Inhoud blog
  • Hey Hey terug thuis
  • Stempels en Credential
  • Afgelegde weg
  • aan alles komt een einde...
  • Compostela
    Foto
    Zoeken in blog

     Datum
     Tot Km
    Etappe
     Km
     Nog te
    Gaan +/-
     14/9
    800 Km
     SANTIAGO DE
     COMPOSTELA

     0 Km
     13/9
    783 Km
     Melide - Santa Irene
    30 Km
    17 Km
     12/9
    753 Km
    Portomarrin - Melide
    39 Km
     47 Km
     11/9
    714 Km
    Sarria - Portomarrin
    14 Km
     86 Km
     9/9
    700 Km
    100 Km Steen
    10 Km
    100 Km
     9/9
    690 Km
     Tria Castela - Sarria
    17 Km (Km aangepast aan
    realiteit)
    110 Km
     8/9
    624 Km
    Las Herrerias - Tria Castela
    29 Km
    181 Km
     7/9
    595 Km
     Villafranca - Las Herrerias
    de Valcarca - 21 Km
    205 Km
     6/9
    574 Km
     Molinaseca - Villafranca del
    Bierzo  -  31 Km
    226 Km
     5/9
    543 Km
    El Ganso - Molinaseca
    24 Km
    257 Km
     4/9
    519 Km
     Astorga - El Ganso
    13 Km
    281 Km
     3/9
    506 Km
    Villar de Mazarife - Astorga
    27 Km
    294 Km
     2/9
    479 Km
    Leon - Villar de Mazarife
    20 Km
    321 Km
     1/9
    459 Km
     Reliegos - Leon
    21 Km
    341 Km
     31/8
    438 Km
    Sahagun - Reliegos
    32 Km
    362 Km
     30/8
    406 Km
     Calzadilla - Sahagun
    21 Km
    394 Km
     29/8
    385 Km
     Carrion - Calzadilla
    17 Km
    415 Km
     28/8Ziek
    432 Km
     27/8
    368 Km
     Boadilla - Carrion de los
    Condes       20 Km
    432 Km
     26/8
    348 Km
    Castojeriz - Boadilla
    20 Km
    452 Km
     25/8
    328 Km
    Hornilla - Castojeriz
    19 Km
    472 Km
     24/8
    309 Km
    Burgos - Hornillia
    20 Km
    491 Km
     22/8
     23/8
     Rust in Burgos
    511 Km
     21/8
    289 Km
    Villafranca - Burgos
    43 Km
    511 Km
     20/8
    246 Km
    Granon - Villafranca
    20 Km
    554 Km
     19/8
    219 Km
    St. Domingo - Granon
    8 Km
    581 Km
     18/8
    211 Km
    Sotes - Santo Domingo
    34 Km
    589 Km
     17/8
    177 Km
    Logrono - Sotes
    15 Km
    623 Km
     16/8
    162 Km
    Los Arcos - Logrono
    30 Km
    638 Km
     15/8
    132 Km
    Estella - Los Arcos
    21 Km
    668 Km
     14/8
    111 Km
    Puente - Estella
    20 Km
    689 Km
     13/8
    91 Km
    Pamplona - Puente la Reina
    23 Km
    709 Km
     12/8
    68 Km
     Zubiri - Pamplona
    19 Km
    732 Km
     11/8
    49 Km
    Roncesvalles -Zubiri
    22 Km
    751 Km
     10/8
    27 Km
    Orisson - Roncesvalles
    19 Km
    773 Km
     9/8
    8 Km
    St Jean Pied de Port - Orisson
    8 Km
    792 Km 

    Voettocht
    naar Santiago de Compostela
    30-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sahagun
    Sahagun (Picture "Panoramica de Sahagun de Campos desde 'La Peregrina'" by Alaejano58)



