Berichten van 11 juni 2007 tot 17 juni 2007

Taybes

Naar mijn bevindingen is Taybes de interessantste braamboos, half braam, half framboos. Zeg nu zelf, braamboos klinkt toch een stuk duidelijker dan braamhybride?

De Taybes is een prachtige vrucht en heeft daarbij een heerlijk fruitige smaak. De vruchten zijn nog de helft groter dan een framboos.

De vrucht werd ontwikkeld door Derek Jennings aan het Scottish Crop Research Institute en kwam in 1978 in de handel.

Begin 1992 zag ik een annonce voor bramen in Otham –Maidstone, de hoofdstad van Kent. Daar we er passeerden maakten we een afspraak. Er zijn geen huisnummers, maar elk huis heeft een naam, in dit geval Clifton. DL Jennings was na zijn pensionnering in Kent komen wonen en zette zijn onderzoekswerk verder op een nabijgelegen farm. Aleide en ik gingen er met hem een kijkje nemen. Ik zag o.a. een veld met Taybessen. De ranken waren in een streng samengebonden en waren schuin opgebonden. In geval van zware vorst kon men die neerlaten en afdekken. In de verdere jaren heb ik het maar een paar keer meegemaakt dat het iets meer dan -10° C vroor. Praktisch al de bramen liepen wat schade op, de braambozen wel het meest. De schade aan de Taybes bleek nog mee te vallen.

Toen we in de winter van 1996 met enkele leden van de Veltwerkgroep fruit naar Engeland trokken (De ferry was toen spotgoedkoop. Voor een overzet met volledig bezette wagen betaalde men maar enkele honderden Bfr ) hadden we ook een afspraak met de heer Jennings. Tijdens het gesprek vertelde hij dat hij een telefoon had gehad van iemand in het graafschap Buckinghamshire. Bij die man vormde de Taybes ongestekelde ranken: een mutatie, een blijvende erfelijke verandering. Voor de rest geen verschil: dezelfde grote vruchten “en zeggen dat ik zoveel honderden kruisingen heb gemaakt om een ongestekelde plant te bekomen. Als ik daarin slaagde waren er spijtig genoeg ook geen behoorlijke vruchten meer!”

Een paar jaar later kon je de ongestekelde Buckingham Taybes reeds bekomen. De gestekelde plant noemde men voortaan de Medana Taybes.

In 1988, kort voor zijn pensionnering, verscheen het standaardwerk van D.L. Jennings Raspberries and Blackberries Their Breeding, Diseases and Growth

Ik heb het op 1 febr. 1992 nog kunnen vinden in een universitaire boekhandel in Londen.

Zomersnoei

De omgeënte boom in zijn derde groeijaar vormde een dicht kluwen van takken en bladeren. Al een tijdje werd nu en dan wat geknipt. Enkele dagen geleden heb ik serieus gesnoeid om meer licht in de boom te krijgen. Let op het snoeisel onderaan de boom.

Christo Monument nr 2

Nog een kerselaar, een Burlat ingepakt, maar een grote van 7 m. De langste ladder kwam er aan te pas. Eerst was de boom nog een paar meter hoger. De top heb ik er uitgezaagd.

Vervolgens werden de zijtakken naar binnen getrokken en vastgebonden. Aan de kant van de appelboom werden de takken weggenomen.

Het vroeg heel wat inspanningen om de doek over de kruin te krijgen, vast te binden en vervolgens er verder rond te wikkelen.

Achteraf gezien veel en gevaarlijk werk voor wat kersen.

Ik denk dat ik in de toekomst zal afzien van het inpakken à la Christo van deze hoge boom.

Kameroense Boontjes

Aleide kreeg tijdens haar jaarlijks verblijf 2 jaar terug 2 verschillende bonen van boeren van Going, een dorp bij Kaele in het hoge, droge Noorden van Kameroen. We waren benieuwd of die bonen het bij ons zouden doen.

Ze werden uitgezaaid in de waan dat het stambonen waren, doch het waren klimmers. Ik heb toen nog wat stokken geplaatst.

Vorig jaar zaaide ik deze bonen opnieuw, maar nu aan stokken.

Toen stonden de bonen op een uithoek van het terrein.

En wat bleek, enkel deze jonge planten werden afgevreten door konijnen!  Een nieuwe smaak voor deze beesten?

De plantjes stonden er gezond bij. Schade door bonenkevers is uit te sluiten.

De jagers hebben deze winter hun werk grondiger gedaan. Ik zie geen sporen meer van konijnen.

Aleide heeft de oude boontjes te kiemen gezet en vele bleken nog kiemkrachtig. Zij laat graag bonen en erwten vooraf kiemen, omdat ze dan waardevoller en smakelijker zijn bij de bereiding. Ik heb ze gefotografeerd vooraleer te planten. De rode hebben veel weg van azukis, geneeskrachtige Japanse boontjes bij nieraandoeningen.

De bereidingstijd verkort aanzienlijk door het kiemproces.  Toegevoegde wieren bevorderen de smaak en voedingwaarde en verkorten eveneens de kooktijd. Men kan de wakamé er nadien uitnemen en verwerken in saus of soep. Het kookpotje na 10 minuten zacht koken onder een theemuts te zetten tot aan de maaltijd, spaart energie en vitaminen.

Geen maden van de Koolvlieg in de Radijzen.

Nog nooit meegemaakt. Dit jaar moet ik nog de eerste aangetaste radijs tegenkomen.

Ik zaai altijd radijzen om de rijen van de wortelen te markeren; aldus kan er vlugger geschoffeld worden. Pas ontloken onkruid krijg je veel gemakkelijker vernietigd. Als werktuig gebruik ik hiervoor de rolschoffel van de firma Wolf. Lange tijd had ik dit in mijn ogen allerinteressantste werktuig niet meer opgemerkt tot ik vorig jaar, na 40 jaar, een nieuw exemplaar nodig had.

De worteltjes werden gezaaid na de regen van begin mei. Al enkele dagen hebben we een overvloed aan radijzen. Wij hebben een voorkeur voor het langwerpig ras French Breakfast.

Ieder jaar was er, met uitzondering van dit jaar, meestal heel wat aantasting door de koolvlieg. Dit insect legt zijn eitjes rond het plantje. De maden zoeken de onderkant van de radijzen op en eten zich een weg door de radijzen.

Ik ben zeer verwonderd over het gebrek aan aantasting dit jaar. Voor deze niet-aantasting dit jaar heb ik geen verklaring.

Hoe zit het bij de andere tuinders?