Archief

Weer eens tijd om me achter m’n PC-tje te zetten.

Om het dan te hebben over ……Karel De Gucht en zijn voorkennis.

Of moet ik het noemen de bazigheid van zijn vrouwlief Mireille ?

Neen dus.

Karel De Gucht zou op de dag van onderhandelingen over wat te doen met Fortis, zijn vrouw ingelicht hebben om hun eigen aandelen maar  te verkopen omdat ze daags nadien van 5 naar 1 zouden zakken.

Zou.

Politiek ruikt dat als bloed.

Karel aan de galg !

Proces.

*

Maar lieve lezer, nu eens serieus.

Mocht ik in Karel z’n plaats zijn en mijn hebben en houwen wordt binnen de 24u bijna tot nul herleidt, dan twijfel ik eraan of ik zo heiliger dan de Paus zou kunnen zijn om wetens willens m’n spaarpotje in rook te laten zien opgaan.

Maar.

Neen, een minister mag dat niet doen.

*

Blijft dan nog de vraag of die vele honderden anderen die er voor zorgden dat het één potje nat was in onze Fortisbank, of zij geen informatie doorgegeven hebben aan een of ander.

Of ze misschien zelf niet enkele uren voordien hun aandeeltjes doorgesluist hebben naar andere oorden ?

Mag daar wél een reukje aan zijn ?

Politiek minder interessant.

Media minder geil.

*

Moraal ?

Zij die al overdreven véél hebben en het dan nog casinogewijs trachten te laten opbrengen, hebben toch zo graag dat in deze de aandacht gevestigd wordt op politiekers.

Dan blijven ze zelf buiten schot en buiten de aandacht nietwaar ?!

*

En de werkmens ?

Hij ploeterde voort.

Het zal waarschijnlijk aan mij liggen, maar ik begrijp van gans die crashende beurzenhistorie niet zoveel.

Onze federale regering moest een maand geleden 5 miljard euro ophoesten om haar begroting in evenwicht te kunnen krijgen en zou daarvoor heel wat besparende maatregelen treffen.

De bankcrisis steekt haar kop op en ineens is daarvoor meer dan 17 miljard gevonden !

Ik begrijp het niet.

Meer nog, op de voorpagina van HLN lees ik dat een klant ongerust is over z’n 300.000€ geplaatst bij zijn bank.

Pardon ?

300.000€ of ter herinnering 12 miljoen oude frankjes staan van meneer op de bank en hij maakt zich zorgen hoe veilig die daar nog wel staan.

Voor hem wel een probleem, maar denkt hij ook aan die vele andere mensen ?

*

Hoeveel procent van onze medemensen hebben een klein spaarpotje ?

En met klein bedoel ik echt klein hoor, véél minder dan 100.000 BEF (2500€)…  of zelfs in het geheel niets.

Die mensen moeten niet wakker liggen van wat de financiële wereld aan het uitsteken is.

Alhoewel.

Zij moeten dagelijks rondkomen met hun inkomen dat niet meer reëel de leefindex volgt !

Al die grote dalende getallenreeksen gaan boven hun petje maar raakt hen gewoon in hun rechtstreekse portemonnee.

Spaargeld beschermd tot 100.000€ is een goede zaak voor wie dat heeft, maar de modale gezinnen ?

Die zijn blij dat ze alle verplichtingen kunnen nakomen en dat ze hun gezin kunnen onderhouden.

Huur of afbetaling, energie, voeding, school, mobiliteit, ontspanning, gezondheid,  enz. zijn rubriekjes waarop de gewone man echt dient te knabbelen wil hij nog rondkomen.

Dat houdt hen bezig.

Neen, niet de eventuele terugval van het spaarboekje want dat bezitten de meesten niet !

En speculeren dat de prijzen binnenkort wel zullen dalen moeten ze ook niet doen.

Neen, laat dat maar aan de speculanten over die gokten, verloren en bijgepast kregen van de zuurverdiende belastingcentjes.

We zijn terug thuis van even weggeweest.

Turkije heeft ons mogen bekoren.

Marmaris, meer bepaald het buurstadje Icmeler was het die ons wondermooi in vervoering bracht.

