Feedback van Guido Sterk (Zie studiedag Kleinfruit 19 februari)

Vincent Van Gogh

Op de trip naar Londen vormde de grote Van Gogh tentoonstelling  “The Artist and his Letters” het hoogtepunt.

De eerste tentoonstelling  van Van Gogh die ik zag was in 1955 in de stadsfeestzaal in Antwerpen. Aleide had mij uitgenodigd om er samen naar toe te gaan.

Enkele dagen voor het vertrek van Gunnar Album, die nu in het hoge Noorden van Noorwegen woont, bezochten we samen het Van Gogh Museum te Amsterdam. Gunnar verbleef een jaar bij ons en was leerling van de kunstacademie te Turnhout.

Zijn afscheidscadeau was een prachtig zelfportret.

Voor de Van Gogh tentoonstelling had ik geen kaartjes via het internet kunnen kopen, maar de goede twee uur aanschuiven had ik er best voor over. Het vroor of regende niet, maar je krijgt het er niet warmer van.

De tentoonstelling beslaat 7 zalen. Je schuift mee met de massa volk en hebt ruim de tijd om alles in je op te nemen. De brieven naast de schilderijen onderlijnen de realiteit van Vincent Van Gogh. Meermaals bevatten die ook schetsen. Trouwens zijn tekeningen –meestal uit de natuur- spraken mij sterk aan. Zijn bloeiende fruitbomen zijn een lust voor het oog. Zijn laaiende kleuren overrompelen je.

Ik weet niet of er ooit meer werken van Vincent Van Gogh samengebracht werden.

Voor deze tentoonstelling is een trip naar Londen al meer dan de moeite waard. Nog tot 18 april in de Royal Academy of Arts op Piccadilly, niet ver van de metro Piccadilly Circus. Je kan ook Green Park nemen en iets meepikken van de vele handelspanden op Piccadilly.

Foto's:  - Aanschuiven

           - Het jong volk: Kael, Yamsi en Keda

Studiedag Houtig Kleinfruit 19 febr. te Hasselt

De medewerkers van de Proeftuin Houtig Kleinfruit te   Tongeren brachten de resultaten van de beschermde teelten van rode bes, braam en framboos. Er was een uiteenzetting over nieuwe ontwikkelingen in onkruidbestrijding. Een deskundige van de Veiling gaf een overzicht van de evolutie van productie en consumptie van houtig kleinfruit. Vorig jaar liet de crisis zich bij de fruituitvoer erg voelen. Voor de uitvoer naar Rusland is er zero tolerantie voor residu van pesticide.

Het betoog “Residu-arme gewasbescherming neemt een vlucht” van Guido Sterk, bioloog, medewerker van Biobest vond ik het interessantst.

De drijfveren achter de vraag naar residu-arme gewasbescherming:

1.  Chemiefobie. Als voorbeeld haalde hij de actie van VELT aan met zijn actie voor 10.000 gifvrije tuintjes. Het betoog van de directeur van VELT Jan Vannoppen was bij hem in het verkeerde keelgat geschoten en vond hij demagogie.

Ondanks alle herzieningen en het uit de markt verwijderen van het overgrote deel van actieve stoffen, hebben chemische gewasbeschermingsmiddelen nog steeds een zeer negatief imago.

Biologische bestrijdingsmiddelen als zwavel, koper, rotenon, nicotine, pyrethrum zijn allesbehalve onschuldig. Ze zijn zeer schadelijk voor nuttige fauna en flora. Bedrijven met "Ecologische bedrijfsvoering" gebruiken die spullen niet en werken volledig mee met de natuur.

2.  Schandalen vooral uitgebracht door Greenpeace Duitsland.

3.  Strenge eisen bij de Export (Rusland)

4.  Stijgende eisen van de grootwarenhuizen (Vooral in Duitsland). In Duitsland bijten Aldi en Lidl de spits af met zero tolerantie, veel beter dan de grote grootwarenhuizen.

