Nog Feedback

`Limburgse appel is gezonder

dan West-Vlaamse'

"Een appel uit Limburg is tot twintig procent gezonder dan een uit West-Vlaanderen" Dat zegt onafhankelijk landbouwexpert Luc Busschaert die twaalf appelrassen liet onderzoeken.

Oorspronkelijk wou Busschaert onderzoeken of er een verschil is tussen groene en rode appelen. “wat wel degelijk het geval is”, zegt hij. “Bij zes verschillende kwekers uit heel Vlaanderen haalde ik appelen op voor analyses. Onder andere de groene Granny Smith en Greenstar en de rode Elstar en Jonagold. Bleek dat de rode rassen 10 tot 18 procent meer voedingsvezels bevatten dan groene. Nog belangrijker is de aanwezigheid van quercetine, wat goed is tegen hart- en vaatziekten. In een rode appel zit er tot 480 milligram per kilogram, bij een groene tot 250 milligram. En dan is er nog het cholesterol verlagende pectine. Ook daar zit tot een derde meer van in in een rode appel.'

Er is niet alleen een verschil door de kleur van appels, ook door de plek waar ze gekweekt worden. “Appels uit Haspengouw, Limburg en een stukje Vlaams-Brabant bevatten tot 20 procent meer van die verschillende stoffen dan die uit West-Vlaanderen. Ik trok ook naar fruitboeren in Melsele (Oost-Vlaanderen) en Arendonk (Antwerpen) en zag de waarden geleidelijk stijgen.

Let op, ik zeg niet dat appels uit West-Vlaanderen slecht zijn. Maar de top zit in de Fruitstreek Haspengouw.

Beste zit in de schil

De reden daarvoor is volgens Busschaert simpel. “De grond en de ervaring van de kwekers.” Iets wat fruitboer Eric Van Langenaker uit Gorsem, Sint-Truiden, met plezier beaamt. “De West-Vlamingen hebben goeie grond om aardappelen te kweken, wij voor fruit. Onze zandleemgrond is diepe grond. Wortels stuiten niet snel op ondoordringbare lagen, waardoor ze dieper gaan en meer mineralen opnemen. Door juist te snoeien, te plukken en te bemesten halen we ook het onderste uit de kan'

Tot slot nog een cliché: het beste zit in de schil. “Snij je er die af, dan verlies je veel van die goeie stoffen”, zegt Busschaert.

(csn) De Standaard 14/12/2012

Dit herinnerde mij aan een mededeling, lang geleden, van Jan Heyman, stichtend voorzitter van de VELT vzw. Hij was toen tuinbouwleraar fruit aan de Land- en Tuinbouwschool Roeselare. Nu is hij de erevoorzitter van Velt.

“Het ras Cox Orange Peppin (met een uitzonderlijke goede smaak) “kan je enkel goed telen in de nabijheid (+/- 40 km) van de zee.”

FEEDBACK AARDAPPELPLAAG

Hallo Daniël,

Blijkbaar speelt de grond toch een grote rol voor de aardappelplaag. Ik heb tot nu toe de beste resultaten met Biogold: niks geen aantasting. Toluca gaf weinig aantasting in het blad maar bijna een kwart van de knollen was aangetast: snot rot zoals ze bij ons zeggen.

Beide andere rassen heb ik niet geprobeerd, Sarpo Mira vind ik trouwens te laat om te oogsten, je loopt het risico om meer modder dan piepers binnen te halen.

Groetjes,

Jan

Secretaris Velt Groot Gooik

Dag Daniël,

Ter informatie:

Naast het ras Bintje hadden de proefpersonen ook in 2012 wel degelijk nog andere aardappelrassen in hun tuin staan.
Zo teelde ik zelf, naast Sarpo Mira,  - voor het eerst - ook Bionica in mijn tuin, en ook die is helemaal niet aangetast in het voorbije seizoen.
Ik kreeg van de andere 'testers' feedback door dat bij hun ook Biogold en Toluca onaangetast bleven; vandaar de vermelding in Seizoenen.
Persoonlijk teel ik al 4 opeenvolgende jaren Sarpo Mira, en dat is volgens mij momenteel een, bewezen, nog resistent aardappelras.