Middenin het Taurusgebergte met een unieke baai als uitzicht van het hotel Marti Resort.

Een beetje overdreven denk je ?

Wel, helemaal niet !

Je moet er eigenlijk geweest zijn om de pracht waar te nemen.

Het weer ?

Het volk ?

Het hotel ?

Vlucht ?

Enz… ?

Ook allemaal meegevallen, echt waar.

Super vriendelijke bediening, aangename medevakantiegangers.

Ja zeg, wat moet een mens meer hebben.

Maar is er nu echt niets dat beter kon ?

Natuurlijk kan men altijd iets verbeteren of meer aandacht schenken in het hotel.

Zo was bij ons de animatie veruit het minpunt.

Dagelijkse waterpolo, beachvolley, petanque … en samengeraapte spelletjes als avondshow was hun bezigheid.

Natuurlijk kon iedere hotelgast zijn eigen gang gaan, en bvb de ellenlange maar oh zo prachtige promenade afwandelen.

Of terrasjes tellen, ook een leuk spelletje als men maar bijtijds stopt !

Samengevat, Icmeler, meer van dat mag gerust .

Oei, oei, is het al zolang geleden ?

Dat ik m’n blogje eens ververste.

Een baby was allang naar het syndicaat geweest !

Gelukkig redde een schoonbroer me voor verdere afgang.

*

Syndicaat, ja ik moet er even aan denken.

Zij die er dus voor zorgden dat ten bate van enkele honderden (misschien zelfs hier en daar terecht !) er duizenden hun vakantie zagen vergallen door bagageproblemen ( en dit is totaal onterecht !).

*

Kom kom Firmin, je niet opjagen, er zijn slechtere feiten mogelijk.

Niet opjagen ?

Tot dat ge zelf eens in een situatie terecht komt waarin en waaraan je écht totaal niets kunt doen en toch bravekens gegijzeld wordt.

Dedju toch mensen, pest nu eens aub elkaar niet … maar pak jullie bazen,  de poenscheppers bij hun ballen.

Hoe ?

Da’s nu eens niet moeilijk zie en even efficiënt als jullie stakings-aanslag op het voetvolk.

Laat gewoon de oversten die buiten mate ongeoorloofde regelingen treffen met hun personeel en niet meer vatbaar zijn voor  rede, het voelen in hun portemonnee !

*

Neem ik de bagageafhandeling eens opnieuw als voorbeeld ?

Als een vlucht normaal zou behandelt moeten worden met vijf, in plaats van de nu toegewezen drie bevrachters… en alle redelijke voorstellen zijn door hogerhand afgewezen, dan zou ik  één op de twee vluchten vlot en normaal laten inschepen én bevrachten, maar met een ploeg van 5 of 6 man.

Dit vliegtuig zou eventueel nog stipter en vol met goed gezinde mensen kunnen vertrekken.

Dus, nu reeds 50 procent tevredenen !

De overige helft zou uiteraard een wachttijd krijgen van bvb één of twee uur inschepingstijd.

Ook niet plezant maar…. ze vertrekken en dat is het bijzonderste !

Geef hen ook voldoende informatie over dit initiatief en vraag om begrip.

Op termijn kan het niet anders of er kunnen minder vliegtuigen vertrekken en zit men aldus in de zakken van de beheerders.

*

Samengevat, soigneer extra die mensen die eigenlijk je broodheer zijn en pak diegenen aan die oorzaak zijn van het onredelijk conflict !

*

Vervang dus bij ongenoegen en onredelijkheid de staking door:

Openbaar vervoer ?   Gratis tickets.

Vrachtwagens ?   Blokkeer de ingang van de zaken die verantwoordelijk zijn voor de malaise.

Politie ?  Weiger boetes uit te schrijven.

Grootwarenhuizen ?  Open méér kassa’s en behandel klantvriendelijker.

Rust- en ziekenhuizen ? Laat de bewoners-zieken de media oproepen. Vertel ondoenlijke situaties.

Te weinig schlagers op de radio ? Kies massaal voor een andere zender.