    Hallo lieve familie en vrienden,

    Het wordt steeds beter en beter qua internetcontact. Een snelle computer, vrije donatie en geen 5 wachtenden achter mij...
    dus grijpen we de kans om wat te schrijven.
    Vandaag hebben we ongeveer 21 km gelopen of beter gezegd gestapt. (Er zijn dus ook echt mensen die de hele weg joggen¡¡ Of ze joggen enkel voor mijn ogen om vervolgens achter de eerste beste bocht uit te puffen... kan ook. Heb in elk geval veel bewondering.) Gestapt van Calzadilla de la cueza naar Sahagun. Feitelijk wilden we meer km stappen maar we hebben ons laten verleiden door een heel aangename refugio in Sahagun. Het was gewoon onmogelijk om er niet te stoppen. En heb juist sms gekregen van Rafael die al verder is op de weg dat hij hier ook verbleven heeft.
    Het is een kleine refugio met gezellige living waarin een groot zelfgemaakt glasraam hangt of beter gezegd in de muur is ingebouwd als een soort roos of mandala. De inrichting van de refugio doet licht alternatief aan met een touch arabische sfeer.
    De stapelbedden zijn zo gemaakt dat elk persoon toch ietwat gevoel heeft van privacy. En er is een leuk binnenplaatsje waarin je gemakkelijk contact met anderen kan maken. Juist even gebabbeld met een Fransman en een Duitser (de zoveelste - er zijn heel wat Duitsers onderweg).
    In mijn vorig bericht sprak ik over contact maken en dan loslaten enkel de weg is eeuwig. Ik wil er graag iets aan toevoegen. Het valt me op dat ik en anderen als eerste contact vragen:
    1. waar kom je vandaag?
    2. van waar ben je vertrokken?
    3. hoelang ben je al onderweg?
    En vervolgens ga je wat dieper in op het gaan van de weg bv over fysieke ongemakken of het weer of al dan geen goede refugios
    maar een naam vragen.... dat doe je niet zo direct
    want voor je het weet ben je vertrokken en misschien zie je elkaar weer en misschien niet.
    Het is nu ook wel anders, nu ik in gezelschap reis. Je bent toch geneigd om dit als miniclan te zien en je daar op te focussen.
    Vandaag was het een heerlijke dag om te stappen: heerlijke zon goed van temperatuur, eem briesje en mooie afwisselende landschappen. De plateaus met enkel vlakte hebben we achter ons. Daarin hebben we veel geluk gehad met het weer. Want als het 30 a 40 graden is, dan is het echt hel; geen enkel plekje om je te verstoppen, geen enkele schaduw enkel moordende zon. Maar toen wij daar passeerden was het aangenaam weer en dat is echt een wereld van verschil. Vandaag heuvelachtig soms bosrijk, soms graanvelden en verschillende malen kwamen we een herder met zijn schapen tegen.
    Kms zijn relatief. Niet enkel op papier: we hebben gemerkt dat naargelang de bron die we raadplegen eenzelfde afstand tussen 2 steden met verschillende kms worden aangeduid, de ene bron vermeldt bv 20 km en de andere 24 km... Dat is interressant¡ Feitelijk weet ik dus nooit exact hoeveel km ik stap.
    De ene km voelt ook heel anders aan dan de andere. Gisteren was het 17 km aaneen stuk door rechtdoor lopen in een mooi maar niets veranderend landschap. Wel die 17 kms duurden veel langer dan de 22 km die we vandaag hebben gedaan... als het er 22 waren ;-)
    In elk geval baseer ik me de de laatste tijd op 1 bron, dat is wat handiger.
    Het is ook leuk om te merken dat de kms ook een soort houvast kunnen vormen. Je bekijkt berekent herbekijkt en plant de tocht, vervolgens stap je een uur of anderhalf uur en raad je op je map waar je bent om vervolgens opnieuw te bekijken en opnieuw te rekenen en op het einde van de dag heb je toch steeds anders gewandeld in een ander ritme en meer of minder kms dan je had gepland...

    Even andere info: voor al diegenen die de camino graag met de fiets doen is hier een Nederlandse site met :
    uitgestippelde fietsroute
    Is de sintjacobs-fietsroute van Haarlem te Nederland naar Santiago de Compostella.
    Blijkt een mooi alternatief, het schijnt dat de kustroute helemaal niet zo interessant  is(niet zo mooi en aangenaam om te fietsen) en op  de camino frances die ik nu aam het stappen ben, zijn ook veel stukken die je niet echt met de fiets kunt doen en moet je regelmatig toevlucht nemen tot de drukke autobaan.
    Deze organisatie heeft mooie alternatieve routes uitgestippeld, misschien de moeite om eens te checken.
    Helemaal in het begin in Saint Jean Pied de Port heb ik een man, Jan genaamd, ontmoet die andersvalide is en normaal in een rolstoel zit. Hij heeft een speciale fiets waarin hij met zijn handen de fiets doet voortbewegen. Hij is van Nederland vertrokken en volgt ook deze route.
    zijn website is handbiketocht

    groetjes


    Prachtige mappen van de Camina Frances EL CAMINO SANTIAGO - CAMINO FRANCES MAPS

    01-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.leon
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Joehoe,

    We zijn inderdaad over de helft en hoe. Een sein vermeldde dat het nog ongeveer 320 km was.
    en eerlijk gezegd weet ik inderdaad niet of het goed nieuws is of niet. Maar het doet deugd om te merken dat we dit reeds gestapt hebben. Niks vals gespeeld en bus nemen of zo, enkel gestapt.
    Gisteren hebben we rond de 32 km gestapt tot in reliegos en vandaag van reliegos naar leon, een 21 tal km....
    Een grote stad, en heel mooi als je eenmaal in het centrum bent. Weeral een prachtige kathedraal. Die Spanjaarden kunnen er wat van. Om onszelf te trakteren op een echt goed bed en warm water (soms heb je in de refugios enkel koud water om te douchen) slapen we in een hotel. Joepie¡¡¡¡
    Gisteren was een lange dag, maar regelmatig komen we nu kleine riviertjes of waterloopjes tegen die helderder zijn van kwaliteit; en af en toe verfrissen we onszelf in het ijskoude water. Heerlijk
    We komen ook terug dichter bij een bergketen....
    oeps minuten tekort
    later meer
    lieve groetjes


    (Picture "Catedral de Léon de noche" by Arantxata)


    03-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.van villar de mazarife naar ...astorga?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Hey hey,

