Berichten van 15 juni 2009 tot 21 juni 2009

We hebben nu enkele dagen in Santiago doorgebracht om te rusten.... en te genieten, zoals vele blogvrienden ons toewensten.
Deze drukke stad (100.000 inwoners) met haar hoger gelegen oud stadsgedeelte, is dagelijks de aankomstplaats van vele Pelgrims te voet of met de fiets. Het oude centrum met vele kleine straatjes en steegjes is autovrij, maar alles lijkt zo goed op elkaar dat je goed moet uitkijken of je loopt verloren. Toeristen en pelgrims lopen de ganse dag op en aan en de vele restaurantjes, terrasjes en souvenirwinkels zorgen voor een speciale sfeer.
Ons hotel "Avenida"bevindt zich op de scheiding tussen het oude en het nieuwe stadsgedeelte.
Het lager gelegen stadsgedeelte is zeer druk door het intense autoverkeer. Vele moderne handelszaken en kantoren zijn hier gevestigd.
Zoals iedere pelgrim hebben we ook de kathedraal bezocht en tijdens de pelgrimsmis het zware beroemde wierookvat (botafumeiro) zien zwaaien tot in het gewelf.
De Jacobuscrypte was eveneens een bezoek waard, en de kaarsen voor familie en vrienden hebben we aangestoken, spijtig genoeg electronisch....
En ondanks dat Galicië - Santiago gekend is als de plaats met de meeste regenval in Spanje, hebben wij alleen maar van de zon kunnen genieten !
Als afsluiter zijn we samen met Chris en Mark, de 2 Vlaamse fietsers uit Dworp die we als eersten ontmoeten in Frankrijk, een pelgrimsmaal gaan eten nabij de kathedraal in de oude stad.
Onze fietsen zijn reeds op terugweg naar Denderleeuw via een speciale Belgisch-Hollandse koerierdienst, en worden woensdag aan huis afgeleverd.
Morgenavond vliegen we met Vueling Air via Barcelona naar Brussel.

Deze morgen hebben we de bus genomen voor een drie uur lange rit naar Fisterra; het eindpunt van de christelijke camino. De tocht door berg en dal en daarna langs de prachtige kustdorpjes met verlaten stranden van Noia, Muros, Cannota en Cée was zwaar. Het was opnieuw zeer warm en de airco in de bus werkte niet.
Eenmaal in Finisterre aangekomen, het was voorbij 13u, hebben we de voettocht over de 3,5km  lange klim langs de kaap en de zee aangevat, op weg naar de Faro met uiteindelijke bestemming kilometerpaal 0,00 km op de sterrenweg.( het einde van onze Camino), plaats waar naar oude traditie de pelgrims hun schoenen verbranden.
Met rondom ons open lucht, wind en een schuimende zee werd het uiterste punt bereikt.
Juist voor de top ontmoeten we de 2 Belgische fietsers uit Dworp, Chris en Marc, die we ook in Henonville in Frankrijk, voor het eerst zagen. Het werd een blij weerzien met de nodige verhalen.
Op de top hebben we na menige foto's uiteindelijk de afdaling van de 3,5km lange afdaling aangevat.
De combinatie van stevig doorstappen, lange busrit en de warmte, waren lastiger dan een stevige klim met de fiets.........

Onze tocht van vandaag is vlot verlopen. Vertrokken om 8u15 met een bewolkte hemel, begonnen we aan een lange klim over een afstand van 12 km om het stadje Portomarin achter te laten. Zoals elke dag waren al veel stappende "peregrinos" onderweg. De grote baan LU 633 was druk en het werd mistig, de zichtbaarheid was nauwelijks 50 meter zodat onze fietsverlichting nodig was.
Aan de beide zijden van de weg zien we Horréos, typische stenen- en houten opslagschuurtjes (voor maiskolven) op palen en afgeschermd tegen knaagdieren.
Na diverse korte klimmetjes en bochtige afdalingen houden we even halt in Palas de Rei, waar we een gesprek voeren met een Fransman die vanuit Bretagne ( Finistere) naar Cabo Finistere gaat, een tocht van meer dan 1700 km te voet !
In het stadje Melide; 15 km verder, houden we even halt om een Cola te drinken. Het is ondertussen warmer geworden, en plots zien we onze Duitse fietsvriend Jann (met mondmuziekje) opduiken.
Nadat de stempel van het stadje in ons pelgrimsboekje geplaatst is, verlaten we langs een Albergue de stad.  Tientallen stappers wachten ongeduldig om binnen te mogen voor hun overnachting, het is nauwelijks 12u30....
We fietsen langs  rustige wegen, wel heuvelachtig, richting Arzúa. Onderweg ruiken we de heerlijke geuren van vele eucalyptusbomen. Deze hoge bomen zijn bij droogte door hun vluchtige olieën zeer brandbaar, wat dan ook grote gevolgen heeft. Rond 15 u bereiken we na een pittige eindklim Hotel Suiza, gelegen langs de grote weg. Via deze drukke hoofdweg is Coñpostela nog maar 42 km.
Wij verkiezen opnieuw de oude rustige pelgrimsroute te volgen, waardoor we na 50 km ons einddoel morgen kunnen bereiken.
PS : het doet deugd zoveel goede reacties te mogen ontvangen zowel via SMS als deze blog.

Fré en Nic.