    Ik vul aan:

    Bij ons zijn de beteren Delhaize en Colruyt. Colruyt heeft daarnaast zijn echte biowinkels van Bioplanet. Ik heb nog niet gehoord of Aldi en Lidl hier het Duitse voorbeeld willen volgen. In Duitsland staat de algemene opinie trouwens verder.

5.  Het resistentie probleem

6.  Biologische/geïntegreerde bestrijding wordt een zaak op wereldschaal. Ook hier moet men zeer behoedzaam te werk gaan. Hij haalde het voorbeeld aan van het veelkleurig Aziatisch lieveheerbeestje dat een bijkomende pest geworden is. Anderzijds is het fenomenaal hoe men gebruik maakt van soms microscopisch kleine organismen om plagen te lijf te gaan.

Het aangename op zo’n studiedag is dat je er kennissen ontmoet. Nu Joeri Vanmarcke en Hendrik Schoonvaere, de nieuwe medewerkers aan het grootschalig bio-project O’Bio te Wakken en de nieuwe uitbreiding te Beernem met o.a. vele hectaren  Blauwbessen en Kiwibessen. Hier werkt men volgens een ecolgische bedrijfsvoering.

Ik maakte een paar foto’s, maar zonder blitz en dus een zeer lange belichting, vandaar de onscherpte.

Jaarrondteelt van framboos

Guido Sterk van Biobest

Trip naar Londen

Het is al een lange traditie, de trip rond deze tijd naar Londen. We verbleven in diverse jeugdherbergen, hotels en hostels en bij kennissen.

Dit jaar verbleven we terug in het Hayesthorpe hotel te East Croyden. Vorig jaar kwamen we er een eerste keer omdat ze onze boeking vergeten waren in een hostel.

Het is zeer rustig gelegen. Je parkeert de auto op de privé parking voor de deur. De auto bleef er 4 dagen staan.  Op de foto zie je onze wagen voor de deur staan. De anderen zijn al vertrokken.        De hoteleigenaar en ik zijn even oud.

Vandaar ben je op een goed half uur in Londen. Je loopt de straat naar beneden, koopt in het Indisch winkeltje op de hoek een travelkaart voor een dag (£7,50). Voor de deur stopt de dubbeldekker 466 naar het station van East Croyden, met om de 5 à 10 minuten een sneltrein, met één tussenstop naar London Victoria. Vandaar kan je overal heen met de ondergrondse of per bus of met de light railway in de Docklands en Greenwich. Je zou ook andere spoorlijnen kunnen benutten, zolang je maar binnen Groot Londen en de zes zones blijft.

Vooraan in Kent lag er nog sneeuw. Thuis vroor het nog, maar in Londen zelfs ’s nachts niet meer. Veel regen hebben we niet gehad, behalve enkele lichte vlagen, met uitzondering van de terugrit dinsdag, met soms felle regen. Het laatste stuk vanaf Maidstone, de hoofdstad van Kent, was regenvrij, een heel stuk aangenamer om te rijden.

Winterprik 3

Vorige maandagavond (8/2) is het weer gaan vriezen.

Vanmorgen lag hier een laagje sneeuw van 3 cm. Dochter Leen vertelde dat in de richting Turnhout, een goede 10 km verder, vanaf Lille, geen sneeuw meer lag. Terwijl in dit tik is het weer lichtjes aan ’t sneeuwen. En in de komende dagen kan er nog wat bijkomen.

Op de radio hoor ik van meer dan 900 km file. Het vorige record was maar 600km. Overal een ijspiste, rond Antwerpen en Brussel. Vooral vrachtwagens met slippende wielen blokkeren het verkeer.

Tijdens elke koudeperiode krijgen we hier nu sneeuw.

Dochter Veerle reed tijdens het vorige weekend van Vancouver (Westkust van Canada)naar Wistler, waar volgende vrijdag de winterolympiade begint. Op de bergen bij Vancouver zelf ligt te weinig sneeuw.