    Ondanks gisteren laat opstaan en nog wat rondkijken in Leon, toch op weg gegaan en rond de 20 km achter de kiezen. We kozen voor de alternatieve route die weg van de autoweg gaat, terug meer de natuur in en langs verschillende kleine gehuchtjes gaat die zichzelf waardig een naam hebben gegeven met recht op bestaan. En waar wij ongetwijfeld wanneer we deze paseren gesprek van de dag vormen....een oudere man en jonge vrouw. Waar komen ze vandaan, wie zijn ze, (maar niet waar gaan ze naartoe  - dat is alom geweten: is het niet door onze kledij of rugzak dan wel door horden dondervliegjes die ons soms vergezellen en onze hoofden verhullen)
    Uiteindelijk in villar de mazarife aangekomen in een klein gezellig volkse alberge met naam con pepe...
    Vandaag vertrokken richting hospital de orbigo waar de 2 routes terug samenkomen en waar we momenteel zijn aangekomen. Het is een dorpje met een mooie oude brug en waar ze middeleeuwse toernooien houden.
    We hadden van iemand vernomen dat het mogelijk was om hier paarden te huren en te rijden. Mathias had graag een stuk van de weg te paard afgelegd (zoals rent a car). En hij had me uitgenodigd om hem daarin te vergezellen. Jammer genoeg bleek deze informatie een hoax of is verkeerd verstaan want de toernooien die ze hier houden is wel te paard. Dat heb je met info via via...
    Dus gaan we vol goede moed te voet verder. Een kleine dipper voor Mathias die er echt op gehoopt had. Nu zal hij niet in een keer compostella kunnen bereiken wegens verplichtingen van 11 tot 14 september in zijn thuisland.
    We hebben de tip gekregen om in refugio te Astorga te gaan waar de eigenaar een uitstekende masseur is.... hopelijk is dit geen hoax... daar wil ik gerust nog enkele kms voor stappen ;-)

    By the way lieve vader,
    Ik wil je hartelijk danken voor de energie die je hier in deze blog steekt. Ik vind dat echt fantastisch de kmstand en de mooie fotos die je bij de teksten plaatst. Trouwens leuk detail is dat de foto van het gietijzeren standbeeld effectief datgene is waarover ik sprak en het gebouw dat je op de achtergrond ziet zijn de slaapplaatsen van de refugio¡¡¡

    groetjes


    (Picutre Camino-15-Astroga> by ping_w_photo>)

    07-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Camino Duro


    Ik kreeg vanmorgen volgend sms'je van Marie:

    "Vandaag de grote dag: Camino Duro.
    Vertrek uit Villafranca del Bierzo.
    Internet te traag voor blog
    Refugio Ave Fenix has te best caminofeeling tot hiertoe!

    kusjes  Marie"


    (Picture "Caminando por el Bierzo - Ave Fenix" by Jorge Louzao Penalva)


    Hieronder een toevoeging door mij (Mich)
    "De Camino Duro (de harde weg) is traditioneel het zwaarste stuk van de weg naar Santiago. Ofwel loop je naast de snelweg (naar het schijnt levensgevaarlijk) ofwel moet je over de steilste klim van "de weg". Hieronder een uitreksel uit het reisverslag van Stella :

    Ik besloot over de berg te lopen want het beloofde een prachtige wandeling te worden, zwaar en inspannen maar beloond met prachtige vergezichten. In de stad was ook geen pelgrim meer te bekennen, totaal uitgestorven. Eindelijk vond ik het begin van de route. Er stond op een stenen muur te lezen:" Solo per peregrinos buen caminantes " . (alleen voor pelgrims die goed kunnen lopen). Nou daar ging ik dan, steil omhoog over een betonnen geribbeld pad, heel snel heel steil. Ik durf niet goed naar benenden te kijken met m'n halve hoogtevrees en loop zo snel als ik kan. Al gauw loop ik boven in de bergen en ik zie helemaal niemand. Ik vind het ook een beetje eng op die steile smalle paadjes op grote hoogte en ik hoop maar dat ik de goeie paadjes neem. Vanaf waar ik loop zie ik op de andere berg al de witte paadjes lopen en het ziet er steeds eng uit en ik zie geen enkele andere pelgrim en steeds moet ik over die enge paden waar ik in grote dieptes kijk. Na twee uur lopen kom ik eindelijk in een kastanjebos Er is een vrouw bladeren bij elkaar aan het harken, vreemd... zo hoog in de bergen bladeren harken in een kastanjebos. De vrouw vraagt of ik solo ben, ik zeg ja en zij klakt met haar tong en heft haar armen ten hemel. Er staat mij geloof ik nog veel onheil te wachten. Ik zeg adios en loop gauw door. Dan zie ik een klein dorpje Pradela. Er is een bar en het is er totaal uitgestorven. Voor de bar zit een jongetje dat z'n moeder roept als hij mij ziet. De moeder opent de bar en vraagt wat ik wil. Heel snel drink ik twee cola  en vraag of ze nog andere pelgrims heeft gezien. Nee! Ik ga gauw weg, even krijg ik het gevoel dat ik helemaal verdwaald ben terwijl ik toch de gele pijlen heb gevolgd. Er komt nog een lange steile afdaling en dan ben ik gelukkig weer onder de mensen, avontuur alleen is mooi, maar weer mensen zien is ook mooi."


    08-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cebreiro


    SMS ' je van Marie :

    "Made it to the top. Joepie, ben in Cebreiro ! Leuk er is juist marktje, leuk om te zien. Nieuwe stro
    hoed gekregen van mathias. Mijne was verloren."

    camino duro marie
    (Gelukkig bestaat er photoshop - echte foto van Camino Duro en echte foto van Marie.....)

