Berichten van 14 april 2008 tot 20 april 2008

Mijn vroegst bloeiende appel (20/4)

Eindelijk zon en deugddoende warmte !

Gisterenmiddag kregen we al een klein voorproefje. De eerste groen-gele Citroenvlinder fladderde voorbij. Bij mij staan er ook een paar sporken, de waardboom of -struik voor deze opvallende en nog onbedreigde vlinder.

Dit is mijn vroegst bloeiende appel, of beter appels. Elke spil draagt een ander ras. De enten komen uit Villeneuve d’Ascq. Ze bloeien op hetzelfde tijdstip. De ene is wel groeikrachtiger dan de andere. Dit ras is vrij weerstandig tegen schurft, de andere variëteit iets minder, maar nog vrij goed. De vruchten verschillen zeer duidelijk. Het zijn beiden vroege winterappelen en goed van smaak.

Ook na herhaalde navraag ben ik de naam van de rassen nog niet op het spoor. Destijds niet op tijd de namen genoteerd.

De Werkploeg van de Nationale Boomgaardenstichting

Vorige woensdag (16/4) werd de ploeg van werkleider Jan met een man versterkt.

Ik hoop hen zo vlug mogelijk terug te zien, want de rode bessen en frambozen moeten nog van het wachtbed bij de buur. En de mogelijkheid tot verplanten is zo goed als voorbij.

De eigenaar wil ook zo vlug mogelijk kunnen ploegen.

1. De ploeg: Nicky, Bert, Paul, Jan, Nico en Fons.

2.

3.

4. Nicky, Fons en Jan

5. Op de voorgrond de Silvan. Een in Melbourne (Australië) ontwikkelde braam met erfelijk materiaal van West-Amerikaanse bramen (kruipende, lange stengels, vroegrijpe, zachte, iets langere, zoete vruchten). Een braam met een veelvoud aan erfelijk materiaal, want er zit ook framboos bij.                     
Ik heb de grond verbeterd met bentoniet, omdat deze plant het duidelijk beter doet op een zwaardere grond.

6. Links is duidelijk de Japanse Wijnbes te herkennen.

7. Paul en Niko bij de opvallend rozebloeiende Sunrise

8.

9. Inladen en ik hoop hen zo vlug mogelijk terug te zien!                                    

Een verjaardag, 46 jaar Tuinieren

Op 17 april 1962 heb ik voor ‘t eerst hier in de tuin gezaaid.

Boer Gheys, die moest stoppen met boeren wegens hartklachten, was zo vriendelijk geweest de moestuin voor mij te ploegen, zodat ik direct kon zaaien.

De eerste maal dat ik een tuin had. Ik weet nog dat mijn struikboontjes op 1 juli aan de weikant geraakt waren door een zeer late nachtvorst.

Bij de geboorte van Leen, 18 juli, aten we de eerste uitgedunde worteltjes. De wortelen deden het geweldig op de ‘oude kracht’. De kinderen van vrienden noemden mij de “de Pekesmeneer”.

De Bramenhaag en de Blauwe Bessen

Vanmorgen was er wat regen, weinig en het duurde niet lang. Het worteldoek voor de bramenhaag werd vastgelegd. Dan begon het boren en plaatsen van de palen.

Als eersten kregen de Triple Crown’s hun plaats. Ik liet ze op 1 m van elkaar planten. Dit ras was niet erg productief, maar had reuzengrote en echt lekkere vruchten. Luxefruit.

Een andere ploeg zette zich aan de blauwe bessen. Geen enkel ras is verloren gegaan.

Ik liet ze eerst alfabetisch rangschikken. Dit was vroeger slechts gedeeltelijk het geval. Gemakkelijk als er een etiket verloren gaat.

Voor mij was het een genoegen de karakteristieken van sommige rassen terug te zien. Het ras Chandler, dat zeer grote bessen heeft, was zijn etiket kwijt. De brede, nog jonge struik was duidelijk te herkennen.

1. Wachtperceel reeds erg in blad.

2. Aanleg Bramenhaag.

3. De klop erop.

4. Bramenbed klaar.

5. Aanplant van Triple Crown.

6. De blauwe bessen.

7..De aanplant.

8. De planters Bert en Nico.

9.De oude Goldtraube, struiken van 1.80 m. Ze komen nog van "De Wei", nu een bioplantage in Lanaken.