Naar de inhoud

Mijn uitlaatklep

Mijn hart eens luchten
akke.beakke.be

Archief

Hallo iedereen

Het is nu wel al heel lang geleden, maar ik ben er weer, ik heb zelf nogal wat problemen met mijn gezondheid gehad maar die zijn nu voor het grootste gedeelte opgelost en de rest moet stilletjes beteren.

Wij zijn wel trouw elke week Kenneth gaan opzoeken en de laatste weken zelfs twee maal per week, Kenneth heeft periodes met vooruitgang en met ziektes gehad maar de laatste weken gaat het wonderwel goed met hem, er zijn geen problemen meer met de medicatiepomp en als grootste opsteker is hij van zijn ademhalingscanule verlost.

Helaas had Kenneth een wondje achter zijn oor en daar is een bacterie ingekomen zodat hij de eerste dagen niet van zijn kamertje afmocht, nu is het al zover dat deze infectie zich heeft uitgebreid maar het gaatje in zijn keel waar het gaatje van de canule is;

Be infectie is voor Kenneth niet gevaarlijk maar wel voor andere, meestal kleinere kinderen, en in het revalidatiecentrum zorgen ze ervoor dat hij dus niet in contact komt met de kleintjes, op deze manier kan hij toch in de leefgroep en kan hij naar buiten, wat bij goed weer dan ook gebeurd.

Kenneth is ook niet zo gespannen meer en hij volgt ons goed met zijn ogen, hij lacht en maakt af en toe geluidjes, dus er zit meer leven in als een paar maand geleden.

Met Keano en Laura gaat alles prima, het zijn schatten van kinderen en in hun doen en laten merken wij veel dingen op die hun Mama vroeger ook deed.

Tenslotte nog dit, het heeft niets met de kinderen te maken maar uit zeer goede bron heb ik vernomen dat JP, de vriend van Natascha gaat trouwen en wel op 23 augustus 2008, het is toch wel wat, hij heeft nog niet eens het fatsoen om een jaar te wachten, uit dit blijkt nu hoeveel hij ons onze dochter heeft gegeven, voor ons de zoveelste klap.

Groetjes Frank

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Frank om 19:13 2 reacties Reageer op dit bericht

Kenneth is weer in het ziekenhuis

Hallo iedereen, zoals ik al eerder had aangegeven is Kennteh vandaag weer geopereerd, weer eens aan dat medicijnpompje, dat ding wil blijkbaar niet goed werken.
Ik heb deze avond wat informatie gewonnen en hij blijkt alles goed doorstaan te hebben, hij heeft geen pijn en de voeding is ook weer opgestart, dus dat is goed nieuws.

Morgen ga ik er heen en dan zie ik hem zelf want ze stellen u zo gauw gerust, ik moet dat zelf zien.
Groetjes Frank
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Frank om 21:03 4 reacties Reageer op dit bericht

twee foto's

Hier twee foto's van Kenneth , de eerste foto zijn de kinderen van Natascha, vlnr, Wesley, Laura, Kenneth en Keano.

Op de tweede Mirco zoon van Tamara, Kenneth en Tamara.
Hopelijk komt alles goed door



26-6023df36528bffff08b8b14fe743ff72.jpg

26-1fdee065c2b824adf50a33ca107f08df.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Frank om 18:32 3 reacties Reageer op dit bericht

Een reactie op reacties

Hallo beste mensen, even een kort berichtje tussendoor;
Ik ben wat geschrokken van de reacties op de vorige posting, het lijkt wel of of het verleden mij terug heeft ingehaald, ik bedoel daarmee de heisa die er geweest is op het forum van Natascha.
Laat dit aub hier niet gebeuren, en probeer elkaar te verstaan.
Hekske , als u gebannen bent kunt u uw belofte aan Natascha natuurlijk niet waarmaken en ik neem u dan ook niets kwalijk.
Verder alle reacties zijn welkom, hoe meer hoe liever, maar aub mensen niet op elkaar schieten, dat is in het verleden al genoeg gebeurd op mij, de reden trouwens dat ik met de blog ben begonnen.

Wel wil ik u wel al meegeven dat ik binnenkort weer een en ander uit de doeken ga doen over wat er vorig jaar is gebeurd, maar om een zeer goede reden moet ik nog even wachten.

Groetjes Frank
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Frank om 19:57 Reageer op dit bericht

Mooie dagen

28 en 30 april 2008 Pulderbos

Hoi iedereen, we zijn zondag 28, een zeer mooie dag, en woensdag 30 april bij Kenneth geweest.

Zondag is Tamara met haar gezin meegeweest, zo kon ze Kenneth zijn haar knippen want dat was nodig, en daarna zijn we gaan wandelen met Kenneth in zijn stoeltje.

