Archief

Vandaag heb ik een pracht van een kaart ontvangen van mijn oudste zoon, amai als ik die aan het lezen was dan stroomden de waterlanders in overvloed.

Zulke mooie woorden, ze deden me echt goed, het waren dus traantjes van ontroering .

Voor ne puber toch ni zo vanzelfsprekend,dus mijn donkere bui van deze nacht is al heel wat minder door die leuke post.

Bij deze wil ik ook de mensen bedanken die me al kaartjes hebben toegezonden, de lezers weten wel zelf over wie het gaat hé ;-)

Jullie kaartjes hangen aan mijn prikbord en regelmatig draai ik ze om zodat ik de tekst nog eens kan lezen, dat doet me goed : dus n'en echte oprechte dank je wel

en nu ben ik weg ,moet naar sessie: beweging, hopla met de beentjes ??? we zien wel

Liefs

Feniks

 na een zalige nacht, ben ik in slaap gevallen, met de hoop wakker te worden door  het geluid van de wekker.

Maar niks is waar, wakker om, 1u dan om -1.45u dan om 2.20u en dan om 2.50u waarbij ik echt klaaren en klaar wakker was.

Verdomme verdomme toch, is dit nu maar toeval dat die pillen maar 1x hebben geholpen, of toeval dat ik uitgerekend de 2de nacht ni kan slapen, maar ik voel me rottig.

Weet nu al dat ik me morgen weer een vod zal voelen.

Ben echt zwaar teleurgesteld.

Kan toch moeilijk me helemaal laten sederen om te slapen hé,hoe loop ik er dan bij overdag?

Zal proberen ergens hier in een hoekje nog een stukje positiviteit te vinden en denken.hopen dat dit een eenmalig feit mag zijn.

Ik ga nu proberen terug mijn ogen te sluiten en ze dicht te laten tot de ochtend...

liefs

een uitgeputte Feniks

ja deze nacht de 1ste x doorgeslapen na maanden van wakker liggen, had ik, deze pillekes maar eerder gekregen, maar we gaan ni zagen, ben blij dat ik ze nu heb.

Deze middag zeer leuk bezoek gehad van iemand van m'n knutselgroepje, ze had ook een presentje bij van de groep, dat deed me wat,wetende dat toch mensen met je begaan zijn.

Ik steek altijd in m'n hoofd dat ik een niemandalleke ben, en zulke dingen zeggen dan eigenlijk net het omgekeerde, da's wel n'en boost voor mijn zelfvertrouwen.

De mooie kaart hangt dus aan mijn prikbord, en de knappe wasspeld staat te schitteren op mijnen buro.

Op het terraske eens goe kunnen bijklappen, deed deugd voor ons beide denk ik.

en dan seffes omkleden,dan steken we ons in den tricolere outfit effe schmicken en ze hier eens latenzien wat een echte fan is ;-)

alhoewel....er lopen er hier al rond van deze morgen in duivelpakjes... zal dus best wel leuke avond worden.

Morgenochtend staat er heel wat op het programma en in de namiddag mag ik uitkijken weeral naar bezoek, dat vind ik reuzeleuk.

Yiehaaa, denk dat ik deze nacht met niet zoveel zorgen in slaap zal vallen.

liefs

een driekleurige feniks ;-)

Vanavond gaat m'n 1ste nacht in met deftige slaapmedicatie, dus ik hoop jullie morgen te kunnen melden dat ik een zalige nacht heb gehad.

Een nacht zonder nachtmerrie's, een nacht zonder wakker te liggen van hoe&wat, een nacht zonder wakker te worden van de pijn.

Al mijn hoop is nu gesteld in een klein rond tabletje ;-)

liefs

een hoopvolle Feniks

het weekend thuis zit erop, ben vroeger "binnen" gegaan, want ik was op, voelde me zo moe....zo leeg.

Maar ja wat wil je als je al weken/maanden bijna niet slaapt, t'is eigenlijk al een wonder dat ik nog niet verder ben afgegleden...

Daarom heb ik besloten om het volgende weekend wss hier te blijven, heb het met m'n ventje besproken en hij begreep het;

Thuis kan ik me toch niet houden, en begin ik op te ruimen, te wassen en te plassen....dat weekend kan ik hier wat kuieren, van 't zonneke genieten, een boekske lezen, wat gaan shoppen...

We zien wel, want mss denk ik op het einde van de week er al anders over;

En voor de kids moet ik het ni doen, want die hun agenda staat al bijna helemaal vol dat weekend ;-)

Vandaar de dualiteit, wil natuurlijk graag thuis zijn en bij mijn kids en 't ventje zijn, maar ik voel ook dat ik rust nodig heb.

Liefs

Feniks

mijn 2de weekend thuis, het is nu zaterdagavond, en ik ben erg verdrietig en vooral voel ik me opgejaagd.

Ik voel de neiging om hier in huis vanalles te beginnen te doen, poetsen/strijken/.... maar ben zo moe en ik mag dit eigenlijk niet.De weekends thuis zijn er om effe te bekomen en om ni te vervreemden van je thuissituatie, maar ik heb echt last van de drukte, kinderen, dingen die ik hier in huis zie die ik eigenlijk anders zou aanpakken enz...

Lastig om dit te plaatsen, vooral omdat ik zeer goed besef dat mijn man het heel goed aanpakt, en de kids ook goed meewerken, maar toch, die stomme controle van me  hé...