Warme Velt groet,
Luc Vanhoegaerden                                                     (medewerker Velt-secretariaat)

Dit jaar (2011) heb ik voor het eerst de Biomix-variëteit van AVEVE gepoot en tot mijn grote verbazing met succes. Weinig aantasting op deze zeer bloemige aardappelen.

Groetjes,

Maurice

U heeft gelijk met het feit dat een aantal rassen nog wel wordt aangetast door Phythofthora.

Het is echter net als het griepvirus dat ook verschillende fysio’s heeft. Daarom is het niet altijd zeker dat de plant aangetast wordt.

Ook vallen nieuwe rassen door de mand omdat de resistentie doorbroken wordt door  andere fysio’s (Bionica, Toluca)

Klopt ook dat Sarpo Mira nog nooit aan getast is, echter heeft deze aardappel weer ander nadelen zoals smaak en een hoog solanine gehalte (giftig bij grote hoeveelheden)

Bij gebrek aan beter, telen wij rassen die vooral sterk in de knol zijn, zo is er wel een redelijk opbrengst te verwachten. (Biogold, Agria en Raja)

Gelukkig staat het kweken van nieuwe rassen ook niet stil. Er komen goede nieuwe rassen aan.

Zie bijlage, (let op is wel 1 proefveld en zeker geen gemiddelde) met nieuwe rassen

M.Vr.Gr. Carel Bouma

tel 0031(0)321-331384 / 0031(0)651-068038

fax 0031(0)321-334273 / 0031(0)847-140219

Kijk ook eens op onze website www.biologischpootgoed.nl

Phytophthora

Op pagina 10 in Seizoenen 6/2012 lees ik

‘Het viel ons wel op dat, in dezelfde weersomstandigheden  in 2012, aardappelrassen die minder gevoelig zijn voor Phytophthora niet aangetast werden (door mij in cursief gezet). Concreet ging het om de aardappelrassen Sarpo Mira, Biogold, Bionica en Toluca.’

Heel waarschijnlijk had er 2011 moeten staan.

Naar mijn ervaring is enkel het ras Sarpo Mira resistent tegen de aardappelplaag. (Pas 2 jaar ervaring: 2011 en 2012).

Bionica heb ik nog niet geteeld.

Op mijn zandgrond in De Kempen werden Biogold en Toluca steeds wel aangetast.

Het nodige illustratiemateriaal vindt u wanneer u bij zoeken (links boven) intypt  aardappelplaag.

Elementaire zwavel

Onderzoek aan Provinciaal Proefstation Kleinfruit te Pamel

(Vul bij zoeken in : Pamel en je krijgt een reeks blogs met veel info.)

Na het uitvoeren van een ganse reeks proeven kunnen we concluderen dat er enkel met elementaire zwavel een werkbare oplossing geboden kan worden. We gaan daarom iets dieper in op elementaire zwavel in de bodem.

Als we het over elementaire zwavel hebben dan spreken we over S.

Onder deze vorm is zwavel niet opneembaar voor de planten. De elementaire zwavel moet eerst nog oxideren. We krijgen in de bodem de volgende reactie: 2 S + 3 O2 + 2 H2O geeft na werking van bacteriën H2SO4 (2 H+ + SO4--). Dit verklaart de verzurende werking van elementaire zwavel.

Uit proeven blijkt dat het oxideren van elementaire zwavel een proces is dat verschillende weken tot zelfs meer dan een jaar kan duren. De snelheid van omzetting wordt bepaald door bodemtemperatuur, zuurstof in de bodem, vocht in de bodem en bacteriële activiteit in de bodem. Vermits SO4-- uitspoelt is het tijdstip van toedienen van elementaire zwavel heel belangrijk. Het vroege voorjaar is de meest geschikte toepassingsperiode. Meerdere kleine doseringen genieten de voorkeur op één grotere dosering. Het is bovendien niet aangewezen om te grote doseringen toe te dienen. De uitspoeling van SO4-- maar ook de invloed op het bodemleven en op de mobiliteit van de andere voedingsstoffen (bv NO3-) in de bodem zijn minstens even belangrijk. Een pH die gedurende meerdere jaren oploopt kan men niet op een paar weken terugzetten zonder nare nevenverschijnselen. Rustig de tijd nemen en de giften voldoende spreiden zijn noodzakelijk.