Enzovoort  zeker ?

*

In 2008 moeten syndicaten dus eigenlijk maar eens inzien dat er andere methoden kunnen gevonden worden om rechtmatige eisen kracht bij te zetten.

Het verleden heeft zijn diensten bewezen en stakingen hebben heel wat rechten bezorgd, die anders nooit verworven zouden geweest zijn, gelukkig maar.

Maar nu kan men toch creatiever omgaan met methoden om een en ander kracht bij te zetten.

Of zou die stakende bagageafhandelaar  graag op een door vrachtwagens geblokkeerde snelweg staan misschien ?

*

Ik in alle geval niet.

Men maakt in de media nogal veel heibel omtrent het al of niet nuttig aanwezig zijn van de leerlingen op de laatste dagen van het schooljaar.

De politiek hinkt er achteraan om dus ook wat media-aandacht mee te pikken.

Dit dossier zie ik als oud-technisch leraar zo al een jaar of twintig jaarlijks terugkeren.

Maar wat is het probleem eigenlijk ?

We hebben het wel degelijk over de groep leerlingen vanaf het middelbaar of technisch, minimum 12 jaar dus.

De examens zijn gedaan zowat rond 20 juni.

Die copijen moeten verbeterd worden, gerapporteerd én geëvalueerd.

Een deliberatie moet nadien in een beoordeling van een groter lerarenteam uitsluitsel brengen.

Dit systeem verloopt aldus al tientallen jaren.

Juist, de laatste schoolweek is er dus minder of helemaal géén lesweek.

Een leerkracht kan moeilijk op meerdere plaatsen tegelijk zijn nietwaar.

Bezighouden door administratief personeel lijkt me ook geen optie.

Een leerlingengroep die uitgeblust is uitziend naar vakantie, is nog moeilijk te motiveren.

Die jongeren willen zo vlug mogelijk “hun vrije tijd” zien starten.

Mogen zij dus een week vroeger dan normaal voorzien op vakantie ?

Neen, dat hoeft niet.

Maar onnuttig en oninteressant aanwezig zijn op school hoeft voor mij ook niet.

Wat kan er dus als alternatief aangeboden worden, beseffende dat de leerkrachten fulltime nodig zijn bij andere afsluitende pedagogische bezigheden ?

Laat bvb de leerlingen die week allerlei activiteiten invullen die moeilijk of niet te doen zijn tijdens het schooljaar.

·         Bedrijven bezoeken.

·         Sportclubs bezoeken.

·         Rusthuizen en ziekenhuizen bezoeken.

·         Een handje helpen bij een of andere plaatselijke opruimactie.

·         De eigen school opruimen.

·         Enz.

Natuurlijk mits duidelijke afspraken betreffende verantwoordelijkheid , ongevallenverzekering en dies meer.

Want uiteraard zou dit enkel aangeboden worden aan de geïnteresseerde leerlingen en de begeleiding zou eerder bestaan uit vreemde mensen die verbonden zijn aan het aangeboden initiatief.

Leerlingen die het schooljaar liefst zo vlug mogelijk voorbij zien, en dus aan geen enkel naschools initiatief zouden deelnemen, zou men best gerust laten.

Die ongemotiveerde groep zal er altijd wel zijn. ( ook tijdens het schooljaar !).

Stimulie tijdens het schooljaar zou die groep zo klein mogelijk moeten kunnen maken.

Voila zie, dit was een ideetje zomaar los voor de vuist.

Ben jij een KAAGent supporter ?

Eentje in hart en ziel ?   Nen echten ?

Of eentje zoals ik.

Een supporter als ‘t past.

Neen, niet alleen als ze winnen, maar wanneer het comfortabel op de beeldbuis geplakt wordt.

Maar verdorie zeg, gisteren was het me nu echt iets teveel van de tegenslag voor m’n collega’s gentenaarkens.

Ze mogen dan eens het Heizelstadium vullen in een grandioze bekerfinale tegen Anderlecht, en ja, ’t is ons eigen bloed dat ons een beetje gaat nekken.

 Boussoufa in zijne gillet, neen, mét Gillet gaan ons een beetje de das omdoen zeg.

