Berichten van 11 april 2011 tot 17 april 2011

KEDA 18

We vierden de 18 de verjaardag van Keda, oudste dochter van Leen, onze oudste dochter.

FOTO’S

1.   Keda met Leen

2.   Met de buren

3.   Met vriendin Pirinye, dochter van de ambassadeur van Nigeria in Parijs

4.   Isis, haar jongere zus

5.   Keda met peter Peter

6.   Peter

7.  In het Thai’s restaurant aan het station te Herentals

8.  Idem

9.   “

Kankertakken verbranden

Het knippen van de vele kankertakjes en afzagen van een paar grotere is nu achter de rug. Dit ging gepaard met hier en daar nog wat bijsnoeien en uitdunnen.

’s Avonds is het fris en wat uitrusten bij de gloed van het haardvuur doet deugd. Dit is ook de beste manier om de kankersporen te laten verdwijnen.

De bloei komt dit jaar zeer vroeg en krijgt een vlug verloop. Het kan haast niet anders met dat zonnige weer. Dit jaar krijgen we een superoogst na het zwakste jaar dat ik meemaakte. Maar je weet nooit. Begin mei kan het nog vriezen. Vorige dinsdag was er lichte nachtvorst. De boorden van de trampoline zagen wit. Dat is mijn barometer.  Enkele vroege aardbeibloemen staan met een bruin hartje; de meeste gelukkig niet.

Het bodemkundig instituut voorziet voor de ganse volgende week zeer warm weer, boven de 20°C. Het zou best kunnen dat de tuingrond er tegen het einde van de maand droog zal bijliggen voor het verdere zaaien. Alhoewel zandgrond mag ik niet klagen. De grond is na tientallen jaren behandelen met compost en gesteentemelen er zeer op verbeterd. In 1970 was dit perceel bij het eerste gebruik nog een zandwoestijn.

Kanker,  Nectria  galligena

De laatste dagen heb ik mij bij de appelen nogal bezig gehouden om overal de kankertakken en – takjes af te knippen en te verzamelen om op te branden. Je merkt deze nu beter op daar de kankertakjes kaal blijven of moeilijk in blad komen wegens een beginnende aantasting. Bij nader toezien bemerk je een lichte verrimpeling, een scheurtje of iets loskomen van de bast.

De kankertakjes worden zorgvuldig verzameld om op te branden. Kankertakken op de grond verspreiden evenzeer de kankersporen. Door verwijdering hoop ik zoveel mogelijk besmetting te voorkomen.

Het valt op dat de gevoeligste rassen bij mij sommige nieuwe rassen met zeer lekkere vruchten zijn.  Otava, Santana, Scrumptious, Limelight horen bij de gevoeligste. Bij de oude rassen is mijn oude Bellefleur wellicht de gevoeligste. Bij een andere Bellefleur, wellicht een Brabantse, is er een tijd erge aantasting geweest. Ik snoeide zoveel mogelijk alles weg, soms ganse takken. De grote aantasting is al enkele jaren precies overwonnen en ik moet slechts hier en daar nog een kleine aantasting wegknippen. Iets dergelijks heb ik meegemaakt op de Reinette Hernaut. Vijftien jaar groeide deze boom voorbeeldig en dan verkankerden kort na elkaar talrijke, grotere takken. Ook hier greep ik zo goed mogelijk in, maar op een hoogstam geraak je niet overal bij. Toch lijkt het of ook deze boom de aantasting al een tijdje overwonnen heeft.

Mijn Boskopen hebben weinig last van kanker. Op andere plaatsen heb ik zware aantasting gezien.

Bij ons thuis in West-Vlaanderen was de oogstappel een en al kanker. Hier heeft het ras geen last van kanker.

Van fruitvriend Wim Peeters krijg ik enkele foto’s van kankeraantasting op zijn beukenhaag te zien. Zelf heb ik dit bij beuk nog niet opgemerkt of het is toen niet doorgedrongen dat het een kankeraantasting betrof.

Dit is duidelijk kanker, Nectria  galligena die vooral sommige appelrassen aantast, maar ook peren. Deze boosdoener tast evenwel ook beuk, populier, eik , berk en nog ander loofhout aan.

Te oordelen naar de verschillende foto’s is drastisch wegsnoeien tot in het gezonde hout geboden.

 Met dank aan Wim Peeters voor de Foto's