Zaterdag 6 januari 2007
EEN BEETJE NOSTALGIE
Hallo bloggertjes,
Nu de feestdagen weer voorbij zijn, word ik weer een beetje weemoedig en komen de mooie dingen van vroeger bij mij thuis weer boven...
'Langs de straten lopen de zangertjes. Jongens en meisjes, die uit zijn op wat snoepgoed of misschien centjes. Het is misschien niet erg consequent, maar ik hou daarvan.
Ze brengen langs de huizen mooie, soms al oude liederen, en ik moet ze altijd bewonderen voor hun moed, waarmee ze het doen.
Ooit lang geleden ben ik zelf met mijn zus en een ster langs de huizen van ons dorp getrokken en ik kan jullie verzekeren, dat valt nog niet mee. (Hoe koud het toen was!. En hoe de rijke mensen met een effen gezicht beweerden dat er al iemand anders was komen zingen!).
Al meer dan twee weken zit er geen schot in het weer. De lucht ligt als een grijze soldatendeken over het landschap en maakt alles stil en wat troosteloos.
't Zou kunnen vriezen dat het kraakt, de sneeuw zou enkeldiep de wereld kunnen bedekken, de mist zou kunnen aanvriezen.
Maar niks van dat alles.
Boven de deken, ergens, moet de zon zitten.
Zij is slechts te vermoeden.
.........
Bloggertjes van Antwerpen VERGEET VERLOREN MAANDAG niet hé, dan eten wij weer Worstenbrood en Appelbollen. Het zal weer smaken zene.
lieve groetjes,
floeremutske
Nu de feestdagen weer voorbij zijn, word ik weer een beetje weemoedig en komen de mooie dingen van vroeger bij mij thuis weer boven...
'Langs de straten lopen de zangertjes. Jongens en meisjes, die uit zijn op wat snoepgoed of misschien centjes. Het is misschien niet erg consequent, maar ik hou daarvan.
Ze brengen langs de huizen mooie, soms al oude liederen, en ik moet ze altijd bewonderen voor hun moed, waarmee ze het doen.
Ooit lang geleden ben ik zelf met mijn zus en een ster langs de huizen van ons dorp getrokken en ik kan jullie verzekeren, dat valt nog niet mee. (Hoe koud het toen was!. En hoe de rijke mensen met een effen gezicht beweerden dat er al iemand anders was komen zingen!).
Al meer dan twee weken zit er geen schot in het weer. De lucht ligt als een grijze soldatendeken over het landschap en maakt alles stil en wat troosteloos.
't Zou kunnen vriezen dat het kraakt, de sneeuw zou enkeldiep de wereld kunnen bedekken, de mist zou kunnen aanvriezen.
Maar niks van dat alles.
Boven de deken, ergens, moet de zon zitten.
Zij is slechts te vermoeden.
.........
Bloggertjes van Antwerpen VERGEET VERLOREN MAANDAG niet hé, dan eten wij weer Worstenbrood en Appelbollen. Het zal weer smaken zene.
lieve groetjes,
floeremutske
























