NOTEN COENEN

Een schat van een Framboos

Autumn Treasure

East Malling Research heeft een afdeling voor de ontwikkeling van nieuwe frambozen. Het programma staat onder leiding van mevr. Vicky Knight. De industrie en de telersorganisatie leveren een financiële bijdrage. Sinds 2003 gaat het meest aandacht naar herfstframbozen, primocaines in het Engels (67 %). Herfstframbozen groeien, bloeien en geven vruchten in hetzelfde jaar. Zomerframbozen doen er twee jaar over. In het eerste jaar worden enkel de nieuwe stengels gevormd.

Het volgende jaar bloeien die en geven vruchten in de zomer.

Begin dit jaar kondigde ik hun lancering aan van de nieuwe, vroege zomerframboos JUNO (blog van 21-02-07).

De nieuwe herfstframboos werd in 1996 uitgeplant als EM6597/46. Uit veldproeven te East Malling en bij telers bleek het een interessant ras.

Het wordt als Autumn Treasure op de markt gebracht. Het is een middenseizoen variëteit. De 50 % plukdatum varieerde tussen 26 augustus en 8 september.

Bij de momenteel best bekende variëteit Autumn Bliss werd de 50 % pluk een 10 tal dagen vroeger bereikt: tussen 16 en 26 augustus.

Vrucht: gemiddeld gewicht: 3,5 g.

Langwerpig conisch van vorm, helder rood, met een vrij goede smaak.

Plant: stekelloze takken, opgerichte groei, korte zijtakken.  Gemakkelijke pluk.

Tot heden bleef de plant zeer gezond. Er is resistentie tegen de klassen 1 – 4 van de grote frambozenbladluis Amphorophora idaei. Er zijn geen door bladluizen overgedragen virussen gevonden. Heksenbezemziekte is nog niet vastgesteld.

Verticiliumaantasting (wortelrot) heeft men nog niet geconstateerd. Ook wat de gevaarlijke Phytophthora betreft, waarbij de wortels wegrotten, is nog geen aantasting vastgesteld.

Een interessant ras voor de bioteelt.

Een groot voordeel bij de rassen van East Malling is dat ze vrijelijk beschikbaar zijn voor de telers.

De vermeerdering van plantmateriaal door de firma Meiosis is volop bezig.

Bloeistadia

(Klik op afbeelding)

Het INRA (Institut National de la Recherche Agrionomique) te Angers in Frankrijk maakte deze tabel van de bloeistadia van de appelbomen.

Om verschillende redenen is het interessant om de bloei na te gaan. Zo zie je dit jaar dat verschillende rassen die vorig jaar overdadig vruchten droegen, dit jaar veel minder bloeien. Bij mij is dat bv Ecolette.

Het interessantst is het de bomen in het stadium F2 te vergelijken. Als je bv twijfelt aan de identificatie, geeft het tijdstip van bloeien al een aanduiding.

Je kan een lijst maken van je rassen in de linker kolom en nog enkele kolommen voorzien. Je vult bovenaan een eerste waarnemingsdatum in. Een week later (7 d.) noteer je opnieuw het bloeistadium. Je doet dit nog eens een paar weken en je hebt een aardige vergelijkingstabel.

Als je dit enkele jaren na elkaar doet heb je al een betere kijk op je bomen. Je merkt bv dat sommige laatbloeiers toch vroeg rijpen en omgekeerd!

Voor mij was het een verrukking om het verschil in kleurenpalet van de nog ongeopende bloemen op te merken en daarna de (subtiele) verschillen in de bloemen zelf.

Met de grote pollepel

Stan met de grote pollepel.

Daar de dikkere rioolrat er langs de afvoer niet in wou, probeerden we het vanuit de sterfput. Met de vuilwaterpomp kon het meeste weggepompt worden. Een extra bemesting. Peren en pruim kregen voorrang.

Maar dan bleef er de dikke bodemlaag. En wonder, de put rook haast niet,  een gevolg van decennia lang bewust gebruik van  ecologische wasproducten?

Daarvoor leende ik de beerlepel van Stan.  Een handig instrument voor dergelijke aangelegenheden. Ik had er nog nooit mee gewerkt.

In welke contreien zou een dergelijk werktuig nog te verkrijgen zijn?

Boompje een kopje kleiner maken

Mijn buur van de Mollenhoeve had enkele nieuwe fruitbomen geplant met plantmateriaal van boomkweker Mampay van Viersel.

Op het label staat de onderstam niet vermeld, maar ik vermoed dat althans de halfstammen nog altijd geteeld worden op M7.

Deze bomen doen het goed op de zandgronden van de streek.

Op de duur worden het wel flinke bomen.

Daarom heb ik geadviseerd om de toptak weg te nemen. Aldus wordt de kroonvorming verlaagd en moet men niet al te hoog klimmen om de vruchten te plukken.

Dat is een factor waarmee je dient rekening te houden als je wat ouder wordt.

Een kopje kleiner maken is aanbevolen. Soms!

Appelbloei ontploft

Opvallend donkerder bloemen van Greensleeves, een lekkere herfstappel.  

Al 2 dagen 27 ° C  De vroege bloeiers onder de appelen als Gravenstein, Stark Earliest, Schone van Boskoop staan bijna allemaal open.

