Berichten van 15 mei 2006 tot 21 mei 2006

Takmonilia op Krieken

Tussen de zware vlagen door kwamen Aleide en ik vandaag op het Bezoekerscentrum van het Zoerselbos. Ze hebben er een autentieke Kempische Boerentuin met voornamelijk bloemen, maar ook met wat fruit. Kunstenaar Marc De Roover, die nu in Frankrijk woont,  is er de ontwerper van.

Onlangs hadden ze op aanraden van de Nationale Boopmgaardenstichting de ‘resistente’ kriek Naskara geplant. Dit ras was mij nog niet bekend. Toen ik dat hoorde, was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Een mooi, laag hoogstammetje, dat prachtig gebloeid had en al vruchten gezet had. Maar wat bleek: 3 takuiteinden zijn aan het verwelken of al afgestorven  en ook een zijscheutje. Dus een serieus vraagteken achter de resistentie!

Een besmettingsbron in de omgeving heb ik niet gezien.

Ik heb trouwens helemaal geen idee hoe deze moniliaschimmel zich verspreidt.

Voor zover ik meen te weten hebben ze er in Groot Brittannië nog geen last van, wel in Duitsland.

Toen ik thuis kwam ben ik mijn Gerema, waarover ik enkel dagen geleden berichtte, gaan bekijken. Voor ’t ogenblik lijkt alles nog ok.

Leo Cautereels, de behoeder voor het Zoerselbos, zoals ik hem noem, toonde ons zaadjes van de Fladderiep, Ulmus laevis, een olmensoort die ontsnapt aan de beruchte olmenziekte.  Een tiental jaar terug heeft men enkele exemplaren van deze zeer zeldzame soort , als eerste in Vlaanderen, ontdekt in het Zoerselbos. Intussen zijn er nog enkele in andere, oude bossen gevonden. Leo is er met succes in geslaagd deze soort uit zaad voort te kweken.

Het heeft niet mogen zijn met Lady Williams

Twee jaar terug kreeg ik een ent  van de appel Lady Williams van mijn goede, Engelse fruitvriend Howard Stringer.

Howard en zijn vrouw Elisabeth, beiden 83 zijn nog zeer actief bij de Friends of Brogdale.

Lady Williams is een Australische appel van 1935, mijn geboortejaar.

Het is een kruising tussen Granny Smith (eveneens een Australische appel) en Jonathan of Rokewood.

Het is een blinkend rode vrucht, een zeer late appel. Te plukken in november en te genieten van januari tot mei. In Engeland geraakt hij soms niet rijp.

Zo’n late appel is zeer aantrekkelijk voor amateurs.

Ik had geënt  op een MM106 onderstam en er had zich een behoorlijke scheut ontwikkeld.

Daarstraks merkte ik en levenloos boompje.

Geen wonder: woelmuizen (of woelratten?) hadden ondergronds alles afgeknaagd.

Nog bovenaan afknippen en je hebt een geschikte wandelstok!

Verbetert Gerema zijn leven?

Tot zo’n 25 jaar terug had ik in de jaren dat de bloemen niet bevroren, steeds heel wat krieken, het zure zusje van de kers.

Daarop zijn de topscheuten beginnen afsterven. In het begin schoten er nog wat vruchten over. 

Door de danige verzwakking konden de bomen na enkele jaren niet eens meer bloeien. De vier, vijf kriekenrassen werden daarop allemaal gerooid.

Zonder spuiten waren de krieken wegens de algemene doorbraak van de takmonilia niet meer te telen. Monilia is een schimmelziekte.

Drie jaar terug schafte ik in Duitsland het resistente ras Gerema aan.

Tijdens het eerste groeijaar knipte ik al een paar aangetaste takken weg.

Vorig jaar was het boompje wegens de zware aantasting niet meer om aan te zien. Ik heb al de dode takken tot in het gezonde hout weggeknipt. Een laatste maal in de nazomer.

Dit jaar groeit mijn verbazing. We zijn half mei en er is nog niets van takverwelking te zien.

Nochtans bespeur ik heel wat dode takjes op één van de kerspruimen die er naast staat.

Andere kerspruimen zijn volledig gaaf en dragen voor het derde jaar op rij enorm veel vruchtjes.  Vijf verschillende rassen zijn in een kluwen samen opgegroeid. Naast rode en blauwe, zitten er zelfs gele vruchten tussen.

Het is toch eigenaardig dat de Gerema er nog gezond bij staat.

Het jaar is echter nog lang.

Misschien was er nog geen ziektedruk tot nog toe? Alhoewel op die kerspruim!

Ook constateer ik nog geen schurftinfectie dit jaar.

Fruit en Siertuin

Op het huwelijksfeest van Annelies en Dries ontmoette ik Paul, de ontwerper van de siertuin ’t Mierhof te Bellem. www.tmierhof.be

Ik drukte er mijn verwondering over uit dat fruit maar stiefmoederlijk behandeld wordt in de meeste siertuinen. Er is zeker veel meer mee te doen.

De Bessenbastaardrupsen dit jaar overtalrijk

Vandaag weer meerdere haarden rupsjes verdelgd, waaronder nogal wat pas ontluikende. De voorbije dagen ook ingegrepen.

De eileg gebeurt nu soms zelfs op topbladeren.

Als dit op andere plaatsen even erg is, staan er straks nogal wat kaalgevreten struiken.