laatste clubrit 2011
Hallo fietsmakkers,
Het seizoen 2011 zal in de annalen van de AZZURRIgeschiedenis van Winterslag geschreven worden als het jaar waarin alles eens begon…
De laatste clubrit de 36ste werd vandaag ingeblikt. Niemand minder dan de 2 boezemvriendjes Pino en Palm kregen de eer om de rit rond Genk in goede banen te l(ij)eiden. Wie, dan ook nog dacht de rit van Palm zoals vorige week in ruil voor een Leffe mogen over te nemen, kwam van een droge kale kermis thuis. Tis crisis voor iedereen zal Palm gedacht hebben en reed de rit prompt uit en nog wel op kop. Gezwind floot hij een nootje op z’n fluitje.(baai de wei; Nootje was vandaag niet aanwezig).
Samen hebben ze ons alle straten van Genk en
omgeving laten zien. Volgens mij zijn het geboren stadsgidsen, je weet wel van
die gidsen die een paraplu de lucht in houden en gevolgd worden door rumoerige
toeristen met fotoapparaat in aanslag.
We vertrokken richting Waterschei en na enkele straten te zijn ingedoken kwamen we weer aan het begin waar we de straat waren ingereden. Dan volgden we de twee bezige baancaps via fietspaden door de bossen van Genk, om daar enkele lieve eekhoorntjes te koejonneren, die vlijtig en druk wintervoorraad eikels waren aan het opslaan. Onderweg komen we een horde losgelaten Hollanders tegen, die aan een of andere wandeltocht begonnen waren in de bossen van Kattevenia. Ze werden er attent opgemaakt dat Compostela in die andere richting lag. Nou seg!
Wat verder op het fietspad bezaait met denappels en
eikels reed “Terremoto”lek. Zoals jullie op de foto kunnen zien werd dat op
grootmoeders wijze en anno 1900 nostalgisch opgelost.
Na enkele fietspompen te hebben getest werd de rit
verder aangevat. Het moet ergens in Bokrijk geweest zijn dat er plots een kink
in de “GPS kabel” van onze baancaps kwam te zitten, dat de één links indraaide en
de andere voor rechtdoor koos(of was Palm weer draaierig op dat moment?)
Even was er ook een kippenvel moment toen we
voorbij het huis reden van onze caps in Termien waar ze de jeugdjaren samen hebben
gesleten. Snik!
Na een kleine 60 km stonden we terug aan de ACLI. Het
is droog gebleven in tegenstelling tot wat de weermannen ons hadden
gewaarschuwd. Misschien was dat de reden voor de zwakke opkomst?
Het was een mooie rit van Palm en Pino. Onze fietsmakker
met die “Dogma” kreeg vandaag een extra welverdiende snipperdag en kon alles van
op de tweede rij volgen.
Het donker Ename biertje smaakte eens zo goed na de rit.
Ritgegevens
11 man
60 km- 26 km/uur
Lek gereden: Terremoto en Gino
De Pina mooi op de kop!
Palm altijd goed om een “nootje”te fluiten.