We zijn er duidelijk nog niet.

Heb deze middag dikke tranen laten rollen, ik kon niet meer, voelde me zo op, zo leeg

En nu voel ik me zo schuldig nr mijn man toe, want die doet zo zijn best, en ik kan zulk een bitch zijn...

Waarom moet alles zo moeilijk gaan, waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn zoals zovele anderen?

waarom kan ik de dingen niet aanvaarden zoals ze zijn...

Soms wordt ik onozel van m'n eigen gepieker 

Really feeling sad

soit,hopelijk morgen een betere dag,

dank je om te willen luisteren lieve lezers

Liefs

Feniks

de eerste avond zit erop, was leuke boel, m'n ventje, zoon en ik, samen naar het Wk kijken, de andere kids zijn niet thuis;

Ventje is me om 13. u komen halen, eerst samen boodschappen doen, of niks gaande is...alles verliep vlot.

thuisgekomen, als n'en blok in slaapgevallen.nadien Zoals vroeger eten, beetje huishouden, ni teveel, want ben echt wel moe, en dan de zetel in om nr het Wk te kijken;

Heb me geen 1x lastig gevoeld.

Vandaag nochthans een zwaar gesprek gehad met de psycholoog,maar ze zeggen dat je na een sessie of een gesprek datgen wat je hebt gedaan, daar moet laten, en niet terug moet meenemen naar je kamer, of laten ronddwarrelen in je gedachten, da's best een moeilijke oefening, maar merk dat als ik erin slaag het echt wel helpt..

geniet allen van jullie weekend

liefs

Feniks

Dag dokter, 

Hoe gaat het,goed en met jou, euh hoe is uwe naam....tja

Als ik hem vertel dat ik bijna niet slaap is hij zeer resoluut en gaat direct zijn boekje halen om nwe slaapmedicatie voor te schrijven, oei zegt hij gij neemt.....ja zeg ik dat heb ik gezegd bij mijn in-take

ai ai, ni goe hé ni goe, dat is ni verstandig van uwen huisarts, want dit is niet echt een slaappil en dat is zeer verslavend, dus ge gaat serieus moeten afbouwen of ge gaat daar last van krijgen,

ikke wreed blij natuurlijk  maar soit ik hoop dat nu met deze pillen het effectief beter zal gaan.

Maar deze nacht zal nog ni lukken, want dat moet van een hoofdkliniek komen, en dat duurt wel effe, dus na het weekend .... soms denk ik stap gewoon in den auto en rij nr den apotheek met da voorschrift.

Ach ja, ik mag ni te kritisch zijn hé, want voor de rest is het hier dik ok, in hoeverre zoiets ok kan zijn natuurlijk, maar ik besef heel goed dat er andere settings zijn, vandaar.

Vanavond gaan we met een ploegske de tv-zaal versieren helemaal in het Wk-gebeuren,er mag ook een brok ontspanning zijn, is echt wel nodig na dat wat je overdag te verwerken krijgt.

dus strakjes olé olé

Liefs,

Feniks

gisterenmiddag stond  m'n ventje hier met 1 van de kids hier, eerst een wandeling gemaakt op het mooie domein hier.

Nadien den auto en naar het plaatselijke dorp hier waar ze zelfs een klein shopping centrumke hebben, daar eventjes doorgewandeld, wat kleine spullekes gekocht.

Me laten verleiden door zoonlief...tja

en dan hebben we een gezellig terraske uitgezocht om met ons 3 iets te eten, ik had helemaal niet meer het gevoel van in opname te zijn, gewoon een gezinsuitstapje, zoals vroeger, zalig in het 't zonneke.

Maar dan werd het tijd om terug te gaan, we hebben dan bij mij op het terrras nog iets gedronken, terwijl de zoon kon voetballen.

Rond 19.u zijn ze vertrokken, en daar zat ik dan =alleen, dat voelde raar aan, ik had echt intens genoten van hen te zien, daarom dat hen te zien vertrekken des te meer pijn deed.

Ik merk aan mezelf dat ik er gevoelig ben op het moment, lees overgevoelig,kan voor het minste huilen.

Bij het lezen van mijn facebook stond er een mooi tekstje over het afscheid van je papa, en voila daar gingen mijn waterlanders weer,(mijn papa is al vele jaren dood) heb dat teksje gedeeld en ik schrok want mijn mama heeft daar een lieve reactie op gepost, dat deed me deugd.

Hoop dat het vandaag wat rustiger gaat in m'n kopke, maar ik vrees ervoor, want heb weer slecht geslapen,en dat doet er natuurlijk geen goed aan.

voila genoeg gezaagd

liefs

Feniks

jawadde, vandaag zware sessie achter de rug, wist ni dat een dans sessie zoveel uit ne mens kon halen.

We kregen allerlei opdrachten, al dansend "zonder muziek" laten zien waar we ons nu bevinden....begin daar maar aan.

dan moesten we op primitieve klanken dansen, dit was een dans die werd voorgedaan,ondertussen moesten we ook allerlei klanken uiten zoasl A-OE-E-TSS     

Zijn toch wat traantjes gerold, want raar maar waar dit brengt ongelooflijk veel naar boven.

Dus nu effe bekomen,alles laten bezinken en het een plekje geven.

liefs,

Feniks