    10-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sarria


    hey hey,

    Ik ben nu in internetcafe. Dus tijd om bij te benen. Er is ondertussen weer heel wat gebeurd.
    Ik vind jullie commentaren alvast ontzettend fantastisch, heb er veel deugd van om ze te lezen. Geeft nabijheid en moed¡¡

    dus waar waren we gebleven:
    laatste was van villar mazarife naar astorga.
    Maandag in astorga aangekomen: weeral een mooi stadje. Het was een vermoeiende en hete dag en laat veel te laat (mede omdat we ongedisciplineerd veel te laat vertrokken) kwamen we in astorga aan. Te laat om in te checken in albergue dus dan maar op zoek naar hostelletje. Eerste hostelletje volzet, tweede hostelletje volzet, .... dan maar hotel. Eerste hotel: volzet...
    Help wat nu? Receptie hotel was zo vriendelijk om ander hotel op te bellen en daar was nog een kamer vrij. Oef. Hotel gaudi: dit klonk heel chique en we dachten dat we in een of ander groots gebouw gingen terecht komen, gemaakt door Gaudi.... toch niet. Een hotel met allures maar de kamers vanbinnen hadden eerder een westernlook... gaudi refereerde naar het bisschoppelijk paleis dat aan de overkant van de straat stond en waarschijnlijk nog steeds staat te pronken... Palácio de Gaudi
    (Picture "Palacio de Gaudi" by Caminhanto)

    en naast dit gebouw wederom een prachtige kerk met nog middeleeuwse glasramen....

    De volgende dag weeral veel te laat vertrokken¡¡¡ we konden uitslapen en er was een marktje...
    en onze zoektocht naar paardrijden ging verder
    want eerder op onze tocht de dag voordien hadden we een goede tip gekregen van een Vlaamse¡¡¡¡ vrijwilligster die werkte in een refugio in een van de plaatsjes die we ondeweg tegenkwamen. En het toeval wilde dat toen we voorbij die refugio kwamen op weg naar astorga ik curieus werd naar de refugio; het had een mooi binnenplaatsje. Ik verwittigde Mathias dat ik even tijd wilde nemen om die refugio van binnen te bezien. Vervolgens kwam de hospitaliaro naar ons toe. Zij bleek dus vlaamse te zijn, van brugge. En zij bleek ons een goede tip te kunnen geven in verband met paardrijden: in astorga ga je zeker info vinden... dus onze hoop was nog niet vervlogen.
    Zoektocht in astorga naar paardrijden: toeristinformatie: weet van niks, ons hotel: weet van niks....heum... toen door iets gedreven belandden we in het eerste hotel dat ons had doorverwezen. Daar een heel lieve receptioniste die enkele telefoontjes deed en goed nieuws had: we kunnen paarden huren te rabanal en ze gaf ons de nummer en adres van manege daar...joepie.

    Vervolgens vertrokken
    van astorga naar el ganso 4/9, amper 13 km: mede omdat het weeral een verschrikkelijk hete dag was en we in volle middag moesten voortbanjeren (omdat we weeral te laat vertrokken waren) en omdat zowat al onze kledij vuil was en deze dringend toe was aan een goede wasbeurt...
    El ganso: een klein plaatsje met alternatieve refugio en plaatselijke bar met naam in trant: western saloon of zoiets met allemaal cowboy hoeden aan de muur ergens op die muur een geschilderd paard.¡¡¡ yep yep is veel belovend¡

    Van el ganso via rabanal naar molinaseca = 24 km
    Vroeg opgestaan en dan richting rabanal vertrokken. De bergen komen terug veel dichterbij. Het landschap verandert stilaan weer van vlaktes en rode grond naar heuvelachtig landschap. In rabanal heel vlug de manege gevonden. Een jong koppel waarvan de vrouw uit Noorwegen kwam (buurland van Mathias) had daar in mooi stukje natuur oude boerderij opgekocht. Echt de moeite.
    en ja we konden 2 paarden huren en een etappe rijden tot in molinaseca.

    peregrinos a caballo
    Picture "Peregrinos a caballo" by luis echanove

    Wow wat een ervaring: weer heel mooi omgeving; een heel stuk klimmen en weidse uitzichten tot het kunnen rijden op paard en de vrijheid er van voelen in de natuur. Ik voelde me een echte cowboy: hiaaaaa. (nota: doordat de tocht ook voor de paarden inspannend was, was het snelste dat ik kon bereiken met mijn vurig ros een klein sukkeldrafje, voor de rest was het een sukkelstapje: vaak moesten ook de paarden zoeken naar hoe ze het beste hun hoeven konden plaatsen op moeilijk begaanbare kleine steilere paadjes)
    En na 7 uur op een paard gezeten te hebben was mijn rug blijgezind om eens uit te rusten (van geen rugzak te moeten dragen) en hadden mijn benen de vorm van een O gekregen die zich pijnlijk terug tot een II trachten te plooien.
    We hoopten ook wat tijd en kms in te halen, dat is jammer genoeg niet gelukt. Het was dan ook voor onze ego's een hele dipper dat na een hele dag rijden we terug dezelfde Duitse vrouwen tegenkwamen in Molinasecca die ons in het begin van de tocht bewonderend hadden nagekeken; he, hoe kan dat nu? We verdenken hen er dan ook stiekem van dat ze een taxi of bus genomen hadden voor dit stuk...
    Molinasecca is een mooi dorpje aan het water dat je bereikt vanuit de bergen via een stenen brug. Er is een klein strandje waar mensen liggen te zonnen. We hadden dan ook veel bekijks toen we in vol ornaat over de brug kwamen aan ge-galopeerd euhm -sukkeldrafd.

