Archief

Ik ben al sinds enige tijd lid van de waaslandse videoclub Temse.Het is een videoclub van vrienden,er wordt naar de leden geluisterd die problemen hebben met filmen of monteren van filmen.Er worden twee maal per maand clubbijeenkomsten gehouden waar het telkens aangenaam is om naartoe te gaan.Er worden op regelmatige tijd lessen gegeven over allerlei zaken.Er wordt elk jaar een clubfilm gemaakt met de leden die willen meehelpen,en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.Voor wie dat allemaal eens zou willen ervaren is er maar een club en dat is de Waaslanse Videoclub van Temse.Wil je meer weten surf dan eens naar:www.videoclubtemse.be  

   Ieper boog.gefilmd naar aanleiding herdenking eerste wereld oorlog

DEEL 2

MONUMENT VALEY

Monument Valley is misschien wel het meest aansprekende voorbeeld van de overweldigende schoonheid van het woestijnlandschap in het zuidwesten van Amerika. Het silhouet van de eenzame rode rotsen, omgeven door een lege, weidse vlakte, heeft als decor gediend bij tientallen films en vele commercials. Het grootste deel van het park ligt in Arizona, de meest noordelijke punt hoort bij de staat Utah.

Monument Valley is een Navajo Nation Tribal Park, dat betekent dat het behoort tot het grondgebied dat wordt beheerd door de Navajo Indianen. Sommige families wonen al generaties lang in dit gebied, en zij houden de tradities van hun voorouders in ere. Voor deze Indianen vormt het toerisme een belangrijke vorm van inkomsten. Miljoenen jaren geleden bevonden zich in dit gebied veel meer rotsen, die bestonden uit diverse soorten gesteente. De zachtere lagen zijn door erosie weggesleten, waardoor zich de zogenaamde mesa’s hebben gevormd. Dit zijn brede rotsen die aan de bovenkant plat zijn. Het voortdurende erosieproces zorgt ervoor dat ook een mesa zeer langzaam wegslijt. De hardere bovenlaag slijt minder snel dan de zachtere zijkanten, een mesa wordt daardoor dus steeds smaller. Als de breedte van rots uiteindelijk kleiner is dan de hoogte, is het niet langer een mesa, maar een butte. Ook de butte slijt langzaam weg, totdat er een spire overblijft, een rotsnaald. Die uiteindelijk langzaam geheel zal verdwijnen.

DEEL 3

DEEL 2

Bryce canyon

Bryce Canyon ligt op 80 kilometer afstand van het drukker bezochte Zion National Park. Vanwege de relatief afgelegen ligging trekt Bryce Canyon minder bezoekers dan Zion en de Grand Canyon, maar toch nog meer dan 1 miljoen mensen per jaar. Vanaf Salt Lake City en Las Vegas is Bryce Canyon ongeveer 400 kilometer rijden.

Ondanks de naam is Bryce Canyon geen canyon. Het is niet normale regenval en watervloeiing die tot de erosie heeft geleid maar door een combinatie van winderosie, watererosie en ijserosie. De hoodoos zijn ontstaan doordat zachter gesteente door de combinatie van deze drie factoren langzamerhand verwijderd werd van de rotsen, waarna alleen het hardere gesteente achterbleef in de vorm van pilaren.

Een groep valleien in de vorm van (door erosie gevormde) amphitheaters strekt zich uit over een afstand van ongeveer 30 kilometer in Bryce Canyon, elk met soms duizenden hoodoos die u kunt aanschouwen. Het hoogste deel van het National Park, met uitzicht op verschillende amphitheaters, heet Rainbow Point en bevindt zich op ongeveer 2.800 meter hoogte aan het eind van de enige weg door Bryce Canyon.

reis

De Grand Canyon,

 is onderdeel van het Colorado Plateau, waarvan ook een aantal andere Nationale Parken onderdeel uitmaken (bijvoorbeeld Zion, Bryce Canyon, Arches en Canyonlands). Door zogenaamde uplift en bergvorming, ongeveer 65 miljoen jaar geleden, werd de grond in dit gebied omhooggestuwd; ongeveer 6 miljoen jaar geleden begon het water van de Coloradorivier over miljoenen jaren de canyons uit te slijten.

De Grand Canyon is onderdeel van het Colorado Plateau, waarvan ook een aantal andere Nationale Parken onderdeel uitmaken (bijvoorbeeld Zion, Bryce Canyon, Arches en Canyonlands). Door zogenaamde uplift en bergvorming, ongeveer 65 miljoen jaar geleden, werd de grond in dit gebied omhooggestuwd; ongeveer 6 miljoen jaar geleden begon het water van de Coloradorivier over miljoenen jaren de canyons uit te slijten.

De Coloradorivier in de uitgesleten canyons

Het pad van het water veranderde regelmatig, waardoor een complex stelsel van canyons is uitgesleten. Door deze erosie (en andere vormen van slijting door onder meer ijs zijn in de wanden van de canyon vele historische rotslagen te vinden, waarvan de oudsten meer dan twee miljard jaar oud zijn.

De Pueblo-indianen waren de eerste mensen die in het Grand Canyongebied woonden; de eerste blanken zagen de Grand Canyon pas rond 1540, toen verschillende Indianenculturen zoals de Paiutes nog steeds dit gebied bewoonden.

Hoewel delen van het gebied al sinds 1893 beschermd werden dankzij President Benjamin Harrison, werd de Grand Canyon pas in 1919 officieel een National Park. In 1979 werd het gebied bovendien uitgeroepen tot een World Heritage Site door de Verenigde Naties.
De Coloradorivier in de uitgesleten canyons

Het pad van het water veranderde regelmatig, waardoor een complex stelsel van canyons is uitgesleten. Door deze erosie (en andere vormen van slijting door onder meer ijs zijn in de wanden van de canyon vele historische rotslagen te vinden, waarvan de oudsten meer dan twee miljard jaar oud zijn.