Berichten van 2 februari 2009 tot 8 februari 2009

Pamel Dag 3

Vandaag een hele boterham over het professioneel kweken.

Het trof mij dat men te Pamel door Verticillium, verwelkingsziekte slechts tot 1,5 % uitval heeft, terwijl dit in de klassieke teelt kan oplopen tot 20 %; dit dank zij de optimale bodemstructuur en bodemvruchtbaarheid en de 4 jarige rotatie met Engels raaigras als voorgewas.

Yves onderlijnde nog eens dat men met aardappelen moet wegblijven waar men binnen afzienbare tijd aardbeien wil planten.

Nog iets dat mij trof: in een plastiektunnel kan het harder vriezen dan er buiten. Dit is het geval wanneer de luchtvochtigheid er zeer hoog ligt. Daarom moet men bij lentenachtvorst voor dag en dauw opstaan om een paar uur voor zonsopgang te luchten, want “op één morgen 30 % productie verliezen is werkelijk rampspoedig.” Het gewas dekt men tijdelijk af met vliesdoek of flodderplastiek.

Op het einde van de dag gingen we naar de verschillende tunnels kijken. Er wordt op gelet dat de zijkanten vrij blijven.

Tunnels

Yves Hendrickx toont hoe het versleten blad af te pitsen of in droge toestand af te borstelen. Hij had er voordien al de nadruk op gelegd bij het wegnemen van de ranken, deze niet af te rukken want dit geeft een wonde, maar integendeel af te pitsen of af te knippen.

In de verwarmde bramenserre staan de potten met nuttige insecten klaar.

Op Ganzentocht in Zeeland

Vorige zondag gingen we met een stuk van de familie mee met Natuurpunt op de jaarlijkse ganzentocht. Een vorige maal was dit naar de Kleine Rietganzen in de Uitkerkse Polders.

Er waren heel wat kenners bij, gewapend met telescopen om de vogels tot in detail te kunnen bekijken.

We troffen het met het zonnige weer, maar moesten wel de bijtende wind trotseren, de spreuk indachtig: “Een kermis is een geseling waard”.

Wim Veraghtert is een zeer beslagen natuurkenner op alle gebied. Hij kent de interessante plaatsen en is op de hoogte van de actualiteit. Zo wist hij waar de zeldzame roodhalsgans zich ophield tussen de kolganzen. De eerste maal dat ik het geluk heb deze vogel te zien. De drie zwanensoorten kwamen voor de kijker: Wilde zwaan, Kleine zwaan en de bekende Knobbelzwaan. Hoogtepunt vormen natuurlijk de vele ganzen. Ook een kleine zilverreiger goed gezien in de gracht naast de bus.

We reden over de Brouwersdam met een stop aan de Brouwerssluis, waar we de zeehonden konden spotten, tot op Goeree met langs de weg honderden kramvogels(tjaklijsters) die zich te goed deden aan de resten van de duindoornbessen. Wat verder zagen we een troep reeën.

Een laatste stop was te Koudekerke, waar enkel nog de veertiende eeuwse toren getuigt van het verzwolgen dorp.

Foto’s

Aan het Veerse Meer

Kolganzen met de witte kol achter de snavel en de donkere buikvlekken.

Vooaraan de donkere rotganzen; achteraan de brandganzen met lichte flank.

In het centrum enkele brandganzen te midden van rotgannzen.

Koude neuzen

Wim Veraghtert

Uit de wind, achter de toren van Koudekerke.

Vlucht ganzen.

De prachtige dag loopt ten einde.

Tuinbouwscholen en Fruit

Gisteren kwam hier Ronny Herreman van de Provinciale Tuinbouwschool Kortrijk. Het verzamelen van enten en stekken vergde meer dan een halve dag. Best dat hij een helper had meegebracht.

Het doet mij deugd dat de tuinbouwscholen weer wat aandacht schenken aan fruit.

Te Oudenaarde kweken ze al biologisch (2 Ha met Jonagold, Elstar, Pinova, Rajka, Rubinola en Topaz).

In Roeselare hadden ze 350 rassen. Die verdwenen al in de jaren zestig tot spijt van Jan Heyman, stichtende voorzitter van VELT vzw en erevoorzitter.

In het verleden hebben we het fruit in Vilvoorde weten verdwijnen: eerst de appelcollectie en daarna de perencollectie, waarvoor Vilvoorde internationaal befaamd was. Gelukkig heeft de Nationale Boomgaardenstichting hiervan het meeste kunnen redden.

Aan de provinciale tuinbouwschool te Mechelen verdween ook heel wat fruit o.a. de knappe pruimencollectie.

In de tachtigerjaren heb ik, dank zij Vilvoorde, mijn Kleinfruitverzameling met 25 rassen kunnen uitbreiden. Ik ben bv. nog steeds blij met de rode bes Mulka. Ik bekwam 7 pruimenrassen en slaagde erin er 5 verder te kweken, een lukkingspercentage dat ik daarna nooit meer bereikte met pruimen!

Cursus Bio-aardbeien kweken Pamel

Do 29/1  2 de cursusdag.

Van Frans Meurrens heel wat geleerd betreffende ziekten en plagen op aardbeien. In de natuur zijn er altijd meer gegadigden om mee te eten, vooral heel kleine schepselen. Mensen zijn de laatste schakel om aardbeien te savoureren.

’s Namiddags kwam Bart Sels van Koppert biological Systems  aan de beurt over zijn hulpleger van beestjes en natuurlijke stoffen om de vijanden van de aardbeien te bevechten. Indrukwekkend. Gewapend met een loep is al veel meer te zien. Luc Pauwels , bioaardbeienteler van Ternat verzekerde de medecursisten dat het in de praktijk wel meeviel met die grote achtergrondkennis.

Ik kreeg een lift van Staf Berlo van Den Diepen Boomgaard, sociale werkplaats en bioboerderij te Grimbergen.            Staf, geboren in deze streek, heeft zijn scriptie gemaakt over de teloorgang, eind der zeventigerjaren, van de zeer verspreide, kleinschalge aardbeienteelt. De veranderde sociale en economische context met vooral de nieuwe sociale wetgeving heeft een einde gemaakt aan deze teelt door gelegenheidstelers.

FOTO'S

Landelijke ligging

Pamel kerk

U bent er welkom

Inkom

De trap op

Frans Sels van Koppert

In de serre met de licht gestookte bramen (Loch Ness). De botten beginnen uit te lopen.

Yves Hendrickx

Cursisten