(Klein)fruitliefhebber

Zondag 11 december 2005

SPINAZIEZURING

Spinaziezuring

Thuis in West-Vlaanderen hadden we toen ik klein was, steeds enkele planten Spinaziezuring staan.
Daar spreekt men van "Zevenjaarse Spinazie".
Ik herinner mij dat mijn moeder de bladeren hoofdzakelijk gebruikte in eieromelomeletten.
Ik heb destijds een plant naar hier in De Kempen meegebracht.
Spinaziezuring (Rumex patientia) heeft veel bredere bladeren dan de veldzuring, met zijn veel fijnere, spitse bladeren, dikwijls een knabbelsnoepje als kind. Ook nu nog was dit een ontdekking bij klassen in de tuin. De meeste kinderen houden van de pittige smaak.
Een voordeel is dat de spinaziezuring al vroeg in het voorjaar nieuwe bladeren vormt. Wij gebruiken de spinaziezuring dan als spinazie in meerdere gerechten. Oudere bladeren, zegt mijn vrouw, bevatten te veel oxaalzuur.
De plant schiet vervolgens in zaad en vormt een forse bloeistengel van minstens 1,5 m. Wanneer je die verwijdert vormt de plant nieuw blad.
De plant heeft zich intussen een beetje verspreid.

Geschreven door Daantje om 23:46 Reageer op dit bericht

Zaterdag 10 december 2005

GREENSTAR

GOUD VOOR GREENSTAR

Op de slotmanifestatie van de BUGA (Bundes Gartenschau) te München kregen 2 nieuwe appelrassen een gouden medaille: het Zwitserse ‘Red Boy’ en onze ‘Greenstar’.

Greenstar is een kruising tussen Delcorf, een vroeg, Frans ras (1956) en Granny Smith, Australië (1868).

Het ras ontstond in een samenwerkingsverband van de boomkwekerij Jo Nicolai van Sint Truiden en het Fruitcentrum van de K.U. Leuven, onder leiding van Wannes Keulemans.

De vruchten zijn groot, groen, zeer sappig en smaken beter dan Granny Smith.

Daarbij is het vruchtvlees niet te hard, licht zuur. Het vitamine C gehalte ligt relatief hoog.

Ze zijn plukrijp begin oktober en houden in natuurlijke bewaring tot maart.

De productiviteit is zeer hoog en regelmatig.

De groei is middelmatig sterk. Voor liefbhebbers zou M 26 aangewezen zijn.

Greenstar is een resistent ras. Zowel bladeren als vruchten zijn weinig vatbaar voor schurft.

Momenteel is ‘Nicogreen’,- dit is de marktnaam -, een clubras en mag enkel worden gekweekt door in clubverband verbonden telers.

Hobbytelers zullen nog wat jaren geduld moeten oefenen. Maar hun tijd komt nog.

Geschreven door Daantje om 16:20 Reageer op dit bericht

Vrijdag 9 december 2005

EEN SLECHT APPELJAAR

EEN SLECHT APPELJAAR

Blijkbaar was 2005 niet alleen bij ons een slecht appeljaar. Ik lees dat Friedrich Renner, de voorzitter van het Beierse ‘Pomologenverein’ veel moeite had om alle lokale rassen bij elkaar te krijgen voor ‘Europom 2005’ die in München plaats vond als slotmanifestatie van de BUGA (Bundes Gartenschau) , de grote tuinexpositie, die telkens in een andere Duitse stad plaatsvindt.

‘Überhaupt waren die Austeller (exposanten) bei ihrer Suche vor grosse Herausforderungen (grote problemen) gestellt, fiel doch die Obsternte in diesem Herbst um bis zu 80 % geringer (minder) aus’.

Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 december 2005

SUGAR SNAP

Iedereen kent de fijne, dunne, zoete sluimerwtjes : Norli, Mangetout enz.

Maar wie kent de Amerikaanse suikererwt?

De erwt werd in 1979 gelanceerd in de Verenigde Staten. Zelfs de president kon toen proeven. Vanaf ’82-‘83 verdeelden we die erwt, de Sugar Snap bij Veltleden.

Het gewas bereikt, net als Mechelse Krombek, gemakkelijk 2 m. Maar als je Mechelse Krombek dopt hou je weinig erwtjes en veel peul over. Soms trekt Aleide er nog een bouillon van, want de peulen zomaar op de composthoop gooien vinden we zonde.

Met Sugar Snap is dit een heel ander verhaal: dikwandige peulen, dik gevuld met suikerzoete erwten. Zelfs wanneer ze beginnen af te rijpen, blijven ze nog zeer smakelijk.