    Van Molinasecca naar villafranca del bierzo: 31 km - 6/9
    Heel gedisciplineerd vroeg opgestaan en vertrokken wederom te voet, nog lichtelijk o-benig. Een lange tocht en via een stuk omweg (vervloekte gele pijlen hadden ons wegens ofwel commerciele redenen ofwel politieke redenen onverwacht via een klein dorpje gestuurd dat normaal niet op de route ligt, een omweg van 4 km en dat in die hitte) eindelijk aangekomen in het mooie villafranca de bierzo, een dorpje in de bergen.

    En lo más alto//In the top
    (Picture "En lo mas alto" by @L3X - D'Artacan)

    Het heeft mijn hart verloren¡ De sfeer en energie dat er hangt is zoals je soms in een stille kerk tegenkomt of op een gewijde plaats. Het is dan ook niet voor niets denk ik dat het ook wel klein compostella wordt genoemd en dat in vroegere dagen de pelgrims hier hun compostelle konden afhalen wanneer ze door een of ander noodlot genoodzaakt waren hun tocht naar santiago te onderbreken en hier te stoppen.
    Een heerlijke refugio: ave fenix; waar heel duidelijk die energie hangt. Ondanks vermoeiende dag met onverwacht lang einde te stappen  nog een onverwachter mooie aankomst in dit stadje met een heerlijk restaurant dat kwaliteit en sfeer bood aan 2 vermoeide pelgrims tegen een klein prijsje. Diep geslapen in de refugio en mooie droom over Hilde gehad die me daar kwam opzoeken (heel letterlijk; in mijn droom zaten we daar rustig te keuvelen in de albergue)

    van villafranca naar las hererrias: een 21 kms - 7/9 de camino duro
    Hier moet ik helaas enkelen teleurstellen.
    de camino duro: keuze tussen gevaarlijke weg of mooi en zwaar berglandschap... euhm moeilijk?
    Toen bleek dat door nieuwe snelweg de weg een stuk rustiger geworden was, was onze keuze snel gemaakt. De weg, want het laatste stuk zou zoiezo ook heel vermoeiend worden:700 meter stijgen over een lengte van 6 km... krachten sparen dus.
    en de weg naast de weg bleek heel doenbaar; ofwel was er goede bescherming ofwel was er bijna geen auto te zien. We liepen ook heel lang naast licht klaterend riviertje waar we regelmatig een rustpauze langs namen en onze voeten een weldadig fris bad gunden...
    We vorderden langzaam en het werd weer vreselijk heet. Wat nu? In de hitte het laatste stuk beklimmen? Of wachten tot koelere ochtend.... mmmm
    Wachten tot koelere ochtend kreeg 2 stemmen; voltallig en unaniem.
    Overnachting te las hererrias, een bijna niemendalletje voor de voet van de berg.

    Van las hererrias via o'cebreiro naar triacastella, 29 km - 8/9
    Leve de koele ochtenden¡¡¡¡ de beklimming bleek een stuk draaglijker met aangename temperaturen en net op tijd kwamen we op de top aan in o'cebreiro aan waar de zon liet weten tot wat ze in staat was. Mooie weidse uitzichten. Kleine bergdorpjes in de flanken van de bergen die je verwonderd laten reflecteren over kennis en koppige moed van mensen: in hemelsnaam hoe komen die gebouwen daar en hoe kunnen ze zo'n steile akkers bewerken...Onderweg kwamen we ook menige herder of herderin tegen met een kluitje koeien voor zich uit die als een stoet door dorpjes passeerden en regelmatig kleine 'cadeautjes' achterlieten. In welke eeuw zijn we hier terechtgekomen?
    In o'cebreiro bleek ons een leuke verrassing te wachten: er was een marktje bezig...
    Na onze ogen de kost gegeven te hebben en veel te dure croissants gekocht te hebben (3 euro voor 2 stuks) besloten we weg te vluchten: veel te toeristisch - precies de vogeltjesmarkt maar dan met vele kraampjes die lookstrengen verkochten...

    van triacastella naar sarria, 17 km - 9/9
    Sinds o'cebreiro zijn we in het district galicie: met eigen taal en eigen tradities. Het landschap is een stuk groener, heuvelachtig en bosrijk. Heel heel mooi. Een van de mooiste stukken van de hele weg.
    Spontaan komen beelden vanuit de wondere wereld van tolkien voor mijn geestesoog en het zou me niet verbazen als ik ergens ineens een hobbit zou zien rondhuppelen...
    Mooie natuur afgewisseld met gehuchtjes - nog kleiner dan eerder tegengekomen - hoe is het mogelijk, (romantische plekjes waar  enkel oude huisjes of boerderijen staan met steeds mooie bloemen in pot)
    en waar de tijd stilstaat, alleen wij pelgrims gaan verder.