Hij geniet daar zo van, van dat buiten zijn, u ziet dat gewoon op zijn gezicht en hij wordt dan ook veel minder gespannen, enfin we hebben genoten met zijn allen.

Woensdag was het helaas al veel minder met het weer en zijn we moeten binnen blijven maar dan zitten we in de veranda en daar is het net of we zitten buiten.

Met Kenneth gaat het goed, alleen het medicijnpompje lekt wat en dat zal zeer binnenkort moeten verholpen worden, helaas dus weer een ziekenhuisopname, en dat is spijtig, daar hij dan weer veel vooruitgang verliest.

Groetjes Frank

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Frank om 19:45 2 reacties Reageer op dit bericht

Eindelijk weer eens wat goed nieuws

Gegroet iedereen, na een weer wat te lange afwezigheid ben ik hier toch weer terug en nu met beter nieuws dan vorige keer.
Het gaat weer beter met Kenneth, hij is de laatste weken heel ontspannen en hij heeft nu zijn spalkjes alleen rond zijn voetjes en onderbenen, zijn bovenbenen en zijn knietjes blijven vrij en dat is al veel meer dan dat we verwacht hadden.

Gisteren, bij ons wekelijks bezoek was er een lange wandeling gepland, we zijn daar met volle moed vertrokken en Kenneth genoot echt van de buitenlucht maar halverwege zijn we moeten terugkeren, ons weer in België he, vertokken met zon en onderweg een onweersbui, maar ja we zijn al met al toch wel een anderhalf uur buiten geweest en dat is goed, de wandelingen doen we nog wel eens.

Zondag gaan we er weer heen, want Kenneth zijn haar groeit zeer snel en Tamara gaat dan mee om dat wat korter te zetten.
Met Keano en Laura gaat alles goed, die twee zijn wel wat ziekjes geweest maar dat is ook weer achter de rug en ze zijn ook meegeweest naar Pulderbos en dat gaan we bij goed weer meer doen, dan blijven ze zich Kenneth blijven herinneren.

Tot de volgende keer
Frank
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Frank om 20:08 5 reacties Reageer op dit bericht

Kenneth heeft veel pijn

Hallo iedereen, wij komen pas terug van ons wekelijks bezoek aan Kenneth maar nu viel het echt veel tegen. Kenneth lag te huilen en te kreunen van de pijn, dat huilen gebeurd zonder klank maar heel zijn gezichte vertrekt en zijn anders zo heldere ogen staan dof.

Deze morgen hebben ze de gips van zijn beentjes gedaan, dit om hem spalken te kunnen aanmeten en door de spanning die toch nog op de beschadigde spieren zit trekt hij zijn beentjes weer op, en dat veroorzaakt de pijn, die ondanks alle medicatie toch de bovenhand krijgt.
Van die gips hebben ze dan noodspalkjes gemaakt en die zijn er vanmiddag weer aangegaan, ik heb daarbij toegekeken, en er zijn twee mensen nodig om zijn beentjes terug te plooien zodat die spalkjes weer pasten.

Een en ander beviel mij niet zo en dus aangedrongen op meer uitleg, en die heb ik dan ook gekregen, maar dit alles neemt niet weg dat er Kenneth nog een wekenlange lijdensweg volgt, er moet worden gezocht hoe hij het beste ligt en hoe snel hij weer in zijn zitstoeltje kan.
Tot daar is het afwachten en meer dan waarschijnlijk ook pijn lijden, hoezeer het ook ons pijn doet het ventje daar te horen kreunen en zelf niets te kunnen doen;

Groetjes Frank
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Frank om 20:11 3 reacties Reageer op dit bericht