In het projectverslag wordt ook een berekeningswijze toegelicht om de juiste dosering aan elementaire zwavel te berekenen. Deze berekeningswijze houdt rekening met het % organische stof, de gewenste daling van de pH en de dikte van de bouwlaag. Deze berekeningswijze is door het PPK 'Pamel' nog niet in de praktijk uitgetest. In 2013 worden hier uitgebreide proeven mee opgezet. Voor meer info over deze tool neemt u best eerst contact op met het PPK 'Pamel'. Alhoewel een oplossing binnen handbereik lijkt is er zeker nog verder onderzoek nodig om een duidelijker inzicht te krijgen over de toepassing onder verschillende omstandigheden in verschillende grondsoorten bij de verschillende kleinfruitsoorten.

Contactpersoon: Yves Hendrickx

Tel: 054/32.08.46 of 0477/74.21.48

E-mail: yves.hendrickx@vlaamsbrabant.be

Ledenavond VELT-Voorkempen 27/11

Het was weer een zeer gezellige en druk bijgewoonde ledenavond. Er was een duidelijke aanwezigheid van Natuurpunt.

We vernamen dat met Natuurpunt werd overlegd om in 2013 een aantal activiteiten samen te organiseren. Zowel Velt als Natuurpunt staan in voor elk 2 theoretische thema’s en elk één praktijkactiviteit.

De werking strekt zich uit over Malle, Zandhoven en Zoersel.   Van Malle waren enkele eminente personen aanwezig: Leen Laenens van Bioforum, Anny De Schutter van de dienst Leefmilieu en Walter D’Hertefelt van Natuurpunt.

Aleide was in de weer om te fotograferen. Ik ben nu een hele tijd zoet geweest met de vele foto’s en sta in bewondering voor de fantastische fotoreeks met wellicht alle aanwezigen. (Sorry van enkele ken ik de naam niet).

Bart Gysels en Nick stelden hun Sociaal-Ecologisch project VELDSTRAAT te Zoersel voor (Op een zijstraat links voorbij de Hulsten, komende van Sint Antonius).

Van wei naar eetbaar landschap op 1,5 Ha

www.develdstraatzoersel.be

Jonge mensen zorgen voor nieuw bloed.

Zelf was ik blij met de twee verenigingen die elkaar gevonden hebben. Wellicht zijn praktisch alle leden van Velt ook lid van Natuurpunt.

In de loop der jaren is er een duidelijke evolutie.

Destijds stonden vele natuurliefhebbers nog ver van een gezonde levenswijze en initiatieven in die aard.

FOTO’S VAN ALEIDE

1            Laetia en Walter

2            François en Simonne

3            Anny en ?

4            Renée en François

5            Christel en ?

6            Moniek fotografeert

7            Bart, de initiatiefnemer van het Project Veldstraat

8            Paul en ik met zaadstengel Gele Ganzenbloem

9            Leen

Met Velt en Natuurpunt proeven bij BIOTIEK, allemaal biowijnen

Te Zoersel

Zie  www.biotiek.be

Het was een goede gelegenheid om de maand november af te sluiten.

Er werden wat vragen gesteld, vooral in verband met de bio-dynamische  wijnen.

Men begint met de 8 witte wijnen te schenken

Bij mij vielen er 3 in de smaak. Maar je weet, over smaak valt niet te twisten.

La Rèze , een Minervois AOC

Clos des Terrasses,  Cotes de Bergerac AOC

Lazanou, Chenin Wellington Zuid Afrika

Dan volgden de 8 rode

Bij deze was er zelfs een wijn bij zonder bijgevoegde sulfiet:

Natalino del Prete, Torre Nova, uit Puglia, de hiel van Italië.

Spijtig proefde ik er een fout in, een wrangheid die je ook bij veel Franse ciders aantreft.

Vielen in mijn smaak

Opnieuw La Rèze, een Minervois AOC

Domaine de Bassac, Armonia VDP Cotes de Thonge

Vooral Domaine Montmartel  Cotes du Rhone

La Ventura, Carmenère  Maule Valley, Chili

FOTO’S

Antoon De Paepe. We tellen beiden 2X 7, maar ik ben toch bijna een jaar ouder !

