige opname en vond direct ha dus deze dame is depressief en plots vergat ze al mijn lichamelijke klachten, in haar ogen was ik een klein zielig hoopje ...ergerlijk gewoon.

Toen ik haar attent maakte op de resultaten van de echo's viel ze uit de lucht, ha oei zijn er dan echo's gemaakt, ja dat wist ik niet....zo zie je dus maar.

Maar soit da's passé , nu met nieuwe moed gaan we van start, al moet ik zeggen dat het afscheid me zwaar viel.

Ben nu extralang thuis geweest en ja dat beviel me wel,maar ik zet door.

Liefs

Feniks

  woensdagochtend na een zeer belabberde nacht naar de huisarts die zei me ai ai dit ziet er niet zo goed uit, als het niet snel beter is moet je naar spoed.

Mijn ventje is me komen halen om thuis uit te zieken, maar zover zijn we zelfs niet gekomen, voelde me met de minuut zieker worden, wij dus via spoed binnen en ja hoor ik mocht gelijk blijven.

Kreeg massief antibiotica via het infuus en daar lagen we dan alweer,ik heb vanacht geen oog dichtgedaan, om de zoveel tijd een nieuw zakje enz...'k voelde me door en door rot.

Volgens de dokter is het zeer gebruikelijk dat ik een 6-tal  weken heel moe zal zijn, yiehaa...op den duur wordt ne mens moedeloos.

Het is van het een naar het ander, ik heb al een abonnement in de kliniek en dan mijn huidige opname erbij , pfff wanneer laten ze me rust, en vooral wanneer gaat mijn lijf mij de rust gunnen.

Ben echt kwaad op mijn eigen lijf dat altijd roet in het eten komt gooien.

liefs

een koortsige Feniks

ik zit hier voor mezelf, en toch wordt mijn proces belemmerd door serieuze beslommeringen van buitenaf;

Ex-en die lastig doen,waardoor je echt nachten wakker ligt.

Dit komt de sessie's niet ten goede, zelfs dit gunnen ze me niet, werken aan mezelf aan een gezonde toekomst.

Vraag ik dan echt zoveel???

en dan durven mensen zeggen,maar manneke het is nog nooit blijven regenen, een hatelijke opmerking, ze zouden eens moeten weten.

soit, 

vandaag gaat het duidelijk niet...

Liefs

Feniks

Vandaag de 1ste DVT sessie gehad, jawadde dat is best wel heftig.

Dat is met een dramatherapeut dat je eigenlijk moet transformeren in een ander personage en zo geraak je spelend dieper bij je eigen verstopte gevoelens die je om verschillende redenen hebt opgesloten, ieder heeft zo wel zijn eigen reden.

Je komt ook terug bij je kind zijn, en dat brengt heel wat naar boven.

Als je dan de dingen vanop een afstand kan zien dan weet je ook beter hoe je nu afstand kan nemen en op sommige situaties kan reageren die soms bedreigend zijn.

Ja hier zie ik echt heel veel in, dus laat maar komen DVT hoe zwaar het ook mag zijn, maar dat is dan voor het "goede doel" hé ;-)

liefs

een  uitgeputte maar hoopvolle

Feniks

Ik kijk uit naar morgen, dan is mijne jongste jarig

En het leuke is dat ik erbij zal zijn = wat een opluchting want ik had schrik dat ik da manneke ni ging zien.

Morgen slechts sessie tot 10.30u en dan komt mijn ventje me halen en rijden we samen naar hem op zijn vakantieadres bij mijn mama.

Hij weet van niks en is er 100% van overtuigd dat mama sessie's heeft en hij me pas vrijdag zal zien.

Ik zit hier nu al te glunderen om morgen zijn snoetje te zien en hem eens goed te kunnen knuffelen.

Is toch altijd leuker als je dat als mama op de dag zelf kan doen.

liefs

een opgewonden Feniks

dit was het eerste echt geslaagde weekend.

Heb echt volledig kunnen genieten na een week vol stress en veel verdriet.

Samen met m'n ventje gewoon simpele kunnen doen, en ook van de jongste kunnen genieten.

Gezellig met ons 3tjes een filmke zien, dit was echt genieten .

Ondanks het feit dat het echt een leuk weekend voelde ik ook wel dat ik nood kreeg om terug naar hier te komen.

Want hier is natuurlijk extra rust buiten de sessie's die vaak erg confronterend zijn, maar de rust heb ik op dit moment echt nodig, niet teveel rumoer aan m'n hoofd enz...

Zalig genieten van een boswandeling...ben dus benieuwd voor volgend weekend dan is het verjaardsfeest van mijne jongste...

Maar ga me er nu nog ni druk in maken, eerst nog effe nagenieten ;-)    flink hé !

Liefs

Feniks