De jonge peultjes hebben we nog gebruikt op recepties om ze rauw te eten, eventueel met een dipsausje. Als ik in de tuin kom, nip ik er graag eentje weg!

De iets oudere peulen vormen wel draden op de naden en die verwijder ik meteen bij het plukken. Het kan natuurlijk evengoed later.

Vlaamse gaaien en eksters weten mijn erwten altijd te vinden. Afschermen met netten of gaasdoek is de boodschap. Deze dieren zijn ook fijnproevers en hebben het steeds eerst op de suikererwten gemunt.

Maar ook bij het zaaien moet ik al fijnmazig kippengaas aanbrengen of anders snoepen konijnen en konijntjes de jonge plantjes op.

Ik zaai deze erwt pas in april want ze houdt van een iets warmer klimaat.

De Sugar Snap betrek ik jaarlijks bij de Engelse firma Chase Organics, die samen met de Henry Doubleday Research Association de Organic (het Engels voor biologisch) Catalogue uitgeeft.

De aangeboden zaden zijn nog niet allemaal biologisch geteeld, maar hun zaden zijn wel geselecteerd voor de biologische moestuin. Sugar Snap wordt nog niet aangeboden als biologisch zaad.

Wie geinteresseerd is stuurt een E-mail aan daniel.willaeys@telenet.be en ik stuur de nodige info.

Geschreven door Daantje om 23:17 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 december 2005

BOUWBALLEN

Build a Ball: Ingenieuze aan 6 kanten doorboorde, zachte plastieken ballen. Je steekt er bamboestokken in of buizen van 0,5 duim (1/2 inch) en je maakt er allerhande kooien mee boven groenten of kleinfruitstruiken. Nog een net of gaas erover en klaar is kees.

Pak met 12 stuks 19,42€ 2 pakken: 35,95€

Vorig jaar was dit een succesartikel in de bioshop van Ryton, de hoofdtuin van de Henry Doubleday Research Association (De Engelse Velt).

In Ryton hebben ze o.a. een eretuin voor de betreurde Hamilton, die wellicht sommigen onder u nog gezien hebben in de vrijdagse tuinkroniek op de BBC.

Mijn vraag: is dit product ook in onze contreien te vinden?

Beste Daan,

Ik heb die rubberen "bouwballen" nog in geen enkel tuincentrum gezien. En ik kom toch geregeld in meerdere tuincentra en ook bouwmarkten.

Nu, u kunt die ballen wel via het internet kopen. Maar ik heb wel zo mijn bedenkingen bij de constructies die men ermee kan opzetten. Ik denk dat die constructies niet stabiel zijn boven de ca 1m hoogte. Om de eenvoudige reden dat het niet mogelijk is de constructies zijdelings te stutten. De 6 boringen in de ballen staan 90° op mekaar, er zijn er geen bij op 45° voor zijdelings schraagwerk. Ik denk dat als men een net of dgl over de constructies hangt deze bouwwerken bij enige wind snel tegen de vlakte gaan liggen.

Wie geïnteresseerd is in het systeem kan de ballen vervangen door houten kubussen waarin met een hout- of metaalboor de boringen worden aangebracht. De kubussen zou men kunnen zagen uit houten kepers van bvb 10 op 10cm. In die kubussen zou men ook! 45 graadse boringen kunnen voorzien voor de stutten. Kubussen uit hardhout (azobé, bangkirai, ...) gaan tot 40 j mee, dit voor diegenen die zinnens zijn nog lang te leven. Hardhout is uiteraard duurder dan de zachte houtsoorten, maar tegenwoordig ook niet overdreven duur

meer.

Ziezo Daan, haal zaag en boormachine maar boven ingeval u die ballen niet in Engeland wil bestellen en toch een gelijkaardig systeem wil opzetten.
Het is maar een idee hoor Daan, u doet ermee wat u wil.

Bouwlustige groetjes,
Hughes

Bedenking: wanneer men de stokken stevig in de grond steekt en er een net overgooit, dan kan men dit net wel zijdelings vastleggen en aldus de constructie stabieler maken.

Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 5 december 2005

Zang Grote lijster

Vanmiddag was het zacht, maar overtrokken.
Ideaal weer om compost uit te voeren. Er ligt 15 ton. Goed voor 187 kruiwagens van 80 kg.
Het was voor mij een vreugde enkele keren de heimweevolle, kare, steeds herhaalde zang van de Grote lijster te horen. Bij mij is die zang geassocieerd met de (vroege) lente, want dan zingt die volop hier. Het is niet abnormaal dat deze vogel al in december begint te zingen. Het was toch al een heel tijdje geleden dat ik die rond deze tijd hoorde.

Geschreven door Daantje om 16:45 Reageer op dit bericht

Berichten van 5 december 2005 tot 11 december 2005