Berichten van 8 oktober 2007 tot 14 oktober 2007

HOORNAAR op Concorde

De laatste tijd zie ik steeds de grote hoornaarwesp; te herkennen aan de veel forsere bouw en vooral de roodachtige kleuren aan de kop. Net als de wespen begeven deze zich nog even op snoepreis.

RIK DEDAPPER

Zopas verneem ik het overlijden van Rik Dedapper, een maand geleden te Geraardsbergen. Hij werd bijna 94.

Kort na de oprichting in 1973 van Vrienden van de Biologische Land- en Tuinbouw, Antwerpen – Voorkempen kwam Rik ons opzoeken. Hij werd een zeer gewaardeerde medewerker. Dra  richtte hij de afdeling Geel op. Zijn grote tuin te Geel werd een leer – en voorbeeldtuin voor velen. Als tuinderszoon uit het Gentse had hij een grote kennis opgebouwd. Die kennis begon hij neer te schrijven. Eerst in ’t Seizoentje, het kwartaalblad van Velt. Weldra werden dit boeken die eerst in stencilvorm, maar daarna in boekvorm uitgegeven werden door NV De Vlijt te Antwerpen. Rekad gaf de verdere publicaties uit.

Kranten bedelden naar zijn artikels.  Rik ging bijzonder graag in debat. Ondermeer 'Landbouwleven' gaf hem die spreekbuis.

Ongetwijfeld heeft Rik het meest bijgedragen tot verbreiding van de kennis van het biologisch tuinieren.

Daarnaast was hij ook een baanbreker voor de biologische beroepsteelt en raadgever van beginnende bioboeren.

De eeuwige Biotuinder €20.00

Het tiende boek van Rik Dedapper over biologische tuinieren, zou uitgekomen zijn op zijn 94ste verjaardag. Helaas overleed Rik - op deze gezegende leefdtijd - een maand voor de publicatie. Het boek is geworden wat Rik wilde en bevat deels levensverhalen én véél nuttige biologische tips. Het is vast en zeker een must voor ieder die deze eeuwige biotuinder gekend heeft en voor iedereen die geboeid is door dit onderwerp. Een postuum eerbetoon aan Rik Dedapper. Taal: Nederlands Formaat: 17 x 24 cm 104 pagina's (tekst + illustraties)

Uitgave Rekad Herentals

 

Te Wevelgem bij Pierre Demeulenaere

Pierre is de vertegenwoordiger van de Crocqueurs de Pommes in Vlaanderen. Vorig jaar heb ik hem leren kennen ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de afdeling Nord & Pas de Calais.

Volgens hun webstek woont Pierre in de Tochomstraat; in werkelijkheid is dit de Toekomststraat 101.

Hij bezit een gediversifiëerde fruittuin met nogal wat ongewone, meestal Franse rassen.

Haast alles groeit er opperbest in de zware zandleemgrond van zuid West-Vlmaanderen

Vorig jaar had Pierre een enorm grote, mooie peer bij, Belle Angevine Dit is een oude, Franse kookpeer van januari tot april.

André Leroy in zijn standaardwerk Dictionnaire de Pomologie van 1867 klasseert de vrucht als: “Deuxième pour la cuisson, et complètement mauvaise pour le couteau”. (De Catillacpeer is wel een eerste klas bakpeer).

Schijn bedriegt!

De peer Curé werd rond 1760 ontdekt in een bos door een Franse pastoor M. Leroy.
Sommigen vinden het een behoorlijke eetpeer, maar het is meer een keukenpeer. Bewaart tot januari.
De peren van Pierre doen het goed in de zandleemgrond van West-Vlaanderen.

Josephine de Malines  is een van de creaties van majoor d'Esperen (omstreeks 1830)
Een weinig schurftgevoelig peertje. Beste onderstam kwee A.
Op een warme plaats planten. Een late winterpeer: plukken eind oktober. Tegen januari, februari te genieten: fijn, smeltend, zoet en sappig vlees.

Nog een mooie appel van Pierre: de Reinette de Savoie 
Geen verdere gegevens.

Appel Faux Double  in Wevelgem. Verder geen gegevens gevonden