Archief

Eerst boodschappen..... 1)Thrifty's om te vragen of we onze auto in de stad mogen afhalen, bureel is niet open, wel kunnen we daar telefoneren, ze zullen ons aan het hotel afhalen. 2) Visitor Centre - niet echt beleefd - gewoon kort - ook bij het vragen naar de historische wandeling krijgen we een hele folder toegestopt - zoek het maar uit - er stond dan nog praktisch niets in - bij het vragen naar het hotelletje voor Katerine ook heel kort, ik mag niets aanbevelen. nu kun je dat toch wel op een andere manier doen ..... Enfin... dan maar onze plan trekken, en dat is hier niet echt makkelijk... heel duidelijk is het niet aangeduid, en om rond te hotsen is het veel te warm.....het pearlmuseum is klein, maar toch interessant, het Parlement is wel mooi..... kun je ook gratis internetten - dus halen we vlug ons klein machientje......en bij het teruggaan vinden we dan toch wat we zoeken.... en we krijgen er nog een prachtige sunset bovenop.... Nu het restaurant van het hotel uitproberen "The Tree Tops", heeft een goede naam.....Mooi zitten op het terras met uitzicht op het zwembad omringd met palmbomen..... en de Moreton Bay Bugtails met lokale vis was superlekker.... foto volgt..... Hier ontbijten we ook, 7 dollar goedkoper omdat we toevallig naar het ontbijt gevraagd hadden bij de receptie!!!!

Vanmorgen , via Alice, vliegen we naar Darwin, evenals Alice ligt het in The Northern Territory, waar de meeste aboriginals wonen en hier blijkbaar vrij goed ingeburgerd zijn. De wolken boven Darwin vallen best mee, het zijn grote, witte, wollige wolken, en het vliegtuig heeft zelfs nog plaats genoeg om er enkele te ontwijken. Het schudden valt dus nog mee. Nog geen verblijfplaats geboekt, dus vragen we aan de I-stand in de luchthaven. The Crown Plaza? Via het vragen naar een B&B heeft ze een wat redelijker voorstel. Onmiddellijk betaald. De Poinciana, centrum stad, 3 sterren. Nog even wachten in de schaduw op een bankje, want het is hier stikheet. Met de shuttlebus naar de stad, afgezet voor het hotel. Het meisje aan de desk zegt dat het maar voor 1 nacht kan, want morgen is het hotel gesloten voor onderhoudswerken. Die grote zwarte die daar staat te drentelen zegt dat er maar voor 1 nacht gevraagd is, maar is vlug foetsie, het meisje krijgt de last. Wij willen niet blijven, terug verhuizen zien we niet zitten. Ik zoek een alternatief.... het gevonden hotel vinden we te ver... in die hitte..... Op naar het Visitor Center in de stad... oef.... maar het is zondag en 15 u.,... gesloten! Terug telefoneren naar de Poinciana... maar de batterij is bijna leeg. De woorden "kom je ons halen" hebben precies effect, 10 min. later mogen we opnieuw bellen en we mogen ons aanbieden bij "The Merimbeena Resort", is niet ver, voor maar 10 dollar meer. Het begon warempel ook nog te regenen/gieten. Resort klinkt al goed, en het ziet er ook OK uit. We slapen in een luxekamer, waar ze normaal wel het dubbel voor vragen. De reeds betaalde centen worden morgen terugbetaald door het Visitor Centre. Later ontdekt dat Huguette daar ook geslapen heeft. Nog even gewandeld langs de esplanade en een restaurantje gezocht. Zo zijn we bij Salvatore beland, lekker en niet duur.

Heel gewoon, binnenrijden via de parkwachter, betalen, en dan eerst langs het Cultural Center om wat te leren over het Anangu-volk. Ze hebben er een SORRY-boek. Je kunt helemaal omheen Uluru met de auto. 2 wandelingen staan aangeduid, je kunt er ook de base-wandeling doen (10 km), maw afzien van de hitte. De eerste wandeling (Mititjulu-walk) is héél mooi, je gaat voorbij holen met rotstekeningen tot je bij een water tegen de rotsen uitkomt. Een zalige plaats, met zo'n grote houten bank, heel glad hout. De rainbow-honeybee- eater, zat daar rondjes te vliegen, tot zijn vrouwtje? kwam opdagen, en dan met zijn tweeën, weg..... Ook zwaluwen maakten telkens een duik in het frisse water. Op de tweede wandeling (Mala-Walk) (Mala is een harige Walibi) ga je voorbij heilige plaatsen, die je niet mag betreden, noch fotograferen .... straffe boete... die eindigt ook aan een water. Die wandeling start aan het begin van de klim, was dicht wegens te veel wind, er wordt wel gevraagd ze niet te doen, uit respect voor de Aboriginals. Dan nog even naar de Olga's of Kata Tjuta. Een prachtige lookout met zicht over de hele reeks....Ooit ook een grote monoliet geweest, hoger dan Uluru, nu een reeks van afgesleten ronde monolieten, die ook telkens afhankelijk van tijdstip en lichtinval van kleur wisselen.... We doen de korte wandeling naar de prachtige Walpa Gorge, in volle zon. Maar het beetje groen dat er is , heeft een niet te beschrijven kleur.... het blinkt.... blauw/groen/zilver/turquoise.... ook op een plaatje laten de kleuren zich niet vastleggen..... Terug in het resort de douche in, want om 6u. komt AATKING ons halen. AATKING is hier een monsteronderneming, héél Australië door zie je de mooie bussen.... ze kennen hier wat van business!!!! Met 3 bussen vol naar het Sound of Silence-dinner.... samen met een Zwitsers koppel die 2,5 maanden rondtrekken met een campingwagen, een Australisch ouder koppel die een ranch hebben in New South Wales, die hun vee samendrijven met een moto of een helicopter.... een Europees koppel (een Schotse en een Ier) die nu in Melbourne wonen en 2 Amerikanen uit Indianapolis.... die van die krokodilleman hielden.... en een soort van bedevaart hielden...... hoe mensen toch kunnen verschillen!!!!! Samen bij slechts een kaars, naar de didgerido luisteren, en naar de sterren kijken.... wat humoristisch.... hij liet ons zelfs de poolster zien.... Mooie avond....