    En nu ben ik dus in Sarria, een beetje een troosteloos stadje. Het zegt me niet zoveel.
    Misschien ook omdat vandaag 10/9 mijn reisgenootje, Mathias me heeft moeten verlaten. Hij moest terug naar Zweden voor een cursus van 4 dagen van dinsdag tot vrijdag. Heel vroeg is hij met taxi vertrokken naar de luchthaven om vervolgens met ryan air via omweg Engeland, in Stockholm tegen 21.00u s'avonds aan te komen.Vol goede moed wil hij daarna terugkomen en dit liefst zo snel mogelijk de dag erna al, de zaterdag. Om vervolgens vanaf zondag de rest van de camino af te maken... eventjes over en weer met vliegtuig dus...
    Vanaf dit punt is het tot in compostella nag 5 etappes van telkens ongeveer 20 km.
    Vandaag ga ik dus de km-steen 100 km tot in compostella tegenkomen. Joepie. Kan het amper geloven.
    Heb beetje met Mathias zitten bedisselen: als ik te voet verder ga tot in finesterra wat ik eerst van plan was en dan niet meer (bus kan ook gemakkelijk zijn vanuit compostella) dan zouden we elkaar nog een laatste maal kunnen tegenkomen in compostella als ik terugkom van finesterra... om het samen op een goede manier te kunnen afsluiten. mmmm wat te doen, weet het nog niet. Hangt een beetje af wat zijn mogelijkheden zijn om terug te komen en hoe snel hij er zal kunnen geraken. Want mijn uiterste datum om terug huiswaarts te vertrekken is 22 september, en daar hou ik me aan.
    tijd brengt raad, we zien wel.
    In elk geval vertrek ik vandaag solo en in mezelfgekeerde stemming naar portomarin, een 22tal kms...
    Hou jullie op de hoogte
    veel liefs
    en papa; fantastisch die fotos¡¡¡



    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog 100 Kilometer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag 10 september om 16.15 Hr kreeg ik een sms'je van Marie

    "Ben bij de 100 Km steen"

    Ik heb terug ge-smst :" Lieve Marie. Nog 100 niet te eenzame km gewenst. Maar je bent al 100 x 100 Km gegroeid in onze harten. Groetjes Mich" Ik had er uiteraard nog moeten bij schrijven, "... voor zover dat nog mogelijk is .....

    (Picture Tricastela Portomarin by alereportage )

    11-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.portomarin
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    hey hey,

    gisteren (voorlopig?) afscheid genomen van mijn zweedse compagnon en na een veel te luie voormiddag (voornamelijk achter internet gezeten) eindelijk vertrokken in de hitte richting portomarin.
    Ben gisteren niet in portomarin geraakt, wel in fereiros, een klein gehuchtje met refugio municipal donativo, een 7 of 10 tal kms voor portomarin (naargelang welke gids je raadpleegt). Ik had geluk, er waren nog juist 2 bedden vrij. Die avond had ik me een beetje afgezonderd van de rest, was niet in zo een mood o nieuwe contacten te leggen, maar ja als je niet naar de berg gaat, komt de berg soms naar jou en al snel zat er een groepje mensen rond me heen verzameld ( 2 duitsers, een ierse en een italiaanse) en bleek het nog een gezellige avond. En later bleek dat ik ook wat minder geluk kan hebben. De man die onder mij sliep (stapelbedden), was de luidruchigste snurker ooit, heb amper een oog toegedaan. Zijn gesnurk trilde door heel mijn lichaam. Heb op den duur maar naar mijn mp3 geluisterd. Tegen 6.00u smorgens bleek iedereen al op om te vertrekken, wat niet van mijn gewoonte was. Tegen 7.00u verliet ik de refugio, nam nog rustig een ontbijt in de bijbehorende bar en vertrok toen richting portomarin of verder, dat had ik nog niet uitgemaakt.
    Het was mistig onderweg, in 1 stuk door ben ik naar portomarin gestapt en kwam er tegen 10 uur aan. Het speciale aan portomarin is dat er mooie oude gebouwen steen voor steen zijn afgebroken en op de heuvel terug opgebouwd. dit alles wegens stuwmeren die eerst alles hadden doen onderlopen. Via een brug kom je in portomarin aan. Het was nog steeds mistig en hierdoor kreeg je de indruk dat wanneer je de brug overstak je in plaats van een stadje het eeuwige niets binnenging, speciale ervaring. Omdat ik er zo vroeg was aangekomen had ik besloten om verder te gaan tot...
    ik een sein tegengekwam over paardrijden. Ik besloot op prospectie te gaan voor Mathias die me dit had gevraagd. als ik ergens iets tegenkwam over paardrijden dit hem door te smsen. Zijn grote droom is nog steeds het resterende stuk tot in compostella te paard af te leggen.
    Portomarin blijkt een gezellig klein stadje aan het water en ik besloot te blijven informatie voor Mathias in te winnen, te rusten, in mijn dagboek te schrijven en vooral mijn vieze kleren te wassen¡ 
    zo voila, ondertussen is de mist helemaal weggetrokken en is het weer warm. en ik geniet en gun mijn vermoeide lichaam een rustdag.

    lieve groetjes

    (Picture Salida de Portomarin by malfageme)

    12-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.toch nog turboslak?


    hey hey,

    Wat fijn om al jullie bemoedigingen te lezen¡¡ Doet me deugd.
    En Inge, ik dacht al die vlieg die rond me zit te draaien, die is wel erg volhardend...;-)