Verder foto’s van de aanwezigen en de flessen die mij bevielen.

Boomkwekerij De Linde Kemmel (Heuvelland)

Eigenlijk ben ik wel blij mijn webstek Fruit. Via deze weg heb ik al meerdere interessante tips gekregen en mensen leren kennen.

Zo was er iemand die mij attent maakte op Reinette Dubois, een van de laatste rassen gelanceerd door Gembloux.(RGF-ras: Ressources Genetiques Fruitières).

Het blijkt een zeer late, lekkere bewaarappel.                     Bart De Quidt, een van de beste boomkwekers van Vlaanderen verzekerde mij dat de vrucht nog beter is dan de President van Dievoet  (In Frans-Vlaanderen Cabarette).

Daar het een zwakke groeier is zal hij het ras voor struikvorm voortaan kweken op MM 106.

Maar niemand of niets is volmaakt, ook appelen niet. Ik lees dat het ras gevoelig is voor kanker.                                    Een van mijn voorkeurrassen, de Tsjechische Otava is dat ook. Daarbij is dat ras een beurtjaardrager. De vruchten houden wel tot april en zijn dan nog even lekker.

Reinette de Waleffe (RGF)

Matig grote dessertappel van eerste klasse, groengeel met oranjerode blos, matig glad, november tot maart, zoetzuur, stevig, fijn aroma

(tussen Court-Pendu en Reinette de France), snel en goed vruchtbaar, alle boomvormen, weinig gevoelig voor schurft, matig gevoelig voor kanker en witziekte.

Dit is het tweede ras dat ik aanschaftte.

Reinette de Waleffe (RGF-Gblx) : Ancienne variété belge, originaire du village de « Vieux-Waleffe » en Hesbaye liégeoise, traditionnellement cultivée en haute tige mais s'adapte particulièrement bien à tous les porte-greffes (M 9, M 26 & MM 106).  Fruit de dessert de premier choix, d'un bon calibre, mi-lisse et bicolore, joue d'un orange-rouge intense, intermédiaire entre une ‘Court-Pendu' et une ‘Reinette de France' ; chair très blanche, très fine, ferme, non farineuse, très bon équilibre sucre-acide, aromatique et qui se conserve très bien en bonne cave durant tout l'hiver ;  tendance à se «friper» au cours de la conservation. Arbre frugal, rapide à se mettre à fruit, très fertile ; très peu sensible à la tavelure sur fruit, moyennement sensible sur feuille ; comme beaucoup de variétés de type ‘Reinette', l'oïdium et le chancre sont à surveiller : de ce fait, variété non adaptée aux zones très humides et froides ; tendance au point liégeux dans le jeune âge des arbres. Mauvaise qualité du pollen, demande un fécondateur fleurissant en période assez tardive - groupe de floraison 4 - 5, ex. ‘Reinette Etoilée', ‘Président Van Dievoet'.  

Maar alle goede zaken bestaan uit drie zegt men:

Comment from bart  (niet Bart De Quidt)
Time: 25/02/2012, 20:27

Dit jaar hebben we voor het eerst een twintigtal essings geoogst. Het is in elk geval een heel vaste appel, beetje droog maar wel lekker. De moeite waard om aan te planten. Hopelijk ben je zelf ook tevreden met je keuze binnen een paar.

Ik combineerde het terugbrengen van leeggoed naar fruitperserij naar Lombarts Calville te Voormezele (Ieper) met het aanschaffen bij Bart De Quidt. Te elfder ure kreeg ik er nog 2 bestellingen bij van fruitkennissen die gehoord hadden van mijn lange rit uit het Antwerpse.

En gelukkig kon Bart het nog klaarspelen, ondanks het hoogseizoen nu. Het is zijn beste seizoen met de meeste vraag.                                                                              De fruitteelt bij liefhebbers zit dus sterk in de lift.

FOTO’S

Bart en zijn bedrijf.

Ik stopte bij het terugrijden ook op de Kemmelsteenweg te Voormezele voor foto’s van het speciale kasteel Elzenwalle, dat na de eerste wereldoorlog heropgebouwd werd begin de jaren twintig.

