Berichten van 26 december 2005 tot 1 januari 2006

Een aanvulling in verband met de snoei.

Zowel bij aalbes als bij kruisbes is er een nieuwe tendens waarbij men de te zware takken wegsnoeit, soms al na de pluk, doch hierbij een stompje van enkele centimeters laten staan. Hiermee beperkt men enerzijds het risico op taksterfte en anderzijds is er een betere kans op een nieuwe scheut. Doch het kan ook een invalspoort zijn voor de besseglasvlinder.

En een aanvulling bij de onderhoudssnoei

Voor het aanbinden en leiden van de harttak gebruik je best een bamboestok, die je vastmaakt aan de draden. Men kan ze  bevestigen  tussen en met speciale plastiekklemmen aan de draden. Naarmate de tak groeit, schuift  men de bamboestok mee omhoog. Het onderuiteinde van de stok komt nooit veel lager dan de onderste draad en komt nooit  tegen de grond, waar hij vlug zou inrotten.

Men snoeit vooreerst alle takken weg die in de lengterichting van de haag groeien. Vervolgens worden de te zware takken  weggesnoeid. Men laat een stompje staan.

Het is de bedoeling steeds nieuwe, horizontaal ingeplante, eenjaarse takken te kweken. Het volgende jaar geven deze kwaliteitsvruchten.

Men raadt ook sterk aan de nieuwe zijtakken (die dwars op de rij groeien!) in de vroege zomer , dan zijn  ze nog niet te sterk verhout, met een stevige wrong in een meer horizontale stand te wringen.  Deze ingreep verhindert meteen dat de tak  te zwaar wordt.  Dergelijke takken, in horizontale stand, geven de mooiste bessen die daarbij ook luchtiger hangen, beter opdrogen en aldus gezonder blijven..

BLADVAL

In de mailgroep tuin waren er vandaag verschillende mails over bladval bij bessenstruiken.

Ik lees onder andere:

Bladval bij bessen kan verschillende oorzaken hebben:
- Te hoge zoutconcentratie in de grond (teveel meststoffen)
- Een korte tijd te droog gestaan
- Een korte of lange tijd te nat gestaan. Bessen verdragen beter te droge dan te natte voeten. Zorg voor een zeer goede drainage in de pot en /of grond
- Spint of spintmijten (kleine spinnetjes) welke houden van een droge lucht kunnen door hun zuigschade onderaan het blad ook bladval veroorzaken. Mogelijk zie je kleine spinnewebben onderaan het blad.
Ook de dop of bladluis kan hiertoe de oorzaak zijn.

Dit kunnen allemaal factoren zijn, maar de voornaamste schuldige is de Bladvalziekte (Drepanopeziza ribis)

De eerste tekenen van bladvalziekte merk je vanaf juni, vooral na lange regenperiodes. Het begint met kleine, bruine vlekjes in de bladschijf. Later vergelen de bladeren en in de zomer vallen ze af. De schimmel vormt sporen die op aangetaste afgevallen bladeren overwinteren. Van half maart tot eind mei ontwikkelen die sporen zich on­der invloed van de regen tot schimmel. Hoe erg de aantasting uiteindelijk is, hangt van de tijd die de bladeren nodig hebben om op te drogen. Onder zware netten duurt dat langer. Ook de temperatuur, de ontwikkeling van de sporen en de vat­baarheid van het ras spelen een rol.

Ge­voelige rassen zijn Fay's Prolific, Jonkheer Van Tets, Red Lake en Rovada

Preventie                                                            .

Bladvalziekte kun je voorkomen door resistente rassen te gebruiken.

Mulka is bij mij in dat opzicht het sterkste ras. Het oude ras Rondom toont ook veel resistentie. Rotet wordt ook minder aangetast. Red Poll zou ook een zekere resistentie bezitten.

Ik heb al biologische tuinen gezien waarin men helemaal geen last had van bladvalziekte.

In dergelijke tuinen gebeurt de vertering van de bladeren voorbeeldig. Het zijn juist de sporen op oud, onverteerd blad die zorgen voor de nieuwe besmetting.

