Berichten van 10 maart 2008 tot 16 maart 2008

De Mollenhoeve

Vorig jaar verscheen die in ‘Man bijt Hond’.

Mijn overbuur Gommarus Roelants, 78 jaar, is een algemeen bekende dorpsfiguur: “De Marus”. De ettelijke ha gronden aan de andere kant van de Lage Weg heeft hij allemaal in eigendom.

In ‘De Mollenhoeve’ heeft hij regelmatig bezoek bij een witteke of een pint.

Vorig jaar heeft hij wat fruit bij aangeplant. Gisteren was een geschikt moment om  bij te snoeien.

Zijn grond is duidelijk verbeterd door afzetting van leem door de Schijn, aangevoerd van zijn ontstaan in Malle.

Ooit heb ik geconstateerd dat zijn aardappelen onberoerd bleven, terwijl deze van mij serieus geraakt waren door lentenachtvorst.

Singing in the Rain

Toen we om 0 u 45 het Koetshuis in het kasteelpark van Halle verlieten waren 2 roodborsten tegen elkander op aan het zingen. Er was veel verlichting en intussen was het stilletjes gaan regenen. Trouwens vannacht is er een heel pak water gevallen.

Mij was de nachtelijke zang bekend van nachtegalen, die ik vroeger elk jaar hoorde in de omgeving en nu al jaren niet meer. Van roodborstjes wist ik dit niet. Was het vanwege de overvloedige verlichting en dat de vogels op dit ogenblik elk een eigen territorium claimden?

De natuur komt volop tot leven. Gisteren (15/3) hoorde ik voor ’t eerst dit jaar de tjiftjaf zijn naam zingen van ’s morgens tot ’s avonds. Vanmorgen de eerste zang van de vink opgemerkt.

Alles begint er al veel groener uit te zien.

Zwellende botten van de Kempische pruim

Japanse kwee

Reus geveld

Toen we de boerderij hier in 1962 kochten, plantte ik dat voorjaar nog populieren van het ras Gelrica.

Al een viertal jaar had ik de vergunning om er een drietal te rooien. Nr 1 leverde geen problemen op om te vellen. Dat is al lang gebeurd.

Van nummer 2 was ik niet zo zeker. Vorige winter had ik de boom al wat ingezaagd. Groot was mijn verrassing toen de boom kompleet afknakte tijdens de voorjaarsstorm. Toen waren er windstoten van 100 km. De boom was binnenin aan het afsterven. Aan de buitenkant had ik niets gemerkt. Ik mat de lengte van de boom: 32 m.

Aldus was die gevaarlijke klus moeiteloos geklaard.

Nu bleef enkel nummer 3. Deze boom, de dikste, had zijn dikste spil naar de westkant. De helling naar het oosten  leek mij eerder gering. De kans dat hij naar het noorden zou draaien en aldus op het woonhuis zou terechtkomen kon ik niet uitsluiten. Er zou best met spankabel en tire-fort gewerkt worden. Maar dat betekent volk mobiliseren en zoon Peter heeft het uiterst druk met een verbouwing.

Maar de natuur kan een handje helpen had ik vorig jaar gezien.

De felle wind van gisteren kwam te veel uit het zuiden, maar vandaag was het flinke westenwind.

De nieuwe ketting erop gelegd en beginnen zagen. Eerst een diepe inkeping aan de oostkant en dan systematisch verder gewerkt. Ik was er direct gerust in toen ik merkte dat de zaagsnede aan de westkant begon open te trekken. Dieper ingezaagd. Er was op dat ogenblik weinig wind, maar na een tijdje stak die weer op. Nog een ietsje bijzagen, zover als ik kon met het 50 cm zaagblad. Nog iets meer gekraak. De volgende windstoot deed de rest, terwijl wij toekeken. De boom viel precies in de gewenste richting. Pas kwart voor 11. Ik was nog niet eens een uur bezig.

Een dag met ART FAN

Een vereniging van ZOERSEL waar kunst en cultuur mensen samenbrengt

We brachten eerst een bezoek aan de Wintertuin van de Ursulinen te Onze-Lieve-Vrouw-Waver, erkend als Werelderfgoed. De innemende, zeer onderlegde zuster Amanda was onze gids.

We werden ontvangen in de Sint Ursulazaal, die al direct grote indruk maakt. We vernemen dat het om een gans complex gaat met als hoogtepunt de in 1900 gebouwde fenomenale wintertuin in art nouveau stijl.

Zo’n overweldigende schoonheid had ik niet verwacht. Zo’n kleurig schouwspel, ondanks het overtrokken weer. Sierlijk ijzerwerk en kleurig glas zijn de hoofdmaterialen van het tongewelf. Onze aandacht gaat direct naar de enig mooi uitgewerkte halfroosvensters. Aan de oostkant badend in het licht. Het andere aan de westkant gedempt in maanlicht, met zwevende uil. Dan het glazen tongewelf met onderaan bloemen van Oost-Indische kers. Onder het roostervenster aan de oostkant een vijftal helder oplichtende glasramen (art deco stijl) in tere groenkleuren.

Maar er zijn nog zoveel meer mooie dingen.

Andere bijzondere onderdelen van het patrimonium zijn de omringende gaanderij met taferelen van Belgische provincies en steden, de Alpenzaal, de feestrefter met vele fruittaferelen, de eretrap, het oratorium, het museum, de pianogalerij...

Een bezoek is een overweldigende ervaring!

Voor info en beeldmateriaal, voer bij Google in: Wintertuin Onze-Lieve-Vrouw-Waver  Op www.begiumview... staan de beste foto’s. 

Vandaar ging het naar Brussel. Antiek kraampjes rond De Grote Zavel, het Vossenplein, een cafétje of eetgelegenheid. De motregen maakte flaneren wel iets minder aantrekkelijk.

Het hoogtepunt van de namiddag was de zeer gesmaakte rondleiding door de retrospectieve van Pierre Alechinsky met de hem eigen instinctieve vormen - en kleurenexpressie, in het Paleis voor Schone Kunsten.