Hallo fietsmakkers,
Is het
toevallige pure pech, of is de toch zo mooie semi-klassieker”Rekem-ValDieu-Rekem”
een ritje die ons niet ligt?wie zal het zeggen. Feit is dat we deze toertocht
voor de 3de maal rijden en evenveel keren pech hebben gekend. Het begon
al in het lokaal net voor het vertrek.
Het verliep
niet vlotjes bij het ronselen van de VWB lidkaarten niet iedereen had de kaart
bij.
Met wat
vertraging vertrokken we allen achter Franco en Antonio, richting Rekem.
In Sledderlo
werd er al voor de éérste keer “plat”geroepen. Als we net de afdaling willen
nemen aan de Fabiola home in Rekem werd er weer plat geroepen. Ondertussen was
de meerderheid al aan het dalen en werd er beneden netjes gewacht op de
pechhebbers. Ik besloot om verder te rijden tot aan de start om zo iedereen in te
schrijven voor de 95 km afstand. Na de inschrijvingen hebben we nog bijna
eindeloos moeten wachten tot dat de groep weer voltallig was. Wat er gaande was
dat het zolang duurde? Geen bandjes en
geen pomp bij! Enfin, om 10 uur konden we dan toch vertrekken richting
Voerstreek.Het tempo ging ietsjes de hoogte in om de verloren tijd wat goed te
proberen te maken. Nog steeds op Lanakens grondgebied werd er voor de zoveelste
keer plat geroepen! Een gesakker en gejammer tot en met. Vooral van leden die
vrouwlief beloofd hadden om tenlaatste 14 uur terug thuis te zijn. Een onhaalbare
zaak! Dus werd er temidden van het jaagpad een crisis spoedvergadering
gehouden. Iets meer dan de helft besloot om de 65 km parcours te volgen kwestie
van op tijd terug aan de Afi te staan. De rest van de groep (14 man) hielden
het been stijf en vertrokken voor de 95 km parcours. Zeker nu dat Pino geroepen
had”ik doe de 65 km maar ik rijd niet onder de 35 km/uur…”
We fietsen
(alweer !) de Hallembaye …de Richelle op,voor de derde week op rij!
De hellingen
van de bond zonder naam stapelen zich kort elkaar op. Het is warm en iedereen
snakt naar de verfrissende bevoorrading. We waren nog maar 1 afdaling
verwijdert van de verfrissende beloning toen het stuur van Bruno het begaf. Het
alluminiumstuur brak in 2 stukken, Bruno verloor het evenwicht en kwam ten val.
Gelukkig viel de lichamelijke schade mee, enkele schaafwonden op de benen en
elleboog. Donato en ikzelf zijn toen verder gereden om hulp te vragen aan de
bevoorrading. Dadelijk sprong iemand van de organisatie in de wagen om Bruno op
te halen. Hier hebben we jammer genoeg Bruno moeten achterlaten,maar hij was in
goede handen van de mensen van de organisatie.
De rest
van de sterk uitgedunde groep fietst verder richting (alweer!!!)Lanaye,(ijskoude
Aquarius)…Muizenberg. Tussen Kanne en Genk werd het gashendel geregeld ver opengedraaid
en was het kretsen om in het wiel te blijven. In Eigenbilzen heb ik de groep
verlaten richting Beverst.
Jammer
van de pech die we hebben gekend en vooral jammer voor Bruno,maar gelukkig is het
alleen maar bij schaafwonden gebleven.
Ritgegevens
30
vertrekkers + 2 gastrijders
Ik had
137 km – 25,6 km/gemid – bijna 1000 Hms
Lek gereden
: 5 keer
Stuurbreuk
Bruno met valpartij!
Het stuur werd met een stok opgelapt om ev toch verder te kunnen fietsen !
Gelukkig bleef het maar bij “beton exceem”
verslag 12de rit
