Met de Fruitwerkgroep van
Velt-Beernem op stap (Vervolg)
Na de middaglunch op het domein ‘Het Vinne’,
provinciaal domein in de stad Zoutleeuw, was er wat tijd voor verkenning. Tot
aan de hoogstamboomgaard aan de overzijde ben ik niet geraakt. Achter de
motte, een terp waarop in de middeleeuwen een versterking stond is er een
nieuwe hoogstamboomgaard aangelegd in een schapenwei. Ik schat een zevental
jaar geleden. Enkele bomen waren al goed geladen. Men snoeit zodanig dat men
meer hangende takken kan bekomen wanneer deze gaan dragen.
Te Rijkel,
het domein dat we vervolgens bezochten met Willy Vandormael, viel mij deze
boomvorm nog sterker op.
Hier gaat begin juli al een aantal jaren de ‘Dag van
de Kers’ door.
Willy vertelde over het probleem met een speciale
aantasting van de kersenbomen. Het kleine kersenvirus, beter bekend onder zijn
Engelse naam ‘Little Cherry Virus’. Op het zicht is aan de boom niet veel te
merken, doch de vruchten blijven klein en smakeloos. Het is begonnen bij de
hoogstam, maar tast nu ook de laagstam aan en wordt een groeiend probleem. In sommige
streken van British Columbia, Canada, ruimt men gedwongen alle kersenbomen op, ook de Japanse kersen, die geïnfecteerd kunnen zijn, maar wat men niet kan zien,
en is er een wachttermijn van 5 jaar voor heraanplant.
Willy heeft de rassen, telkens in drievoud, die hier
staan zelf geënt. Hier staan bv van de eerste Regina’s (kers). Bij de appels proefde ik al een goed
smakende Reinette Descardre.
We stonden stil bij 2 bomen Bramley Seedling. De ene
was groen zoals men die gewoonlijk ziet.(Ze leken mij hier wel iets lichter
groen dan die bij mij). De vruchten ernaast waren veel meer gekleurd. Men is er
nog steeds niet uit of het wel een Bramley is.
De laatste halte was het Fruitmuseum in Borgloon.
Willy Vandormael, die er de bezieler van is, wist
boeiend over de verschillende oude attributen te vertellen, te beginnen bij een
oude veilingsklok. Nu koopt men soms erg grote hoeveelheden via het internet en
gelijktijdig verbonden met de verschillende grote veilingen.
De ruimte is hier beperkt, maar draagt bij tot de authenticiteit.
Wellicht krijgt men een veel ruimer pand als de
stroopfabriek van Borgloon – je weet wel het oude gebouw dat door de mobilisatie van
het Limburggevoel – verkozen werd tot het belangrijkste erfgoed van Vlaanderen,
terug opengaat.
We namen met een dankbaar gevoel afscheid van Willy
Vandormael, die deze week op 3 september 77 werd. Hij had zijn handen vol met
de kooplustigen van de streekproducten.
Het meest aftrek hadden de stroop en de vliersiroop.
Suikermaïs
