Berichten van 25 april 2011 tot 1 mei 2011

Hallo  fietsmakkers,

Vandaag op deze 1 Mei feestdag stond de 10^de clubrit op het menu. Een pittig ritje gekruid met de nodige hellingen in de Voerstreek en in Kanne. Emidio bijgestaan door Antonio hadden de opdracht om 34 gemotiveerde fietsfanaten probleemloos en veilig de 100 km af te haspelen. Onze begeleider van dienst Tonino, was weer paraat om ons ev te depanneren indien nodig. Waarvoor  GRAZIE!!! (=bedankt, voor de anderstaligen)

Het was druk deze morgen aan ons lokaal, de meesten kwamen wat verkild het lokaal binnen en zochten warmte bij een tas koffie. Ook konden we een 5 tal gastrijders verwelkomen. Eén van de gasten Gerard (Ford Genk) had ik al geruime tijd niet gezien,volgens mij is hij lang op vakantie geweest ergens in Ethiopië, liefst 20 kg lichaamsgewicht lichter! Proficiat Gerard!

Na een aarzelende start mocht Franco de groep mennen tot aan de voet van de Hallembaye en van dan af nam Emidio het over. Franco en Antonio die gisteren nog de rit naar Heinsberg in de benen hadden,hadden er blijkbaar zin in en werden we genoodzaakt om de ketting strak gespannen te houden. Nog niet aan de éérste helling Hallembaye en al 2 stops,Gianni een beetje ziekjes en ging wijselijk Tonino gezelschap houden in de volgwagen, en bij een gastrijder een spaakbreuk en gelukkig is er dan de volgwagen met reservewielen.

Vanaf de eerste meters van de Hallembaye werden er cartouches afgeschoten, wegens mijn beperkte klimmerscapaciteiten heb ik het niet kunnen meemaken van op de eerste rij, maar ik heb zo een vermoeden dat er “leskes”geleerd werden! Na de steile afdaling werd er gewacht om te groeperen en konden de plassers ondertussen zich een struik of boom eigenen.

De Richelle mag niet ontbreken wil je de Voer in fietsen. Op deze mooie helling, idem dito, de groep volledig uit elkaar geranseld. Na Dalhem wacht ons nog de helling naar Bombaye. Vanaf nu is er tijd om te eten vooraleer we de Lanaye en de Muizenberg nog moeten overwinnen. De energie gels komen nu tevoorschijn uit de achterzak.

Waar het juist gebeurd is weet ik nog steeds niet, maar feit is dat we Antonio en Franco T. ergens tussen Vlijtingen en Rosmeer zijn kwijtgeraakt! Blijkbaar hebben die een plasstop ingelast en moet er iets verkeerd gegaan zijn met de communicatie.

Mag zeker in de toekomst niet meer voorvallen!

In Eik neem ik afscheid van de groep die nog een 15 km moeten peddelen naar de feeststad Genk!

Volgende zaterdag fietsen we richting Aubel voor onze 2^de grote rit. Om 8 uur stipt!!! Franco en Antonio zullen ons de weg wijzen!!! Neem maar boterhammekes mee met spek en eieren ipv Nutella!

 

Ritgegevens

34 vertrekkers

103 km - 25,4 km/uur – 830 Hms (gps GiorgioK. )

Gianni ziek,

1 spaakbreuk

Anciens,Franco & Gino

Emidio onze secretaris

Bertje, onze huisfotograaf

 
tot...en de groeten

Hallo  fietsmakkers,

 

We hebben vandaag weeral mooi kunnen genieten van een mooie zonnige lentedag.

Ik heb toch maar mijn mouwstukken aangetrokken deze morgen bij het vertrek,’t was een frisse start.

Met Enzo had ik afgesproken om een ritje te maken richting Hollander.

Aan de kanaalbrug van Zutendaal werd er vertrokken, om via Moelingen de grens over te steken. In Mesch wacht ons de éérste helling. Vanaf dan hoe dieper we het landschap intrekken hoe mooier het wordt. Voor de zoveelste  keer zijn we hier gepasseerd en toch ziet het er telkens ,voor mij,steeds weer anders uit.

Een bij momenten stevige noordoostenwind was de enige spelbreker. Via enkele smalle binnenwegen komen we verrassend (voor mij) op de top van de Planck.En na een mooie afdaling op een veldweg staan  we aan de voet van de Loorberg.

We passeren Slenaken …Eperheide en dalen de Schweiberg af.

Beneden besluiten we om een cola te drinken. Na de verfrissing vervolgen we onze weg richting Mechelen…Wahlwiller…Wittem…Eys. Hier in dit dorpje ligt de Eyserbos helling. Een stevige kuitenbijter van net geen km lengte en een piek van 21,8 % ! zou onze Phil Gilbert dat gewaar geworden zijn ?

Halverwege de klim worden we door een jong wielrenster soepel en losjes voorbij gereden.

We rijden door Valkenburg en de wind begint nu stilaan onze bondgenoot te worden.

Net op de autosnelwegbrug in Stein rijdt Enzo lek en moeten we een nieuw bandje steken met op enkele meters van ons de razende auto’s en vrachtwagens.

Er wacht ons nu nog de Salamanderhelling,maar met een stuwwind in de rug gaat het eens zo makkelijk.

In Zutendaalcentrum doen we nog een « Grimbergenstop » om een alweer mooie fietstocht met een vochtige keel af  te ronden.

 

Ritgegevens

Enzo & Gino

Ik had 130 km(mede door de omleiding in Zutendaalcentrum richting Munsterbilzen)

24,3 km /gemid – 907 Hms

net op de grens...

 

Als het gras elders groener is...

Soms reik je te ver!

Als je je overschat en vastzit in een situatie waar je niet

uit geraakt dan is er 1 ding dat je altijd moet weten.......
Niet iedereen die opdaagt......
Is er om je te helpen!!!!
klik op de foto

tot...en de groeten