    Voor de moment voel ik me net een kapstok, een kapstok die in staat is zijn eigen houterigheid en stijfheid te voelen... ouch. Vanaf nu heb ik meer respect voor kapstokken.
    Voor je helemaal denkt dat ik aan het raaskallen ben even wat uitleg.
    Mathias is nu in Zweden, maar ik had ook nog goed contact met Rafael en met Nancy en Frances.
    Regelmatig smsden we over en weer.
    Rafael is ondertussen in compostella aangekomen en zaterdag is zijn vlucht naar zijn thuisland polen. Het Amerikaanse koppel; Nancy en Frances zaten tussen Rafael en ons in op de weg. Die zullen vandaag of morgen aankomen in compostella.
    Ik had dan besloten om van 4 etappes 3 etappes te maken van telkens ongeveer 30 km. Zodat we gezamenlijk nog een leuke afsluit hebben in compostella.
    Vandaag had ik het plan om van Portomarin tot in Lebeiro te stappen, volgens mijn gidsje is daar een gemeentelijke refugio. Deze afstand bedraagt 34 km ongeveer.
    Weet niet hoe ik het gedaan heb maar ben Lebeiro voorbij gelopen en toen ik in soort industriegebied terecht kwam begon een lichtje te dagen dat ik al verder was.
    Camino de Santiago 2004
    (Picture Camino de Santiago 2004 by Oskarsson)


    Uiteindelijk ben ik in Melide beland, een klein stadje en volgens de kms-stenen die om de 500 meter aangeven hoe ver je nog van compostella verwijderd bent, heb ik dus 39 km gestapt tot aan de refugio communal... het is niet echt een aanrader, de vuilste tot hiertoe en met enkel frio (koud) water. Maar ik was blij want er was toch nog een bedje vrij en de douchestralen masseerden mijn kapstokrug weldadig...
    Het stuk in Galicie is heel mooi om te wandelen. Nu ook weer, meer bosrijk gebied afgewisseld met weiden en kleine boerenplaatsjes. Heel rustgevend, en mooi. (Behalve het laatste stukje dus...)

    In verband met mijn naar huisgaan. Ik ben in overleg met Mathias, als hij op tijd een vlucht terug kan nemen dan spendeer ik hier nog enkele dagen in finesterra en compostella zodat we de 20ste of de 21ste samen onze tocht goed kunnen afsluiten, al is het maar dat ik hem graag als cowboy compostella zie binnen draven¡¡¡ Mijn prospectie in portomarin heeft vruchten afeworpen. Het is daar mogelijk een paard te huren en de camino vanaf portomarin te paard af te leggen, dit tot grote vreugde van Mathias. Ik heb de gegevens niet bij me, zal ze volgende keer op blog zetten (mochten er geinteresseerden zijn)
    als ik blijf wachten dan vertrek ik 22 september naar huis.
    Zal dit vanavond of morgenavond weten.

    lieve groetjes

     

    13-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Santa Irene
    Ik kreeg zojuist het volgende SMS bericht van Marie:

    "... I am in Sante Irene. 20 Km voor Compostela. Ongeveer 30 Km gestapt. Leuk duits koppel ontmoet.
    Morgen the big day and afspraak met Rafael om samen paella te gaan eten "

    14-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Compostela
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Ik kreeg zojuist (Vrijdag 14 september om 16.00 Hr) een SMS'je van Marie:"

    "I am in Compostela in front of the Cathedral.
    Joepie.
    I made it
    Marie"


    15-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.aan alles komt een einde...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    hey hey,

    Het is ongelooflijk. Zit nu op mijn gemak in leuk cafe een theetje te drinken met gratis internettoegang.
    Help heb zoveel te vertellen.
    Zelf s nu aan het einde heeft de camino leuke verrassingen in petto.
    Het was weer super leuk om al jullie reacties te lezen.
    En ik kan alvast antwoorden dat de laatste 20 km (het waren er eigenlijk 25 wegens omleiding nieuwe luchthaven en oude systeem van kmstenen klopt dus niet meer, maar wat doen 5  kms meer ertoe ...wanneer ge er reeds ongeveer 750 gedaan hebt...) een beetje vanalles was qua ritme. Het was best wel emotineel; beseffende dat ik de laatste kms aan het afleggen was. Dus soms vetraagde ik wat (help ik wil nog niet eindigen) tot het vertrouwde ritme links rechts links rechts.Dus ja een beetje vanalles dus.
    De etappe tot in santa irene bracht weer verrassingen; overnacht in een goede albergue municpal en savonds nog buitengezeten met enkele Duitsers en de dag erna nog mooie contacten gemaakt met jawohl weer enkele Duitsers en vervolgens met een Oostenrijker waar ik de fout maakte toen we in het begin contact maakten (en ik hoorde dat hij Duits accent had in zijn engels) ik zei wat is dat toch ik en Duitser deze laatste dagen, waarop hij een beetje verbouwereerd zei; ik ben wel een oostenrijker he....gelukkig liep het nog goed af

    en dan van santa irene naar COMPOSTELLA¡¡¡¡¡¡¡¡
    Joehoe, ik kwam in die grote stad aan en liep verloren. Vond de kathedraal niet. En trots als ik was wilde het niet vragen, dus ik bleef maar koppig doorlopen tot... ik aan de andere kant van compostella uitkwam terug op de ring. haha.
    Dus rechtsomkeer en vervolgens kwam er een reddende engel die me de juiste weg wees naar het mooie oude gedeelte, dat is echt de moeite, de oude binnenstad. Uiteindelijk de kathedraal gevonden (je kunt er niet naastkijken, en weeral wat een kathedraal heel heel mooi¡)
    en op het grote binnenplein in de schaduw gaan zitten om een enkele sms te sturen, waaronder 1 naar Mich en ook 1 naar Rafael die daar reeds was. Rafael antwoordde; don't move I will come... (dat was geen probleem om aan zijn vraag te beantwoorden)