Toevallig m’n twee lievelingjes van weleer.

Kom dat tegen.

Tegenslag kenden we ook hoor.

Moet dat doel nu echt omlijst worden door een kader ?

Volstaat dat nu niet dat de scheidsrechter van verre roept “dat het binnen is “ ?

Neen dus.

Het zal voor een volgende keer zijn.

Maar me nog twintig  jaar doen wachten mannekens, da’s veel hoor.

Zal ik het nog zien ?

Zo ja, zal ik het nog kunnen navertellen ?

Enne….. lezen jullie dan nog altijd mijn blogske ?

Of wordt er in diene tijd opnieuw op papier geschreven ?

Einde maart reageerde ik op een krantenartikel, ter attentie van onze Gentse beleidsmensen die erop uit waren hun inwoners méér communicatiemogelijkheden aan te bieden.

Alle voorstellen waren welkom, waarom zou ik dus eens geen bijdrage geven dacht ik zomaar.

Hierbij mag je gerust meelezen wat ik schreef.

En ja, ik kreeg daags nadien mail terug van m’n burgemeester in hoogsteigen persoon.

Hij dankte, vond het een goed voorstel dat zeker verder zou onderzocht worden.

Even zien wat jullie ervan vinden ?

                            ++++++++++++++++++++++++++++++

Geachte heer burgemeester, geachte heer Claude Beernaert,

In Het Laatste Nieuws van 22-03-08 las ik dat inwoners van Gent tips mogen geven voor  de beleidsnota “communicatie en inspraak”.

Een prachtig initiatief, ongeacht van of voor  welke politieke partij men is.

Men wil zoveel mogelijk laagdrempelig contact hebben met de bewonersorganisaties…. en dus z’n inwoners.

Een voorstel:

Gebaseerd op het appartementengebruik van conciërge en syndicus, laat in ELKE straat van Gent zich iemand als afgevaardigde van die straat aanstellen.

Bij meerdere kandidaten wordt in die straat naamloos gestemd.

Elke afgevaardigde zou voor  vijf  jaar verkozen worden, en na verloop opnieuw verkiesbaar zijn.

Toch niet teveel officiële papieren, vlotte doorgave enz.. moet mogelijk blijven.

Het naamloos stemmen zou gebeuren via een gewone naamaankruising.

Even onderzoeken hoe fraude kan voorkomen worden….. maar ik denk dat in de meeste gevallen men blij zou zijn mocht er zich één iemand verantwoordelijk willen stellen voor z’n straatcommunicatie- én werking.

Taak van die straatafgevaardigde is ALLE activiteiten, gebeurtenissen, wrevels, wensen, ….enz. die zich voordoen te bundelen via die persoon, in het besef dat die alles doorgeeft aan één dienst in Gent, die dan zou instaan voor verdere verdeling en afhandeling.

Géén vergoeding zou daarvoor moeten gegeven worden, juist de wetenschap dat daadwerkelijk aan mini-straatprobleempjes of wensen écht voldaan wordt, of toch tenminste gerapporteerd en onderzocht wordt.

Uiteraard zou die straatverantwoordelijke een return van de Gentse diensten moeten krijgen, zodat die in staat is z’n straat in te lichten.

(…zal meestal tegenwoordig per e-mail zijn, …maar kan ook via persoonlijk contact, wat vermenselijking van het straatgebeuren in de hand zou kunnen werken.)

Eéns in het jaar een halve dag die verantwoordelijken in de bloemetjes zetten met een glaasje….. en tevens dit moment gebruiken om die deelgroep te informeren over mogelijkheden die de straatwerking bevorderen door initiatieven die aangeslagen zijn in het daglicht te brengen zou bedruipend kunnen werken bij de andere.

Eindigen doe ik door de theorie om te zetten in praktijk, en me dus kandidaat te stellen als tussenpersoon van m’n straat, om het reilen en zeilen op een menselijke manier aan te pakken en waar nodig, te communiceren met de Gentse stadsdiensten.

Zo zijn er in m’n straat een 60-tal huizen, die allemaal wel een verhaal te vertellen zullen hebben naar mijn gedacht.