terug naar september 2007

Terug naar september 2007 Zoals ik beloofd heb in mijn eerdere berichten over de droevige gebeurtenissen in september 2007, ga ik nu verder met de dingen die gebeurd zijn en het ons zeer moeilijk hebben gemaakt. Zoals u wellicht nog weet, en voor diegene die de vorige verslagen hebben gemist, is in de eerste week van september onze dochter Natascha en ons kleinkind Amber overleden ten gevolge van een woningbrand. Wat er zich de eerste week heeft afgespeeld heb ik in een dagelijks verslag weergegeven, maar er zijn daarnaast ook dingen gebeurd die ik er toen niet kon bijzetten, hoewel ze wel meespelen in de situatie zoals die op dit ogenblik is. Dus hier volgt dan het relaas, ook in gedeeltes, omdat het anders een te groot epistel wordt, van de feiten zoals die zich hebben voorgedaan. Zoals uit de vorige verslagen is te lezen hebben we het de eerste week geweldig druk met het regelen van de begrafenis en de opvang van de andere kinderen, zodat ik pas woensdag contact opneem met het Bureau Bijzondere Jeugdzorg om te horen wat er nu verder moet gebeuren, en daar zegt men mij dat we een pleegzorgplaatsing moeten aanvragen en de kinderen bij ons moeten domicileren, wat we dan ook doen. We nemen kontakt op met de wettelijke vader en vragen hem de kinderen op ons adres in te schrijven wat in de tweede week van september dan ook gebeurt. Met de pleegzorgplaatsing is het wat anders, na die woensdag bijna een uur met de consulent van BBJ aan de telefoon gehangen te hebben, dit om zowat alle informatie over de gebeurtenissen en de toestand van de kinderen, alsook alle informatie over ons belooft de consulent om aan het werk te gaan. Donderdag krijg ik telefoon van de consulent met de mededeling dat het bureau stopt met onze aanvraag, omdat er in Antwerpen al een procedure was opgestart dinsdag, dat was dus vroeger dan onze aanvraag, dus die aanvraag werd eerst behandeld. Op mijn vraag wie die aanvraag had ingediend, werd mij geantwoord, de vader, die was daar geweest met iemand van slachtofferbejegening van de politie. Dus op dat moment stopte onze aanvraag en alle gegevens werden doorgegeven naar Antwerpen. Dat leek toen voor ons geregeld, JP zou de pleegzorg krijgen en daarmee zouden de kinderen dan terug verhuizen naar JP, een vooruitzicht dat ons eerlijk gezegd niet zo aansprak, want wij kenden hem al een beetje, dus bij ons was de vrees groot dat we onze kleinkinderen zouden kwijtgeraken, omdat ze binnen de korste keren wel in een instelling zouden geraken, maar als dat wettelijk geregeld zou worden moesten we ons daarbij neerleggen, hoe zwaar dat ook zou vallen. De maandag daarop telefoon, de consulent van BBJ, met de mededeling dat bureau Antwerpen gestopt was met het behandelen van de pleegzorg aanvraag van JP en wij dus nu wel vooruit konden, op de vraag waarom ze in Antwerpen gestopt waren kreeg ik geen antwoord, alleen dat ze het daar niet zagen zitten, en zo is onze aanvraag dan gestart en na enkele dagen hebben we reeds een positief bericht ontvangen, het zou wel goed komen, en dat is dan ook gebeurd. Zo dit is het eerste verslag, de rest volgt later, en naar ik hoop ook regelmatiger. Groetjes Frank
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Frank om 16:51 Reageer op dit bericht

Kenneth 03 april 08

Hallo, hier ben ik weer, na de zoveelste computerpanne heb ik toch maar wat anders aangeschaft en het overzetten van alle bestanden heeft wel wat langer geduurd dan ik had verwacht, maar kom ik hoop nu toch wel dat deze machine het een tijd uithoud. Kenneth is ondertussen, na een verblijf van bijna drie weken terug in Pulderbos, waar de mensen daar toch goede hoop hebben dat hij nu wel een tijd uit het ziekenhuis zal blijven en wij hopen het met hen. Het gaat redelijk goed met Kenneth nu alhoewel hij nog wel pijn heeft in de ingekerfde spieren en daarvoor krijgt hij nu wat extra pijnstillers zodat hij wel wat versuft en slaperig is. We hopen dat die pijnstilling niet al te lang moet doorgaan, omdat hij zo flauwtjes reageert dan en dat valt dan wel een beetje tegen, maar ja, het is voor Kenneth zijn comfort later dus dat moeten wij er dan maar bijnemen. Groetjes Frank
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Frank om 16:48 1 reactie Reageer op dit bericht

Kenneth 20 maart 2008

Hallo iedereen, wat we van de operatie mochten verwachten is niet uitgekomen, volgens de informatie die de dokters ons hadden meegegeven zouden de beentjes van Kenneth vlak liggen maar dit is niet het geval.

Kenneth zijn beentjes liggen nog in een hoek van ongeveer dertig graden omhoog geplooid, en volgens de behandelende arts in het ziekenhuis, konden ze niet verder naar beneden, omdat ze anders alle spieren hadden moeten doorsnijden en dat kon ook weer niet.

Nu ligt het ventje daar met zijn beentjes vastgelegd in gips en onder een bepaalde hoek, zijn beentjes zijn volledig ingepakt tot in zijn lies, en dit moet nu zo minstens zes weken blijven, dit om de spieren die ingekerfd zijn niet terug op die inkervingen terug aan elkaar te laten groeien.

Ik heb daar zo mijn twijfels over maar ja, wat moet je doen, als er niets gebeurd trekken zijn beenspieren zo hard, dat hijzelf zijn heupen uit de kom trekt en dat is ook niet goed, dan kan hij niet meer verzorgd worden zonder pijn en dat willen we ook niet, maar of dit nu de juiste beslissing is geweest dat zal later dan wel blijken.

Groetjes Frank


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Frank om 20:33 4 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Mijn uitlaatklep

↑ Terug naar de berichten