LIEFDE EN KLEUR IN DE NATUUR

Ik heb steeds heimwee
naar het land dichtbij de zee
het is een dromenland
waar ik wil verder leven
en zo je 't wil
neem ik je mee
naar het parelkleurig duin
en het paradijs der meeuwen

we gaan er zwerven
in gezelschap van de zon
over een stralend zandtapijt
en in de bosjes
de prikkeling  voelen
van de doornen

we zullen stilstaan
bij de roos en bij
het sierlijk wuivend helmkruid
we zullen luisteren
naar de duinenduiker
en naar de roep van de pieper

we zullen luisteren
naar een zacht geruis
dat mijmeren doet
over fluisterende duinen
maar ...
het zijn niet de duinen
die fluisteren
het is de zee
het lied van een eeuwig
zingende zee
MIJN zee
de kern van mijn heimwee ...

FM

De groene pracht
van de bomen
in volle bloei
getuigen van intens leven
maar weldra
zal de levenskracht
door de steeds terugkerende
wisseling der seizoenen
de boom verlaten
en verliest hij
bijna onmerkbaar
blad na blad
zo vergaat het ook de mens
de kracht en levenslust
verdwijnen stilaan ...
bij de boom gebeurt het
blad na blad
bij de mens jaar na jaar
het groot verschil is echter
dat de boom ieder jaar
opnieuw tot leven komt
maar bij de mens
ieder jaar een jaar verloren is
laat ons leven met de verwachting
dat na ieder jaar
er een nieuw mag volgen

FM

Voor de meeste mensen
is "een dode"
een noodzakelijke tragedie
om zich ervan bewust  te worden
dat "zijn" niet duurt
dat het verblijf hier tijdelijk is
en het heengaan
steeds heel dichtbij
en daarom moet steeds
een mens verdwijnen
om anderen bij te brengen
dat ook voor hen
het einde wacht

maar door de confrontatie met de dood
maakt onverschilligheid
meestal plaats voor angst
angst voor iets
dat steeds dichtbij is
en toch onzichtbaar
onhoorbaar
onvoelbaar

dat iets dat is de dood
en die is ...
griezelig stil

fm

Als de avond valt
komt de ster tot leven
boven de rusteloos
deinende golven van de zee
en het groene achterland

als het dag wordt
dooft de ster
ze wordt aan het leven ontrukt
maar niet voor eeuwig

slaap ster
in de kosmische schoot van het heelal
en morgen als je ontwaakt
zie ik je weer

fm

Je gebruis lijkt wel
een zucht
mijn zee...
ik weet waarom

je gehuil lijkt
een gekreun
ik weet waarom

je storm is woede
en ...
ik weet waarom

bruisend zuchtend
huilend kreunend
woedend stormend

het is spijt ...
omdat men
je witte kopjes steelt

je bent bevuild
en het wit wordt grijs
en bruin en zwart

je leven
is in gevaar ...

FM