Berichten van 6 februari 2012 tot 12 februari 2012

Hallo fietsmakkers,

“We beleven de langste koudegolf in meer dan zeventig jaar”schrijft het Belangske. Ik weet niet wat we daar mee moeten doen, blij maakt me dat zeker niet. Het wordt tijd dat we positieve temperaturen krijgen. De eerste dagen zal het wel wat smodderen zijn op de wegen en zeker in de bossen. Maar niet alleen hier bij ons is het aan het winteren maar ook elders in Europa zijn het diepvries temperaturen troef.

Enfin, het wordt stilaan tijd om de draad weer op te pikken en onze stalen/carbonnen ros van stal te halen.

Ondertussen hebben we (azzurri-leden) de uitnodiging ontvangen via mail:

Op zondag 26 februari ’12 en stipt om 18 uur gaan we vergaderen in zaal ACLI

Op de agenda:

-Bespreking agenda 2012

-Rittenboekje…doorlopen

-Uitdeling VWB kaarten…enzo.

De inschrijvingen voor de 2 daagse naar Heimbach verlopen vlotjes.

Voor wie nog graag meekomt op 2-daagse gelieve jullie kenbaar te maken.

Je kan een voorschot storten ; 25 euro op reknr. 652-8153259-06

“Huisfotograaaf “Bertje en Marino hebben zich ingeschreven voor de mooie toertocht op het parcours van het wk in Valkenburg.

Test je benen op het parcours van het WK 2012 in Valkenburg.

Toertocht voor wielertoeristen, klik hier

-Onze pastadag was een schot in de roos. Niets dan lovende woorden onder de smulpapen!

Het was een blij weerzien met enkele ex-fietsclubmakkers.

Voor de 2^de editie in 2013 wordt er reeds uitgekeken naar een grotere feestzaal.

-  Wist je dat je ons nu ook kunt volgen via facebook?

Haal je raspaardje maar alvast van stal !

Die Hollanders toch!

Een Hollander gaat voor het eerst naar de hoeren.

Hij vindt het heel spannend en heeft zich goed voorbereid.
Het is koud en als hij bij een hoer aanklopt opent zij de deur en zegt:

Maar man, waarom heb je je korte broek aan?

Heb je het niet koud?

Jawel, zegt de Hollander, maar mijn vrienden zeiden dat het zonder pijpen goedkoper is

 

Een Hollander maakt zijn eerste zeereis.
Na enkele dagen vraagt de kapitein hem of alles naar wens is.
'Fantastisch!' zegt hij. 'En reuze handig, die wasmachines in de
muur.
Wat daar niet allemaal in gaat...'

Hallo fietsmakkers,

Dat dit barre winterweer slecht is voor onze gezondheid maar ook zeer gevaarlijk fietsen is en zeker op de baan,dat weten we ondertussen wel… maar toch! Onderstaand artikel kon ik lezen op de blog van een ex-Fordwerkmakker. http://www.bloggen.be/bruintje/ 

 

”….Met 6 op de afspraak, alleen ik met de racefiets. De andere guys verkozen een ritje te maken met de mountainbike. JP vond het ook wat link en besloot maar om samen met mij op gewone wegen te blijven. Via Ulbeek naar Kortessem. Over Kerniel-Broekom naar Heers en via Saffraanberg weer terug. Net toen ik naar huis wou vertrekken, kwam ik de anderen tegen. Alleen Maurice ontbrak. Meteen kreeg ik het slechte nieuws te horen: in Borgloon was Maurice onderuit gegaan op een ijsplek. Met ergere gevolgen ditmaal. Ambulance, brandweer, MUG en ook nog politie moesten er aan te pas komen om hem naar ziekenhuis te kunnen overbrengen. Dijbeenbreuk of heupfractuur: afwachten. Bij het schrijven hier, zou hij op OK liggen. Van hieruit alvast een heel spoedig herstel….”

 

Van de Fietsmakkers blog ook onze beste wensen en een spoedig herstel.

Ik blijf deze week toch nog maar binnen en hoop op een snelle dooi!

altijd rustig blijven!

Hallo fietsmakkers,

De pastadag kan als zeer geslaagd genoemd worden. Meer dan 320 gasten hadden ingeschreven voor deze eerste editie. Als locatie voor dit eetfestijn werd gekozen voor zaal Ons Tehuis te Winterslag.

De kookmensen,Donato,Pieke,Pino en ega’s, waren al vroeg uit de veren om aan de voorbereidingen te beginnen. Niet zo vanzelfsprekend om voor al de gasten te moeten koken.

De eerste groep zo een 100- tal kwam al tegen 12 uur. Die werden dan professioneel opgevangen door onze “ceremonie meester Marino” stijlvol werden ze dan naar een geschikte tafel gebracht.

Eenmaal de eerste groep tevreden en met een vol buikske de zaal verlieten, was het voor de helpers rustpauze geblazen. En zo konden we ook aanschuiven voor een lekker bord penne. De koolhydraten waren nu zeer welkom.

Tijdens de pauze vertelde Pino Marinozzi over de “nieuwe” dure buitenbandjes die hij met alle wil van deze wereld niet op de velg kon krijgen en dus met een dik probleem zat nu dat het wielerseizoen van start gaat! Her en der werden de wenkbrauwen gefronst onder de wielertoeristen. “Geen woorden maar daden”,en Pino ging prompt de velg + bandje halen en liet de doorgewinterde fietsers deze klus klaren. Tot dikke zweetparels toe op de blinkende voorhoofden met aders zo dik als een TV-worst net onder de lijn waar ooit een haarbos weelde, niks aan te doen! de band en velg gaven geen krimp! Ondertussen passeerde die verdomdse velg quasi al de handen van de Azzurri, zonder resultaat.(zie fotoalbum)

 

Een gast die net een bord penne achter de kiezen had, kon het niet meer aanzien en graaide het wiel en band uit de handen van enkele rood aangeslagen Azzurri. Op dat moment is een mens toch blij om niet in de plaats van die verdomde velg te moeten zijn. De velg werd onverwijld gemolesteerd maar gaf geen krimp! Bleek dat de gast, in lederen jas (of lederen jas van een plastieke koe ? ) naar eigen zeggen in een vorig leven fietsenmaker was. Feit is dat hij ook de (blauwe)duimen heeft moeten leggen en kwam tot een wetenschappelijke conclusie dat dat niet normaal was! Ja… dan sta je daar als fervent wielrenner met zo een diagnose!

’t Was nog niet gedaan want er passeerden nog enkele ‘gasten’ die maar al te graag in de ogen van vrouwlief als held wilden overkomen, tevergeefs, zelfs met  nog enkele borden penne zou daar niets aan veranderen. Trouwens het is niet zo hygiënisch om na al dat eten teveel kracht te moeten uitoefen…

Om 18 uur was de speeltijd voorbij en moesten nu nog voor de resterende 240 man gezorgd worden. Alle hens aan dek was het nu, het leek net of er enkele bussen waren gestopt!

Alles verliep vlotjes en lang moesten de gasten niet wachten op de vers gekookte pasta.

 

Een dikke pluim aan al de leden die een handje hebben toegestoken,maar vooral aan onze kookmensen die de penne en heerlijke tomatensaus, een ware “wow” effect hebben gegeven.

De vele enthousiaste reacties maken het voor ons veel eenvoudiger om de vermoeidheid te vergeten…en uitkijken naar de volgende editie.

Bedankt aan iedereen en hopelijk tot volgend jaar.

 

Klik hier voor meer foto’s