En zeggen dat in sommige staten aan de Oostkust van de Verenigde staten tot 1 m sneeuw viel.

Over Kiwibes en Honingbes

De heer Filip Debersaques van het departement biowetenschappen van de Hogeschool Gent kwam te Sint- Pauwels spreken voor de Provinciale Pomologische Vereniging van Oost-Vlaanderen.

De hogeschool begeleidt een 27 tal kiwibeskwekers, die  een zestal rassen aangeplant hebben. Er is een grote diversiteit van grootte, kleuren en vormen. De hogeschool zelf observeert een 30 tal rassen en is gestart met eigen kruisingen.

De hogeschool is met de introductie van de kiwibes begonnen in 2006. Vorig jaar, in het derde jaar zal er een begin van productie geweest zijn. Dit jaar mag men al meer vruchten verwachten.

Het probleem bij kiwibessen is dat ze bij het uitlopen in de lente praktisch geen vorst kunnen verdragen. Bij lentenachtvorst dient er ingegrepen te worden. (beregeningsinstallatie). Wintervorst vormt geen enkel probleem. Verdragen tot -30°C. De bloemen verschijnen eind mei, begin juni. Tussen haakjes: Mijn eerste kiwibes bezweek omdat de prille blaadjes bevroren. Later zal de plant niet meer bezwijken, doch dat jaar zal men (zonder ingrijpen tegen de vorst) niet kunnen oogsten.

De plant kent geen ziektes of belagers.

Men plant op 2,5 m in de rij en 4,5 m tussen de rijen. Aldus heeft men 1000 planten nodig voor 1 Ha. Per 8 vrouwelijke planten zet men 1 mannelijke plant als bestuiver.

Men dient te zorgen voor een windscherm.

Ph van de -liefst goed doorlaatbare- bodem: 5 à 6,5.

Daar de plant, zeker bij het begin oppervlakkig wortelt, mag er geen voedselconcurrentie zijn van grassen en onkruiden.

Het zoutgehalte mag niet te hoog liggen, toch heeft de plant chloor nodig.

Het snoeien is voor december tot februari. Er gebeurt ook veel zomersnoei.

De oogst valt in september, oktober. In volle dracht, na 6-7 jaar, plukt men 10 à 30 kg per plant.

Bij 20° bewaren de haarloze vruchtjes een week. In de koeling 8 tot 12 weken.

Men oogst als 5 % van de vruchten rijp zijn door het afknippen van de draagtakken.

Vermeerdering kan door zomerstek, minder door winterstek. Meestal vermeerdert men met weefselcultuur.

Het kleinfruit zit in de lift omwille van de gezondheidsfactor.

Meer info: www.kiwibes.be

Een andere nieuwigheid, met nog meer antioxidanten is de

Honingbes

Blijkbaar zijn er nu ook rassen die veel steviger zijn en commercialisatie toelaten.

Eveneens een gezonde groeier en hier geen problemen met lentenachtvorst. De bloemen weerstaan aan – 8°C.

Zorgvuldig afdekken tegen vogels is echter een noodzakelijkheid.

Het zijn van de vroegste vruchten, rond begin juni. De Duitsers spreken van Maibeeren, meibessen.

Ik heb enkel nog de zachte vruchten gezien van de Zwitserse rassen. Deze dienen direct gegeten te worden.

Bij ons zijn de commercieel interessante rassen nog niet te vinden.

Op de blog kan je zien hoe honingbessen er uit zien: typ bij zoeken honingbes in.

Zowel kiwibessen als honingbessen mogen terecht ecobessen genoemd worden. Bij de teelt worden helemaal geen pesticiden gebruikt.

Resistente aardappel Carolus

Via de nieuwsbrief van BIOFORUM verneem ik het ontstaan in Nederland van een nieuwe, tegen de aardappelplaag (Pytophthora) resistente  aardappel: Carolus.