Even concreet ?

*Er is enkele maanden geleden een nieuwe inwoner gekomen, hoe kan hij in contact komen met de overige straatbewoners ?

*Er is vorige week een man van 87  in de spoed opgenomen, niemand is daarvan op de hoogte.  Het huis is nu bewoond door z’n  85-jarige vrouw, die zeer moeilijk te been is.

*Een riooldeksel ligt zeer gevaarlijk te doorroesten.  Wie moet dit melden aan wie ?

*In onze straat staan er al jaren tijdens de herfst géén bladerenopvangkooien (wél in de aanpalende straten).

Hoe moeten wij die aanvragen voor onze straat ?

*Enkele geburen spraken me al aan om eens in het jaar mee te doen aan de 11juli straatcampagne ……bvb barbecue, rommelmarkt enz..

Wie kan daarvoor aangesproken worden ?

*Vorige winter kon een auto niet starten.  Een buur hielp eventjes via startkabels.

*In onze straat wonen geen allochtonen, maar mocht dat het geval zijn in de toekomst, via de straatverantwoordelijke zouden zij vlotter kunnen inburgeren naar mijn gedacht.

*Onze straat is nogal bewoond door veel gepensioneerden.  ( ook veel alleenstaande vrouwen).

Hobby’s aan elkaar bekend maken ?

Wie kan/wil een miniklusje (gratis) uitvoeren bij een buur ?

Zelfs een eenvoudig interesse bezoekje kan wonderen doen.

*Enz…

Nu nog een vlotte naam bedenken – wat dacht je van straatbuddy-  en massaal communiceren onder alle Gentenaren en hun straten…… en wedden dat er massale communicatie op gang kan gebracht worden ?

Als er maar geen enkel politiek luchtje aan verbonden zit, maar in het belang van alle Gentenaars, zoals jullie bedoelen in jullie beleidsnota.

Met hoogachting,

                                               ++++++++++++++

Ziezo, dat was dus m’n bijdrage tav eventuele Gentse inspraak.

Beste bloglezer, alvast bedankt om nu en dan eens op mijn blog te komen piepen, …maar laat eens weten aub wat jouw gedacht is over mijn voorstel van straatbuddy.

Lentekriebels, ja die mag men toch hebben he op de 21^ste maart ?

Of niet misschien.

Aan het weer te zien gunt men het ons niet want de hagelstenen keilen naar beneden en klieven op m’n veranda.

Wat een raar geluid op zo een mooi lentebegin.

We liggen er maar niet wakker van.

Er is een nieuwe regering aan de slag, in de naaste kring is iedereen globaal gezond te noemen, wat kunnen nog meer wensen.

Dat de kalender zich een beetje houdt aan de natuur, of dat de seizoenen afkomen wanneer de kalender het hun voorgehouden heeft ?

Kom zeg, een beetje nat op ons grasperkje kan geen kwaad en de warmere dagen zullen wel ten pas en ten onpas op ons afkomen.

Later, als de regering ondertussen begonnen is met uit te voeren wat ze ons beloofden, want wees gerust dat is de moeite.

Jouw en mijn koopkracht ga je nogal zien veranderen zeg !

Joepi.

Hopelijk langs de goede kant van de curve.

Welkom lente, welkom regering.

Het ga jullie beiden goed.

M'n vrouwtje en ik maakten even een heuglijke verrassing mee....waarover zij eens wou verhalen in mijn blogje.
Dus Cécileke, aan jou het woord !


Een dag met een emotionele injectie hebben we dinsdag 4 maart mogen beleven.

Vooreerst wil ik duidelijk maken dat het onze 41^ste huwelijksverjaardag was!

Dus ontspanning en eventjes vieren geblazen !

Goed, de dag begon met gezellig ontbijten, kaarslicht en nostalgische gesprekjes.

Toen kwam de eerste verrassing, een ritje naar Oostende, zeker niet gepland maar gretig meegenomen.

Volgt een mooie strandwandeling ter plekke, met de haren in de wind en gepaste knuffels onderweg.

Keuze van het restaurant liet ik over aan m’n ventje.