In mijn kleinfruitkooi heb ik al veel last gehad van bladvalziekte.

In vochtige zomers kan het erg worden.

Sinds ik het tussenliggend worteldoek in de herfst oprol, is er een betere bladvertering en minder aantasting.

TELEFOON UIT KAMEROEN

Aleide belde vanuit Going, het dorp in het hoge Noorden van Kameroen, met droog Sahelklimaat.

Er is nog geen elektriciteit, maar wel GMS. Een hoge GMS mast bestrijkt daar 30 km.

Op kerstavond is mijn dochter Leen daar aangekomen met haar gezin.

Aleide was er al een tiental dagen geleden op haar eentje naar toe gereisd.

Om de 1000 km vanaf Douala, de havenstad en tevens met

3 000 000 inwoners de grootste stad van Kameroen te overbruggen, doe je er minstens een paar dagen over. Naast bussen en auto’s, heb je de treinverbinding van de hoofdstad Yaounde naar Ngaundere: 600 km. De trein zou er 14 uren kunnen over doen, maar vorig jaar deden we er telkens 18 u over!

Je kan ook vliegen van Yaounde naar Garoua, de derde stad van Kameroen, maar dat is erg duur en overbezet in deze tijd.

Enkele dagen geleden bezorgde Aleide de zonneoven aan de Lamido van Lara (Zie 14 nov. Over Schaatsen en Zonneovens).

Een wandeling van 13 km. Ze werd met de wagen teruggebracht.

HENK en JET HOUTMAN

Vorige donderdag bracht ik mijn dertienjarige kleinzoon Jonas naar Schiphol. Hij vertrok vandaar rechtstreeks naar Vancouver in British Columbia. Mijn dochter Veerle met Rene en Robin, Pieter, Silke en Sarah wonen er sinds 2 jaar. Ze zullen hoog in de bergen moeten trekken als ze willen skieën, want in Vancouver was het veel te warm voor de tijd van het jaar: 13 °C. http://www3.telus.net/public/rbeyers/SingingPass.html

Van Schiphol was het maar een half uur rijden naar Middenbeemster in Noord Holland. Daar wonen Henk en Jet Houtman.

Ze liggen mee aan de basis van de POMolgische Vereniging Noord-Holland. Henk is nu 82, maar dat zou je niet zeggen.

In een vorig leven was hij betrokken bij de professionele fruitteelt.

De Beemster is een oude inpoldering op de Ijselzee (1612) op humusrijke klei.

Fruit gedijt er uitstekend.

Met Henk ging ik de historische collectieboomgaard van de POM bekijken; 250 rassen, voornamelijk appels en peren uit de provincie Noord-Holland. Henk heeft ze van overal bij elkaar gezocht en op naam gebracht. Dit was veel zoeken en pluizen. Sommigen hebben speciale namen: Sistermijn, de verbastering van St Germain, Janbaas, Dirkjespeer, Kruidenierspeer enz. Ook zit er de Pannekoekenpeer tussen. Dit is eigenlijk de zomerrietpeer. Men bakt(e) deze met boter in een koekenpan met beslag erover.

Het criterium was dat de rassen minimaal 50 oud moesten zijn. Een gedeelte staat op hoogstam van 1,80 m, een ander gedeelte op halfstam. Er is nog een derde gedeelte op laagstam met spilbomen. De boomgaard heeft 2 groeijaren achter de rug.

Alle bomen hebben een zeer duidelijke naamplaat. De takken werden met touw perfect uitgebogen en zeer deskundig gesnoeid.

De meeste medewerkers waren vroeger professionele fruittelers.

De POM heeft veel geleerd uit de ervaring en fouten van elders.

De bomen worden niet gespoten tegen schurft.

Aan de andere kant van de weg liggen nog goed onderhouden hoogstamboomgaarden, prachtige landschapselementen, maar die anderzijds wel problemen meebrengen door invliegende insecten.

Men moet bijvoorbeeld zeer attent zijn op houtwormkevers en – vlinders.

Wie meer wil weten over POM:  www.hoogstamfruitnh.com