De naam van de nieuwe aardappel, Carolus, verwijst naar de Vlaamse botanicus Carolus Clusius die de aardappel rond 1600 introduceerde in Nederland. Van sierplant en medicijn werd de aardappel uiteindelijk ‘volksvoedsel nummer één’.
“De nieuwe Carolus is resistent tegen Phytophthora. Een slimme manier om geen gif te hoeven spuiten tegen deze ernstige schimmel. Deze nieuwe pieper toont de innovatiekracht van de biologische sector, door slim gebruik te maken van biodiversiteit”, zegt Herman van Bekkem, gentech - en landbouwdeskundige bij Greenpeace.

Resistent wil niet zeggen dat de plant niet ziek wordt, maar dit gaat met wat weerstand gepaard en de planten kunnen toch nog (wat)uitgroeien.

Van totale resistentie bij productieaardappelen heb ik nog niet gehoord, wel dat men deze aardappel al gevonden heeft (in Zuid-Amerika, het heimatland).

In de 48 jaar dat ik tuinier, heb ik altijd de aardappelplaag gekend. En met de jaren is deze schimmelziekte steeds agressiever geworden.

Al twee jaar teel ik Biogold (vroege aardappel) en Tolucca (middellaat), aangeboden in het Velt Zaden - en plantgoed aanbod. Alleen daarvoor al is het interessant lid te worden van VELT, Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren.

Door zijn vroegte ontsnapte Biogold totaal aan de plaag. De knollen van Tolucca konden nog helemaal uitgroeien tot zeer grote aardappelen, vooraleer de planten afstierven.

Een deeltje van de Tolucca knollen bleven erg lang in de grond. Ze werden pas geoogst in oktober en de uitval van aangetaste knollen was praktisch nihil. (Misschien dank aan het zeer droge najaar?)

Zwakgroeiende Appels

Als je gaat enten of bij het aanschaffen van appelbomen kan het nuttig zijn rekening te houden met de groeikracht van het ras.

Als je de haagvorm –bomen op ongeveer 1 m van elkaar, op onderstam B9 - van Boomkweker Willy Mahieu in zijn boek “Appels en Peren”, uitgave Lannoo,  wil toepassen, zal het met zwak(ker) groeiende rassen ook wel lukken.

Bij fruitliefhebber is de MM106 wellicht de meest populaire onderstam en werd zowel in de rij als tussen de rijen een afstand van 4 m aangeraden. Voor zwakgroeiende rassen is dit wat veel, maar sterke groeiers (bv Boskoop) vullen de ruimte dan weer helemaal op. Het blijft interessant dat er plaats is voor licht en lucht rond de bomen.

Lijst zwakgroeiende Appels

Veel hangt hierbij ook af van de grondsoort, maar tevens de mate van verzorging (met een boomschijf van compost, mest en hakselhout). Bomen zonder verzorging en midden in het gazon zien er allesbehalve florissant uit.

Akane

Alkmene (groeit eerst wel sterker, later zwak)

Antonovka

Ananasreinette

Assumpta

Bismark

Boroviski

Calville

Courtpandu Rosat

Discovery

Fernoville Rouge

Idared

James Grieve

Jonathan

Keiing

King of the Pippins  (Reine de Reinette)

Lobo

Manks Codlin (Schotse Eva’s appel)Owen Thomas

Pinova

Pladei

President van Dievoet

Querina Florina

Remo

Rewena

Relinda

Reinette de Furnes

Reinette de Waleffe

Reinette Bauman

Spion

Stark Earliest

SummerredSuntan

Sweet Caroline Vanda

Transparente Blanche (Oogstappel)

Winston Zigeunerin

Zuccalmaglio

BLOEMSPRUITEN FLOWER SPROUTS

Deze nieuwe groente kreeg in “The Mail Online” de titel “The flower sprout, a new vegetable for your children to hate” (De bloemspruit, een nieuwe groente die kinderen haten).

