Berichten van 24 maart 2008 tot 30 maart 2008

Zelf heb ik ook op droge zanderige grond elk jaar afstervende scheuten van de Japanse wijnbes. Omdat de plant elk jaar herstelt dacht ik niet aan een ziekte. Ik legde eerlijk gezegd een relatie met de felle zon, het was nl. tegen een zuidmuur. Dit jaar ga ik een scheut verplanten naar een muur die alleen voor de middag zon krijgt, zal ook wel minder droog zijn. Heb toevallig pas ook een Dormanred gekregen van een vriend, moet hiervoor nog een plekje zoeken. Deze kan dus blijkbaar wel tegen droogte (en zon?)

De kruising is interessant. Gezien het feit dat Japanse wijnbes nog steeds niet veredeld is, er zijn bij mijn weten geen officiele rassen (wel schijnen er kleurnuances te bestaan) moet de echte wijnbes toch wel wel redelijk zaadvast zijn? Anders zouden er wel al cultivars van zijn, of niet?

Karel

De meeste van mijn Dormanreds staan tegen een zuid-westermuur en doen het uitstekend. Dormanred zal het zeker goed doen op de plaats waar nu de Japanse Wijnbes staat. Naast de plaats tegen de oostermuur (zon tot tegen de middag) zou ik toch nog een andere plaats zoeken in de tuin met volle zon. De voet van de plant zou ik meer mulchen voor een beter behoud van het bodemvocht. Zo zal je ook over een langere periode vruchten kunnen plukken.

Boechoutse Wijnbes

In een tuin in Boechout tiert de Japanse Wijnbes (Rubus phoenicolasius) welig rond het vijverputje.

Japanse Wijnbes houdt van een goede vochtvoorziening. Een tijdje had ik die hier op een drogere, zandige plaats staan en het gebeurde dat in een droge zomer ranken afstierven.

Op enkele meter van het vijvertje vandaan staat tegen de muur een Dormanred (Rubus parvifolius). Deze soort kan veel beter tegen droogte. Dormanred bevat voor 75 % erfelijk materiaal van de Rubus parvifolius (Een Aziatische framboos) en wordt tot de speciale, rode frambozen gerekend.

Nu heeft zich tussen beide in een verwante plant ontwikkeld, waarvan de vruchten meer op deze van Dormanred gelijken.

De stengels van de plant hebben meer het forsere van de Japanse Wijnbes, maar zijn eerder doffer roodbruin van tint. Dormanred is meer donkerrood en de Japanse wijnbes feller gekleurd met veel roodbruine haartjes op de stengel.

We veronderstellen dat deze plant het resultaat is van een kruising tussen Japanse Wijnbes en Dormanred. Dus een kruisingszaailing?

De naam Boechoutse Wijnbes was vlug gevonden.

Al deze planten vermeerderen zich gemakkelijk door topbeworteling. De toppen dringen in de grond en schieten wortel. Het schijnt dat Japanse Wijnbes zich ook zaadvast (nakomelingen met precies dezelfde eigenschappen) uitzaait. Hoe is het anders te verklaren dat er een Japanse Wijnbes begon te groeien in een Blauwe bessenstruik, waar helemaal geen Wijnbessen in de omgeving stonden?

Ik kreeg een plant mee om de verdere evolutie te zien en de vruchten te kunnen vergelijken. Ik ben zeer benieuwd.

Een foto van vorig jaar met vruchten van Japanse Wijnbes en Dormanred.

Boechoutse Wijnbes. Onderaan rechts zie je een rank van de meer gekleurde Japanse Wijnbes.

Dormanred, reeds veel meer in blad.