PLANTUITJES

Mijn manier van planten. Eerst strooi ik wat (zeealgen)kalk. Daar hier vorig jaar gedeeltelijk aardappelen stonden, heb ik wat oude GFTcompost aangebracht. Met mijn speciale rolhak werd die wat ingewerkt. Daarop wordt de grond opnieuw aangedrukt.

Ik plaats de plantkoord. Met het fijne plantschubje  duw ik de grond naar de zijkanten zodat een klein putje ontstaat. Ik neem een handvol bentoniet dat voor minstens 60 % uit montmorrileniet bestaat, het beste kleimineraal. Dit strooi ik dun in de putjes.

Daarop worden de plantuitjes gepoot, zodanig dat de neus ongeveer evenwijdig komt met de grond.

De bentoniet helpt het vochthoudend vermogen van mijn zandgrond te verhogen, zodat ik nooit moet gieten.

Later kan ik nog wat vinasse (afvalproduct van de suikerbietenfabricatie) strooien om in de kaliumbehoefte te voorzien.

Ik gebruik geen scheikundige meststoffen.

Een week Turkije

Granaatappels (Klik op de foto)

ECI, de Nederlandse Boekenclub biedt voor zijn 40 jarig bestaan een rondreis aan in zuidelijk Turkije.

Na 4 u vliegen komen we om middernacht in Antalya aan. In feite is het daar al 1 u. De nachtrust was maar kort in het chicque 5 sterrenhotel Atlantis, midden de golfterreinen, dat we bereikten na een goed half uur rijden.

Wekken om 6u45, ontbijtbuffet, om 8 u vertrek.

Fikri, de interessante gids, als kind in Nederland opgegroeid, spreekt vloeiend Nederlands. Een kleine bus met een tof gezelschap, samen 13 man.

De vruchtbomen langs de weg zijn voornamelijk appelsienen. Iets verder komen we in een tuinbouwstreek. Dit wil zeggen overal witte vlekken van de plastieken serres, waarin voornamelijk tomaten geteeld worden, maar ook andere groenten. Tegen de zomer wordt al die plastiek weer opgevouwen.

Op de markt worden heel veel groenten aangeboden.

Dikwijls zie je volblad peterselie; maar niet onze gekrulde. Waar je winterpostelein zou verwachten, zie je zomerpostelein!

Op de stopplaatsen wordt meestal vers geperst sap van appelsien en granaatappel aangeboden. Vooral de mix van beide had het meest aantrek.

Bij de goed voorziene en smakelijke maaltijden is er telkens een zeer rijke keuze aan groenten.

Sint Niklaas heeft toch echt bestaan. We zagen zijn Romaanse basiliek te Smyrna. Daar zijn relicten in Spanje verzeilden komt de heilige Sint sindsdien uit Spanje!

Een geluk dat de muezzin me op een nanacht wakker schreeuwde. Een kwartel was er ook door gewekt en begon herhaaldelijk “kwiekmediet”, “kwiekmediet” te zingen, telkens in twee herhalingen. Ook al decennia geleden dat ik die hier hoorde op doortrek.

Te Pamukkale, bekend om zijn witblauw glinsterende kalkterrassen, waar we in het hotel in openlucht genoten van een heerlijk warm thermaal bad, huppelde een kuifleeuwerik rond. 45 Jaar terug zag ik die vanuit ons appartement in de nog weinig bebouwde wijk tegen ‘Den Antwerp’ te Deurne. Sindsdien niet meer gezien.

In bergachtig gebied krioelt het van de olijfbomen.

In vlakkere gebieden zie je perzikaanplantingen met zeer verzorgde, kort gesnoeide, uitgebogen en ingekorte 4 gesteltakken in eindbloei.

In de hoger gelegen gebieden hebben de vijgen nog geen bladeren. In de kustgebieden staan ze volop in blad en meestal beladen met groene vruchten.

We passeerden een hoger gelegen plateau met veel appelaanplantingen. In de kuststreken zie je die niet.

Een nieuwigheid die ik heb leren kennen is de kleine okkernoot. Men plant de bomen slechts op een drietal meter van elkaar. De vruchten zijn een stuk kleiner en ook wat ronder dan de gewone okkernoot.

Op een markt werden beide noten naast elkaar aangeboden. De gewone noten kosten ongeveer €4, de kleine €5. Bij ons zou dit wellicht omgekeerd zijn. Ik had niet de indruk dat de smaak beter is.

In het gebied van Antalya schieten overal woonblokken en huizen uit de grond. Ze worden telkens in gelijke eenheden, maar per serie gebouwd. De series verschillen wel duidelijk van elkaar. Het geheel maakt een behoorlijk mooie indruk.

Op haast elk dak zie je zonnecollectoren en vaten voor warm water.

Er worden zeer luxueuze hotelcomplexen gebouwd, het een naast het andere. Je vraagt je af wat al die vakantiegangers daar komen zoeken. In de dichtere omgeving is er enkel rotskust. De stranden liggen een heel eind verder!

Je ziet haast enkel nieuwe wagens. De brandstof kost er nog een pak meer dan bij ons.

In de zomer bak je er aan 40°C en meer.

Turkije heeft een zeer rijke geschiedenis als poort op Europa. De archeologische sites maakten op mij een sterke indruk. Efeze is wonderbaar mooi gelegen op een bergflank, maar het meest heb ik nog genoten van de in een rijke natuur opgegraven Aphrodisias.