Maar er zijn uitzonderingen: onze kleinkinderen Jasmien en Jonathan , de kinderen van onze jongste Tinneke en Werner, zijn verzot op spruiten.

De bloemspruit is de eerste, nieuwe groente sinds 2002, toen Japan de Tenderstem of Broccolini ontwikkelde door Broccoli te kruisen met Kilian, een Chinese kool.

De Engelse firma Tozer Seeds doet al vele jaren proeven met het kruisen –op traditionele manier- van de verwante soorten  boerenkool (kale) en spruiten (Brussels sprouts).

Vanaf 25 jan. wordt het resultaat de Flower Sprout of Bloemspruit exclusief verkocht in Marks en Spencer (£1.99 voor 160g).

De bloemspruiten groeien net als gewone spruiten van onder tot boven aan de opgerichte stammen. De bladrosetten hebben niet de gesloten, bolvormige structuur van spruiten. Zie foto. De smaak is milder en zoeter dan gewone spruiten. Verder worden ze op dezelfde manier gekweekt en geoogst van okt. tot maart, dus eveneens zeer winterhard. Men bereidt ze op dezelfde wijze: stomen, koken en (roer-)bakken.

De firma brengt straks het zaad op de markt. Intussen werkt men aan meerdere rassen met andere kleurvariatie en rijpheidstadium.

Straks vertel ik het aan Jonathan en Jasmien, maar ze zullen nog wat geduld moeten hebben voor ik die zelf kan telen.

BLOEMEN te Wisley

Wat bloemen om de laatste (?) winterkou te verteren. Men voorspelt -na een week zacht weer- opnieuw serieuze vorst voor enkele dagen.

Velt-Zoersel gaat deze zomer twee maal in Wisley. Een eerste maal in de week naar de Cotswolds en Cornwall  (16-22 aug.) en tijdens het weekend 11 en 12 sept: Op zat. maken we er de Wisley Flower Show mee: de topdag  voor Wisley, het paradijs voor de bloemenliefhebbers. Wie geïnteresseerd is in verdere info kan dit per mail laten weten.

Foto’s van Aleide, die het nu warm heeft in Kameroen. (Dat net uit de Afrikabeker gekegeld is door Egypte, dit tot droefenis van de kleinkinderen).

Entdag Mechelen

De zaal van de kinderboerderij in het Tivoli-park te Mechelen zat propvol met geïnteresseerden voor de entbeurs van NBS Mechelen.

Iedereen had de Syllabus van de heldere uiteenzetting door Louis Hoegaerts. Ik hoor altijd graag personen die spreken vanuit hun rijke ervaring.

Zelf heb ik een pak stekken van Black Velvet uitgedeeld. Dit is een kruising van de Worcesterbes met een zwarte bes, maar die er nauwelijks van afwijkt. De plant groeit meer dan dubbel zo sterk als de gewone kruisbes (Ribes uva crispa). Black Velvet is een Amerikaanse soort: Ribes divaraticum en absoluut ongevoelig voor de Amerikaanse meeldauw die zoveel van onze stekelbessen belaagt. De vruchten zijn eerder klein, donker roodzwart en hebben een stevige stekelbessensmaak, die ik graag heb. De bessen houden beduidend langer dan de gewone stekelbessen. De enorme oogst moet je wel afschermen tegen de vogels.

Foto’s

Louis Hoegaerts

Eddy Vets, de voorzitter

Op de achtergrond rechts Louis Eelen en Louis Millis, die achteraf, elk aan een eigen tafel, meer uitleg gaven, demonstreerden en enten zetten op de boompjes die de liefhebbers aangeschaft hadden.

De ouderdomsdeken en sterkhouder van NBS Mechelen Rene De Brouwere, de 84 jarige leifruitspecialist.

Louis Eelen van Vorselaar, de man met de beitel. Voor zijn werkwijze verwijs ik naar het bezoek bij Georges Cooman, die gisteren ook van de partij was. (Blog 15/8/2009. Typ op de blog bij zoeken: Georges Cooman).

