Vandaag om 10 was er een dienst om aan iedereen de kans te geven om afscheid te nemen van Nelly.
Er waren heel veel bekenden van haar, alsook van de kinderen en kleinkinderen.
Mijn broer Antoine was er ook.
Ik heb wel mijn meter verloren maar er een vriendin aan overgehouden nl. haar jongste dochter Nadine.
Aangezien ik vandaag niet ben gaan werken moet ik morgen, normaal mijn vrije dag, gaan.
Ik zal dan maar eens aan mijn valies beginnen want zaterdag vertrekken we (Aysha, Trixie en ikke) naar Madrid voor 6 dagen.

Twee jaar terug heeft Antoine, mijn oudste broer, mijn meter teruggevonden. 50 jaar heb ik ze moeten missen.
Waarom? Dat weten enkel de mensen die erbij betrokken waren en die nu op mijn vader na allen dood zijn.
Vader zegt niets en meter Nelly is gisteren overleden, vijf minuten nadat ik vertrokken ben uit het ziekenhuis.
Ik heb haar te kort gekend want het was een lieve vrouw.

 

Gisteren ben ik gestart met deze blog. Omdat ik vandaag verjaar? Nee wel omdat ik deze week een korte (1u) opleiding gevolgd heb en het vooral eens wou uitproberen.
De achtergrond is een kleur dat ik heel graag zie.
Nu over vandaag. Ik ben gewekt door een smsje met verjaardagswens. In mijn mailbox al heel wat kaartjes ontvangen en bij mijn ontbijt de kaartjes van mijn collega's gelezen. Allemaal bedankt.
Vanavond komt Trixie en Aysha gourmet eten.

Even terug in de tijd.

Ons 'clubken' was op uitstap vandaag in Oostende.
Leneke en Ervee, Mich, Albert, Maurice en ikke.
We waren met niet veel, we hadden wind, regen en kou maar het was een supertoffe uitstap met veel leute.
Hier enkele foto's van de Amandine, een ijslandvaarder.

drie nachten in Durbuy samen met Mich, Chris en Sabrine, Pol, Maurice, Lut, Leneke en Ervee en Frieda.