    P8150271a
    En toen zagen we elkaar terug na 2 a 3 weken elkaar niet gezien te hebben (sinds burgos). Dat was echt wel fijn: Wow hij had een baard gekregen en was 15 kg afgevallen¡¡¡ Vervolgens smsde ik naar het amerikaanse koppel waarvan het contact ook in burgos was verloren en waar ik sindsdien buiten 1 telefoontje niks van had gehoord buiten de belofte dat we elkaar zouden bellen als we in santiago zouden aankomen en wat bleek; dat zij diezelfde dag ook waren aangekomen en dat zij op het punt stonden om mij op te bellen. Dus dit happy end eindigde in een gezellig restaurantje waarin we heerlijk genoten van een super de luxe lekkere paella.
    Deze morgen is Rafael dan vertrokken richting polen (en deze morgen is Mathias vertrokken richting luchthaven santiago Spanje.)

    toeval 1 wil :
    dat er buiten alle Duitsers (die ik tegenkom) ook 1 andere vlaamse vrouw de camino aan het stappen was. Ik hoorde over haar maar zag haar nooit (en achteraf gezien bleek zij ook over mij)
    Vandaag ben ik naar de mis geweest in de kathedraal en dat is ook best emotioneel, een afsluitend ritueel en toen ben ik de andere vlaamse vrouw tegengekomen, bleek dat Nancy en Frances, het amerikaanse koppel haar ook kenden en mij aan haar konden voorstellen....

    toeval 2 wil: 
    dat het amerikaanse koppel besloot om vandaag wat info te verzamelen rond busreizen door europa en ze gingen weg naar de busstopplaats (ik veronderstel zoiets als de rooseveltplaats...) en wie kwamen ze daar tegen? jawel, Mathias de zweed die vandaag terug vertrokken was naar Spanje en naar santiago vloog om vervolgens met de bus naar sarria af te reizen. En hij zat daar te wachten op zijn bus... haha

    Pelgrimsmaaltijd

    Ondertussen heb ik nog een leuk contact gemaakt met een jonge vrouw, mijn leeftijd, die jawohl Duitse is en tis echt erg; hoe verstrooid ik kan zijn, zo is zij ook. Al lachend vermeldden we dat we misschien moeten oppassen om samen compostella te ontdekken; als onze krachten zich bundelen wat zal er dan gebeuren?
    En natuurlijk kent zij die vlaamse ook en Nancy en Frances...
    Buiten dit ben ik ook heel blij om voorlopig goedkoop onderdak te vinden (voor slechts 5 euro) in oud heel mooi kloostergebouw, ik geloof een seminarie. Je mag er 2 nachten verblijven en vanavond is mijn eerste nacht. Het blijkt dat niet veel pelgrims dit weten. Er wordt weinig reklame rond gemaakt. (Gisteren was ik noodgedwongen om een hostel te nemen en dat loopt al gauw op.)

    Vanavond afspraak voor samen te gaan eten met vlaamse, met duitse en amerikaans koppel. Morgen vertrekken zij allen huiswaarts.

    Ik heb dus besloten om te wachten op mathias en dan indien mogelijk naar Finesterra te reizen met bus (ik weet dat hij dit ook graag wilt zien). Het is 3uur durende enkele rit...
    en uiteindelijk dan toch nog de 22ste naar huis te vertrekken¡¡¡
    Ik hou jullie op de hoogte.


    2 mooie spreuken onderweg tegengekomen die ik jullie niet wil onthouden;

    1. the tourist demands, the pelgrims thanks

    2. caminante no hay camino, se hace camino al andar (A. Machado)
    (vrije vertaling: er is geen weg die je kan bereizen of bewandelen, je maakt de weg zelf) 

    p.s. dank jullie allemaal om een stukje (of groot stuk ;-) ) met me mee te reizen¡

    liefs
    Marie

    (Wie de foto's nam weet ik niet, maar het is ook wel Marie haar schaduw - (Mich))

    16-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Afgelegde weg

    Compostela

    Kaart van Spanje met de etappes die Marie aflegde. (Mich)

    23-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stempels en Credential
    Stempels 1

    Stempels2

    Credential

    De Credential (officieel document dat men de Camina gelopen heeft). Marie is Mariam in het latijn.
    Als je op de credential klikt zie je hem "heel" groot

    24-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hey Hey terug thuis
    Marie vloog van Santiago de Compostela naar Madrid, en van Madrid naar Amsterdam; met de trein ging het van Amsterdam naar Berchem (Antwerpen), waar we ze met een spandoek gingen afhalen.


    Met spandoek aan Berchem station Hey , hey ze is terug
    Marie, Inge en Emma Turbo-Marathon slak Marie met Emma




    Foto

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Gastenboek
  • mooi
  • Super! Fantastisch!
  • Bericht van mijn ouders
  • Geweldig!!!!!!
  • SCHITTEREND! PROFICIAT!!

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!