Aleide in Afrika

Vandaag, 14 jan. komt  Aleide aan in Going, een dorp op een 10 tal km ten westen van Kaële, in het droge, hoge noorden van Kameroen. Tien jaar terug kwam ze er een eerste maal met dochter Leen en schoonzoon Aminou en zag, vanuit haar ecologische achtergrond, dat er veel te doen was. In de maand voor de nieuwe oogst leed men honger. Aleide startte een graanproject  en schafte een graanmolen aan. Zij ijverde om de dieren op een afgebakende ruimte te houden om er enerzijds de mest te hebben en te verhinderen dat de loslopende dieren de begroeiing vernielen. Er werden putten gegraven en een touwpomp geplaatst. Voor de kinderen werd een jeugdatelier gestart en voor de vrouwen alfabetiseringscursussen. Het comité heeft er nu zijn eigen proefterrein met compostbemesting. Voor nog meer info verwijs ik naar www.cozoego.be

Dit jaar heeft ze als compagnon Guy Cotemans uit Ekeren, tuinaanlegger. Ik ben benieuwd naar zijn bevindingen.

Vijf jaar terug ben ik er ook geweest. In de streek van Maroua, de hoofdstad van de provincie Extrême-Nord, bezochten we een landbouwproject voor opleiding, opgericht door een Italiaanse pater. Nog verder naar het noorden ligt Wasa, het interessantste nationale natuurpark van Kameroen. We zagen er o.a. olifanten. Onvergetelijk is het Mandara gebergte met Rumsiki, tegen de grens met Nigeria. De basaltkegels van de vulkanen staan er nog als reusachtige kolommen. De kegel er rond is weggeërodeerd. We consulteerden de waarzegger met zijn krabbenorakel, die uitspraak doet naargelang de krab zich beweegt, en blijkbaar ook met inspiratie uit whisky, getuige de hoop flessen. Ik vroeg hem of ik in 2005 veel fruit zou hebben. Zijn antwoord: “Er zullen bomen zijn met veel vruchten en andere niet.”

FRUITBOOMSILHOUETTEN

Nr 1 is onze familie- of generatieboom. Hierop zijn 17 rassen geënt naar de 17 kleinkinderen.

Nr 2 Ashmead’s Kernel. Vorig jaar had ik terug een goede oogst verwacht, maar neen, slechts enkele vruchten.

Deze boom begon onmiddellijk te treuren na de voorbereiding op de verplanting, nodig voor het aardgastraché. Ludo Royen had met zijn werkploeg de hoofdwortel die te veel horizontaal gegroeid was moeten afkorten (april 2006).De boom kwam in okt. op zijn nieuwe plaats en bleef het volgende groeijaar nauwelijks in leven. In 2008 was er al een behoorlijk herstel. In 2009 lukte het dus nog niet (Nachtvorst?). 2010 luidt hopelijk het definitieve herstel in.

Ashmead’s Kernel is een appel van de 1700 jaren in Engeland, met soms nogal wat verruwing, maar met een zeer lekkere smaak. Hij bewaart tot februari.

Ik bracht de boom mee uit Engeland in 1992, onderstam MM106. Het duurde wel een tijd vooraleer de dracht begon. Daarna was er jaar op jaar een goede oogst. Een van mijn beste appels.

Voor een foto van de vruchten zie de blog van 8/10/09. Mijn vruchten zien er wel niet zo goed uit, meer onregelmatig.

Nr 3 . Mijn parkeerboom. De boom, op MM 106, die ik noem ‘Ontario Falso’ was mooi ontwikkeld in de breedte en leende zich uitstekend voor de omenting (kroonenting): momenteel een twintigtal appelrassen en (per vergissing) één peer. Vorig jaar waren er al meerdere rassen met vruchten. Dit jaar verwacht ik nog meer vruchten.