Gedicht
De meeting te Boechout met de vele blogsters was heel fijn.
Na zo\'n leuke dag voel je je soms alleen ook al ben je twee.
groetjes,
floeremutske
Alleen......
Je voelt je alleen en verlaten.
Je durft er met niemand over te praten.
Je tracht weer in de spiegel te kijken.
Je probeert je innerlijk te bereiken.
Maar wie vanuit de spiegel naar je staart.
Is degene die al je geheimen bewaart.
Dat gezicht verraadt je wanhoop en verdriet.
Het is de leegte achter al je hoop die je ziet.
Je hoort de roep van het verlaten kind.
Maar het wordt een echo, meegevoerd met de wind.
De schim die je ziel omklemt.
Heeft al je lust en wil getemd.
Ik hoop dat je altijd voldoende hoop,
warmte en liefde zult hebben
om met nieuwe kracht en energie
steeds weer een nieuw begin te maken.
Koester de mooie herinneringen
als pareltjes in je hart
en sluit vrede met de moeilijke
momenten uit het verleden.
Verlaat de platgetreden paden
en sla een nieuwe weg in,
\"JOUW WEG\".
Op weg naar geluk vrede en vrijheid.