Het kasteel is enig in zijn soort: een bouwwerk in gewapend beton. De koepelbekroning werd door de mensen van de streek de pinhelm genoemd, naar het Pruisische hoofddeksel.

Muizenvraat aan spruitkolen

Na 50 jaar tuinieren staat een mens nog altijd voor verrassingen.

Vandaag was ik mijn rode kolen aan het oogsten en plots wordt mijn aandacht gevestigd op de kale stengels van de spruitkolen.

Nog nooit zoiets gezien!

Ik ben een exemplaar gaan tonen aan mijn buur, de 82 jarige Marus van de Mollenhoeve. Eerst dacht hij aan konijnenvraat, maar ik toonde hem de sporen van de fijne tanden op de stam. Hij had een dergelijk fenomeen ook nog nooit gezien.

De grauwe bast leek mij op het eerste zicht op een onbekende schimmelaantasting. Van naderbij zie je de afdrukken van knaagtanden. Het zijn beslist geen verse sporen.

De vraatschade dateert wellicht nog van deze zomer. Niet alleen de bast, over een wel aanzienlijke lengte, maar ook de spruiten zijn weggevreten. Enkele van de allerbovenste zijn de dans ontsprongen.

Gezien de omvangrijke oppervlakte denk ik dat een ganse muizenfamilie aan de dis gezeten heeft. Alle tiental spruitplanten werden geconsumeerd! Gelukkig heb ik op een andere plaats de hoofdmoot van mijn spruiten staan en daar mankeert niets.

Het verwondert mij dat de vreterij al een hele tijd gestopt is. Waarom? Niet mals genoeg meer? Ongeluk in de familie? Aan onze kat zal het niet liggen want die is een tijdje geleden verdwenen.

Hebben de steenuiltjes die in de omgeving broedden deze kolonie ontdekt?

Waren er nog andere predatoren?

Heeft iemand anders van de tuiniers ooit al iets dergelijks meegemaakt?

Physalis  alkekenge, Chinese Lantaarntjes

Geniet mee van de foto’s van Aleide van een goede week terug. Nog een tijd zorgen ze voor een fleurige inkom. En wat ik belangrijk vind: ze trekken al vele jaren hun eigen streng.

Beurse Mispels

Mispels worden zacht en donkerder bruin: dan zijn ze beurs, in de betekenis van zacht. Dan zijn ze op hun lekkerst. Dat is heel wat anders dan zeggen dat de mispels eerst rot moeten zijn vooraleer je ze kan eten! Rot is rot.

Beurse mispels blijven nog een week of meer goed, afhankelijk van de omgevingstemperatuur waarin ze liggen. Zie je er niet naar om, dan verschijnen witte schimmels als rottingsteken.  De nog niet beurse mispels bewaren nog verschillende weken.

Ik verwijder de kroonblaadjes en het puntje van de steelinplanting. Het vlees heeft een aangename, zoete appel-peerachtige smaak. De afgekloven pitten, zaden, stenen neem je uit de mond. De vrucht hoeft nog niet helemaal beurs te zijn. Als kind – bij mij thuis waren we de enigen in de wijde omtrek die mispels hadden - aten we ook de nog niet rijpe mispels, maar nu heb ik ze graag beurs.

Ik heb 5 mispelaars staan en dit jaar waren er maar weinig vruchten. Mijn oudste exemplaar (50 jaar oud) dat het meest beschut staat droeg het meest. Waarschijnlijk is dit exemplaar geënt op kwee, want ik heb nooit een spoor van meidoorn gezien. De 4 andere staan op meidoorn, waarvan 2 zelf geënt. De mooiste vruchten staan op het ras Royal.

Ik kwam een week geleden (half november) bij de bomen en zag dat de vruchten begonnen te vallen. Het ideale moment om ze te plukken. De meeste vruchten kan ik zo vanaf de grond plukken aan de tot 3m hoge bomen.

Nu liggen ze fris onder een open afdak en de rijpende vruchten worden er uitgeraapt voor consumptie. Net belde mijn jongste dochter Tinneke of ik er morgen kon meebrengen o.a. voor ons jongste kleinkind Jonathan, pas 11 jaar geworden.