Archief

Dan .... naar eindbestemming Murrumbateman, 40 km van Canberra, guesthouse Schönegg, bij Richard en Evelyn. Nog even vermelden dat we ook al onze eerste (bruine) kangoeroe gezien hebben.... dood langs de weg. Er liggen er veel. Er is zelfs een folder waar je kunt lezen wat je moet doen als een kangoeroe je pad kruist.,dat gebeurt het meeste voor en na volle maan. Op de weg ook platen zien staan dat wombats de straat kunnen oversteken Wij hebben het adres bij toeval op internet gevonden. Evelyn is duitse en heeft daar ook haar diploma behaald. Ze heeft verschillende jaren gewerkt in 4 en 5 sterren hotels in Europa. Richard, afkomstig van Canberra behaalde daar zijn koksdiploma en vertrok daarna naar de andere kant vd wereld. Ze hebben elkaar ontmoet in Londen en hebben samen anderhalf jaar gewerkt op Queen Elisabeth II, in de Metropole Interlaken, de Intercontinental in Geneve (waarvan het restaurant Les Continents een Michelinster heeft). In Zwitzerland behaalde Richard het hotelmanagementdiploma. Ze huwden in 94 in Duitsland en vertrokken in 95 naar Canberra. Geen heimwee naar Duitsland, Evelyn is enig kind en va en moe wonen hier aan de voorkant in een kleine villa. In 2ooo kochten ze 8 ha grond, bouwden hun huis en startten hun restaurant en 2 B&B-kamers waar ze hun eerste gasten konden verwelkomen in maart 2003. In januari 2007 hebben ze nog 4 kamers bijgeopend. Ze zijn o.a. winnaar vd 2006 Canberra and Region Tourism Awards for Hosted Accomodation and Visitor Experience. De B&B ligt helemaal op de buiten. De kamers zijn naast elkaar, met telkens een terras met driehoekige zonnezeilen over. Je hebt er 2 mooie ligstoelen.... en een uitzicht op de heuvels een een bijna opgedroogd meer. Ze hebben hier een watertekort. normaal zou het in juli goed moeten regenen.... (enkel in juli regent het!) maar dat is al enkele jaren geleden. Ze hebben hun tank dit jaar toch wel volgekregen, als die leeg is wordt er water aan Canberra gekocht. Nu kan het 's nachts nog vriezen, maar overdag is het lenteweer, en momenteel vrij winderig. 's Morgens komen op zowat 150m, 2 kangoeroe's kijken, een grote en een kleintje.... maar wippen hebben we ze nog niet zien doen....en opeens zijn ze verdwenen achter de vrij grote graszoden. 's Nachts kun je hier de melkweg zien..... Heel lekker en mooi uitziend ontbijt. Naast een buffetje, géén toespijs, kun je kiezen tussen gevulde omeletten, pancakes en Engels ontbijt. Gelukkig zonder bonen. Het eten is homemade. met verse produkten (slow food) , maar soms ook te kopieus.....

Langs de Southern Highlands een paar kleine dorpjes bezocht, waarvan één een cricketmuseum heeft, het Graham Bradleymuseum. Dan naar Goulborn, een stad met 20000 inwoners waar Marie Goulborn geleefd heeft, de vrouw die staat op het 10 dollarbiljet. Een heel oude brouwerij bezocht waar we 2 ales en 1 stout geproefd hebben.

Vandaag zijn we teruggekeerd, even richting Sydney , langs een toeristische weg..... grote boomgaarden met fruit gezien, helemaal afgedekt met grote doeken. Ook een bosbrand langs beide kanten van de weg, er moest traag gereden worden, en men was er heel ijverig aan het blussen. We bezoeken nog The Tomach Cold Botanic Garden, de hoogstgelegen van Australië, om op zoek te gaan naar de prehistorische Wollemi Pine. Dit is al de 2de keer. Ook in Lugano moesten we hem zoeken, nauwelijks 1m hoog en met een omheining rond, goed beschermd. Ook hier kun je er niet echt bij. Lugano had hem vd Blue Mountains als geschenk gekregen. De Wollemi is 10 jaar geleden gevonden in The National Wollemi Park, nu weten er maar enkele mensen waar hij groeit, als onderzoekers er naar toe gaan, worden ze daar geblinddoekt gedropt. Voor Sydney afgeslagen richting Canberra, maar er moest onderweg nog geslapen worden. We reden helemaal niet door een toeristisch gebied. Het werd al donker. Gelukkig, in het piepkleine stadje Picton vonden we "het Picton Hotel" . Zag er mooi uit, de hele benedenverdieping was vernieuwd. Volgens de juffrouw was het een basic room..... en zo was het ook. Geen leeslampje, tv zonder afstandsbediening, shared bathroom....beneden in het café paardenrennen op de tv, geen ontbijt...., wel een restaurant met welgevulde borden voor de plaatselijke bevolking.... we hebben onze plan getrokken. 's Morgens konden we niet vertrekken wegens niemand op... en we hadden een waarborg moeten betalen... Nu lees ik hier in een boek dat ligt in de loungeroom in Murrumbateman dat Picton de grootste spookstad van Australië is!!!!