Vlug gevonden….en we stapten met veel glamour binnen en aan het venster plaatsgenomen om te genieten van de eindeloze zee, wachtend op een aperitief.

Vlotte bediening en we zeiden terloops de garçon dat we onze huwelijksverjaardag vierden. O.K.

Uiteraard zaten we daar niet alleen en genoten we met volle teugen.

Toen plots een dame uit het restaurant aan de tafel ons kwam feliciteren en het uniek vond dat na 41 jaar dit nog vierden.

Daarom wil ik jullie trakteren met een aperitief.

Amaai, dat was gezond schrikken en hebben het met veel genoegen aanvaard.

We hebben met een warm hart onze huwelijksverjaardag verder gevierd en trots dat er nog medeleven is in een ander zijn geluk, ziende dat de persoon in kwestie, geconfronteerd was met een man in een rolstoel als parkinson patiënt !

Chapeau, voor zo’n attentie, om nooit te vergeten.

Dus dit was wel een speciale injectie van de dag.

We zeggen dankbaar…je moet het maar meemaken.

Cécile Van Hoecke

Natuurlijk ben jij net als ik in de war met de huidige politieke toestand.

Meer nog.

Ze kunnen er ginds in de Wetstraat zélf niet meer aan uit.

En toch moeten we verder, ons verdeelde landje moet  bestuurd worden !

Dus, op met de beentjes, eventueel de lat onderdoor.

Als in ieder normaal gezin zeker, een beetje geven en een beetje nemen ?

Maar dat men indertijd toegelaten heeft kartels te mogen vormen, gaat m’n petje te boven.

SPa en Spirit;  CD&V én NVA,  en ander samengaansel  (ook bij onze Waalse medebroeders zijn zulke coalities gevormd)…… die zijn er uitsluitend aangegaan om stemmenmacht te verwerven, niet meer of niet minder.

Dat de programma’s raakpunten hebben dat zal wel , meer nog, naar mijn gedacht heeft iedere politieke partij wel een en ander in hun ideeëngoed wat raakpunten heeft men een andere partij.

Maar een kartel ?

Je ziet wat er van komt als de kat op de koord komt.

De zogenaamde minimale verschillen onderling in een kartel, kunnen blijkbaar ineens zo groot worden dat de kiezersstem geen belang meer heeft maar wel het resultaat dat ze afzonderling kunnen binnenhalen.

Macht….én postjes, daar is’t om te doen.

Ongeacht het kleur, ongeacht de strekking.

Waarom zouden ze anders complotten vormen om voor de verkiezingen de mensen wijs te maken dat ze staan voor dit of dat, terwijl men goed weet dat men afzonderlijk het niet kan waar maken.

Meer nog, dat er misschien geen of te weinig verkozenen  zouden kunnen zijn.

Laat ons eerlijk zijn, wij zijn allemaal te braafkens om op momenten dat we kunnen ons te laten horen en kritisch te zijn.

Dan moeten we alle artiesten van de wetstraat durven vragen waar ze voor staan…. en waarvoor we hen later mogen op afrekenen.

Dan is het moment om te vragen aan élke partij afzonderlijk wat hun breekpunten zijn !

Kartels, da’s een lachertje waar we allemaal ingelopen zijn en die mini-partijtjes zelfs een ministerpost kunnen opleveren, ongeacht de povere stemmetjes die ze binnenhaalden.

Maar ja , één grote én een kleine, kan net het beetje verschil maken dan één grote alleen nietwaar ?!

Neen, voor mij moesten ze onmiddellijk alle kartelvorming verbieden en zich strikt houden aan de minimumdrempel die elke partij afzonderlijk verplicht is te halen.

Te weinig stemmen om te wegen op een beleid ?

Weet je wat, maak je partij zwaarder door inhoud zodat daar meer stemmen uit voortkomen.

Kwartel, kwartel, kwartel, ….voor mij ben jij één grote kwakkél !

Goed om afgeschaft te worden.

Door wie ?

Ja juist, zij die op de takken zitten van de boom zullen hun eigen tak wel niet doorzagen zeker ?!